[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۷۹
  • دوره جدید

جنگ نرم ، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

موضوع مسایل بین‌المللی ما که به جنگ اقتصادی تعبیر یافته است  از جهات مختلف قابل بررسی و نتیجه‌گیری است. اتاق فرماندهی این جنگ در وزارت خزانه‌داری آمریکاست البته این طور که به ما گفتند و در خبرها آمده است. تمام فشارها به ایران و سایر کشورهایی که با ایران تعاملات اقتصادی دارند از طرف همین اتاق وارد می‌شود. تنها موردی که برای ما روشن نشد و از بحث اطلاع‌رسانی‌ها عقب ماند موضوع گرانی دلار بود که به صگفته برخی با نظر دولت انجام شد و برخی معتقد بودند توسط دلالان و واسطه‌گران اتفاق افتاد. اما نکته قابل بحث بر سر این موضوع است که این همه دلار به ‌صورت سونامی ناگهانی چگونه از خزانه دولت وارد بازارهای داخلی گردید و باعث شکست ریال شد. گاهی به این موضوع اندیشه می‌کنیم که اگر دولت اقدام به فروش دلار در بازار داخلی نمی‌کرد حالا یک ریال هم نداشت تا حقوق کارمندانش را پرداخت کند...

پیش‌بینی دولت در این مورد درست از آب درآمد، چرا که فروش نفت به صفر رسید و حال اقتصاد متکی به خام‌فروشی نفت توانی برای پرداخت‌هایریالی ندارد. داستان از این قرار است که دولتی‌ها پیش‌بینی کردند با اختلافات داخلی ومباحث مطرح شده در سطوح جهانی برجام عاقبت خوشی نخواهد داشت. علائم آن هم انتخابات آمریکا وپیروزی جمهوری‌خواهان و آتش زدن برجام در مجلس بود‌. هرکسی یک کلاس سواد داشت فهمید عاقبت چندان خوشی در انتظار اقتصاد ایران در تعاملات بین‌المللی وجود ندارد تا مثلاً یک یا چند سرمایه‌گذار بیایند و معجزه کند.
 سرمایه‌گذار در جایی خیمه می‌زند که امنیت اقتصادی اجتماعی وجود داشته‌باشد‌. در ایران نمی‌توان گفت امنیت نیست، چرا که امنیت وجود دارد؛ اما فساد مجالی برای معرفی امنیت نمی‌دهد. در بسیاری بخش‌ها گرفتار فسادهای سیستماتیک هستیم‌.فسادی که مدیران ارشد در هر بخش قادر به مهار آن در لایه‌های میانی وسازمانی خود نبودند. به طور مثال اگر فلان آقای مدیر‌کل یا مدیرعامل هم تودیع و معارفه شوند و چند معاون هم تغییر کنند اما فرهنگ فساد در آن اداره یا سازمان ریشه‌کن نمی‌شود در واقع مشکل ما یک مشکل فرهنگی در بخش فساد و موضوعات اقتصادی است.
 نقطه سر خط-  حالا چرا فرماندهی این جنگ در روزگار ما  اقتصادی است و فرماندهی آن در وزارت خزانه‌داری آمریکا مستقر شده است‌.  برای بسیاری که منطقی فکر می‌کنند پرواضح است که اقتصاد ایران پس از سال‌های پیروزی انقلاب، به شدت تحت تأثیر جنگ تحریم، خودتحریمی، فساد و ناکارآمدی مدیران اقتصادی قرار داشته است. برای چنین کشوری نیازی به لشکرکشی نیست و بمباران هوایی و تجاوز به مرزهای آبی و خاکی هم نیاز ندارد. فرماندهی در دست وزارت خزانه‌داری و اقتصاددانانی است که همه چیز را در یک فرمول ساده محاسبه کرده‌اند.
نقاط آسیب‌پذیر ما خیلی وقت است مورد هدف نقطه زنی‌ها قرار گرفته است‌. اهدافی چون تهیه وتوزیع کالاهای اساسی و به بحران کشاندن بازار، ایجاد رکود وتورم هم از عوارض اصابت موشک‌های اقتصادی نقطه‌زن به اهداف مورد نظر است‌. از داخل هم فکری به حال اقتصاد و مردم نمی‌شود، انگار این درخت از داخل در حال پوسیدن است وقتی اقتصاد با اعتقادات بازی می‌کند. بازار به شدت دچار رکود شده است ساعت کاری کسبه افزایش قابل ملاحظه‌ای‌یافته است‌. دخل و خرج ها همخوانی ندارند‌. به گفته یک مسئول در بخش خصوصی مالیات‌های دولتی امان صاحبان تولید را بریده است‌. حالا هر چه ما دنبال واحد تولیدی ویا کالای داخلی می‌گردیم، پیدا نمی‌کنیم  و این مالیات از کدام واحد تولیدی فعال دریافت می‌شود، خدا می‌داند. به‌نظرم واحدهای راکد بسیاری توسط بانک‌ها ویا ادارات دارایی از تملک مالکان یا همان کار آفرینان سابق خارج شده باشد.
در کشور ما که قاچاق و واسطه‌گری حرف اول و آخر را در اقتصاد می‌زند می‌توان بیشترین حجم مالیات را از آن بخش دریافت نمود، البته اگر دستگاه مالیات‌بگیر ما جرأت  ورود به بخش قاچاق ومذاکره با قاچاقچیان را داشته‌باشد. 
درحوزه قاچاق، کارشناسان ادارات مالیاتی باید از افرادی مطالبه مالیات کنند که در تاریکی نشسته‌اند.  افرادی که برای کار قاچاق سفارش‌نامه در دست دارند و قطعاً برای ندادن مالیات هم سفارش شده‌اند‌. یک مثال قدیمی می‌گوید مرگ خوب است اما برای همسایه. مالیات خوب است وچرخ توسعه را می‌چرخاند اما نه محل مصرفش مشخص است و نه تکلیف پرداخت‌کنندگان آن، خصوصا اگر حقوق‌بگیر باشید و درگیر کسورات فوری وفوتی قبل از دریافت‌. چند روزی است شکر در بازار یافت نمی‌شود قول داده‌اند این محصول تولید داخل را در بازار توزیع کند. گاهی قیمت گوشت دور از دسترس است و گاهی موجب می‌شود محصولاتی که داخلی است مثل سیب‌زمینی که از زیر خاک کشور خودمان بیرون می‌آید هم یا کمیاب شود و یا قیمت نجومی پیدا کند. در عین حال خود تحریمی‌ها بیشتر از تحریم‌های خارجی آسیب وارد می‌کند. به گمانم فرماندهی جنگ اقتصادی آمریکا علیه ایران یک اتاق فعال در داخل کشور دارند، اتاقی شبیه به اتاق بازرگانی‌. هر چند توسط خودی‌ها اداره می‌شود، اما سهم تولیدش فقط برای غیرخودی‌هاست.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی