[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۷۹
  • دوره جدید

برای شکست گیتی‌پسند آماده‌ایم، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: با وجود سن و سال کمی ‌که دارد، یکی از باسابقه‌ترین بازیکنان ارژن به شمار می‌رود. مصطفی فخری، بازیکن خوش‌نقش دارابی، در سال‌های اخیر به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان ارژن تبدیل شده و نقش مهمی‌ هم در موفقیت‌های تیمش دارد. 
امسال فخری همانند تیمش فصل را خوب شروع نکرد؛ اما در دو بازی اخیر هم بازی خوبی ارائه داد هم در هر دو بازی موفق به گل‌زنی شد. در آستانه بازی هفته ششم مقابل گیتی‌پسند، با این بازیکن 24 ساله گفت و گویی انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید:
بازی با گیتی پسند را چطور می‌بینی؟
گیتی همیشه تیم خوبی دارد و بازی با آنها سخت است. تیم ما هم جوان است و این جوابی دو رو دارد. یک روز مثل بازی در قم می‌شویم و بد بازی می‌کنیم و می‌بازیم و یک روز هم مثل بازی با شهروند که با اقتدار پیروز شدیم. اما ما تمرینات خوبی انجام داده ایم و آماده هستیم برای مصاف با گیتی پسند.
در سه فصل گذشته ارژن هیچ امتیازی از دیدار با گیتی‌پسند نصیبش نشده. فکر می‌کنی فردا بتوانید پیروز شوید؟
ما با توجه به اینکه دو بازی خانگی را خیلی بد واگذار کرده‌ایم، باید این بازی سخت را ببریم تا حداقل جبران یکی از آن دو بازی بشود. البته بازی سختی است و حتی یک امتیاز گرفتن در آن هم برای ما غنیمت است. به هیچ عنوان نباید این بازی را ببازیم. گیتی‌پسند احتمالاً چندمهره اصلی خود را هم در اختیار ندارد و از طرفی ما رضا جوانبخت را به احتمال زیاد در اختیار خواهیم داشت. فکر می‌کنم شرایط برای رویارویی با گیتی مناسب باشد.
تا اینجای فصل از خودت راضی هستی؟
من در بهمن ماه سال گذشته مینیسکم را عمل کردم و بعد از آن نتوانستم بازی کنم. برای همین در جریان مسابقه قرار نداشتم و شاید علت افت من در بازی‌های ابتدایی همین بود. اما دارم بازی به بازی بهتر می‌شوم. ضمن اینکه آقای کمالی در غیاب آقای جوانبخت، از من خواسته که بیشتر در امور دفاعی شرکت کنم و شاید همین باعث شده بازی من کمتر به چشم بیاید.
متولد چه سالی هستی، در کجا؟
من متولد 4 فروردین 74 هستم در شهرستان داراب.
فوتسال را از کجا شروع کردی؟
فوتسال را از شهرستان داراب و تیمی ‌به نام پارس شروع کردم. مربیان زیادی در داراب داشتم از جمله آقایان برنده، توکلی، بی غرض و به خصوص آقای البرزی که زحمت بسیار زیادی برایم کشیدند. یک دوره مسابقات دانش آموزی در شیراز برگزار می‌شد که ما هم در آن شرکت کردیم و آنجا بود که آقای نعمت‌الهی(سرمربی وقت ارژن) بازی ما را دید و همان موقع من را آورد به ارژن و تا الان هم ماندگار شده‌ام. آقای کمالی هم خیلی به من بها داد و در لیگ یک دو سه سال آقای گل بودم. سال آخر هم که به لیگ برتر صعود کردیم؛ ولی من همان سال رباط پاره کردم و نیم فصل اول لیگ برتر (سال95) را هم از دست دادم.
من می‌خواهم اینجا کمی ‌از شهر داراب صحبت کنم. این شهر دارای بازیکن و استعداد بسیار زیادی است. یعنی در چند سال اخیر می‌توانم بگویم یکی از قطب‌های فوتسال بوده. در رده‌های پایه در مسابقات کشوری شرکت می‌کند و در رده بزرگسالان هم تیم‌هایش در لیگ سه کشور به میدان رفته اند. همین الان هم 4 بازیکن در لیگ برتر دارد. من، حمید قهرمانی و علی رستگار در ارژن و پوریا گلشنی هم در آذرخش. پیشرفت فوتسال داراب عالی بوده و هر سال چند تیم از این شهرستان در مسابقات استانی هم شرکت می‌کنند که این برای داراب اتفاق بزرگی محسوب می‌شود. جالب است بدانید یک تیم از یکی از روستاهای داراب چند دوره در لیگ برتر فوتسال استان قهرمان شده و با بازیکنانی که فقط متعلق به همان روستا هستند، در لیگ سه کشور حاضر شده.
نقطه ضعف و قوت تو در فوتسال چیست؟
من از نوع دفاع کردن خودم راضی هستم. سعی می‌کنم بازیکن مفیدی برای تیم باشم. درست است که تمام تلاشمان برای سربلندی تماشاگران است؛ اما در زمین مسابقه برایم مهم این است که مربی چه چیزی از من می‌خواهد. دوست دارم در خدمت تیم بازی کنم. شاید کاری که من می‌کنم از نگاه تماشاگر اشتباه باشد اما سعی می‌کنم همان کاری را انجام دهم که مربی می‌خواهد.
اگر به نظر تماشاگران باشد که آنها می‌خواهند با قیچی برگردون گل بزنی (اشاره به شعار معروف هواداران ارژن درباره مصطفی فخری). تا حالا با قیچی برگردون گل زدی؟
نه. (می‌خندد) فقط یک بار قیچی زدم که توپ به زیر طاق مس سونگون برخورد کرد. ولی کلاً تماشاگران به من لطف دارند و این شعار را ساخته اند.
درباره هواداران ارژن بگو.
من 8 سال شیراز بوده ام و تماشاگرها همیشه دوستم داشته اند و به من احترام گذاشته اند.  اگر هم انتقادی بوده قطعاً حق داشته اند. اما باید اشاره کنم که گاهی اگر نتوانسته ام بازی خودم را ارائه دهم، شاید به این دلیل بوده که مصدومیت‌های زیادی را پشت سر گذاشته ام و گاهی با درد بازی کرده ام. اما از خودم مطمئن هستم که همیشه هر چه در توان دارم برای تیمم می‌گذارم. این تماشاگران همیشه در هر حالتی از ما حمایت کرده اند. چه آن سالی که در لیگ یک تقریباً تمام بازی‌ها را بردیم، چه فصلی که در آستانه سقوط از لیگ برتر قرار داشتیم و روز آخر ماندگار شدیم. شیراز جزو 3 شهر پرتماشاگر فوتسال ایران است و جو بسیار خوبی دارد و ما از این هواداران خیلی ممنونیم.
از سالن ابوالفتحی راضی هستید؟ شاید سالن 6 هزار نفری شهریورماه آماده شود و بخواهید آنجا بازی کنید.
ما سال‌هاست که داریم در این سالن بازی می‌کنیم و یک جورهایی این سالن به خانه ما تبدیل شده. یعنی جوری است که گاهی برای تمرین به سالن کوی زهرا (22 بهمن) می‌رویم، فکر می‌کنیم داریم خارج از خانه بازی می‌کنیم. بچه‌های ما به سالن شهید ابوالفتحی عادت کرده اند.
از علی لطفی (بدن‌ساز تیم) بگو.
علی آقا بزرگ تیم ارژن است. افتخار می‌کنم که 4-5 سال شاگرد ایشان بوده ام و باید بگویم یکی از بهترین بدن‌سازهای ایران هستند. حالا ممکن است گاهی در تمرین چیزی به ما بگوید (خنده)؛ اما هم در تمرین هم بیرون از تمرین شخصیت فوق العاده دارد. انسانی خوب و مهربان و یکی از بهترین آدم‌هایی که تا به حال دیده ام.
ایشان از بعضی بازیکن‌ها شاکی بود. می‌گفت نوشابه می‌خورند و حرفه ای زندگی نمی‌کنند.
منظورشان خود من بوده. (می‌خندد) بله. ایشان خیلی به ما نصیحت کرد در مورد نوشابه و تغذیه و من هم یک مقدار بهتر شده ام و کمتر می‌خورم.
کلاً حرفه ای زندگی می‌کنی به نظر خودت؟
قبلاً نه، ولی الان خیلی بهتر شده ام. حدود سه سال است که دارم بهتر زندگی می‌کنم.
قبلاً به تیم ملی دعوت شده ای. الان هم هدف رسیدن به تیم ملی داری یا نه؟
بله. من دو بار دعوت شدم که بنا به دلایلی شخصی نرفتم. شاید هم همین باعث شود که دیگر دعوتم نکنند (خنده)؛ اما آقای ناظم الشریعه قطعاً یکی از بهترین و فنی‌ترین مربیانم بوده و دوست دارم دوباره با ایشان در تیم ملی کار کنم. اما فعلاً زیاد به تیم ملی فکر نمی‌کنم.
سال‌های قبل شماره 23 ارژن را می‌پوشیدی و امسال شماره 10 که متعلق به رضا جوانبخت بود را می‌پوشی. چرا؟
خب من شماره 23 را از بچگی دوست داشتم و می‌پوشیدم. اما امسال آقای جوانبخت لطف داشتند و شماره 10 را به من دادند؛ اما اگر فصل آینده در تیم ارژن باشم، دوباره شماره 10 بر تن آقای جوانبخت خواهد بود.
تا به حال کاپیتان ارژن بوده ای؟
بله. همین بازی قبل در کرمانشاه در غیاب مرتضی کشاورز و رضا جوانبخت، من کاپیتان تیم شدم. البته بزرگتر از من در تیم زیاد بود مثل آقای بذرافشان، آقای عزیزی، آقای مرادیان و... ولی آقای کمالی بازوبند را به من دادند. 
حرف پایانی.
می‌خواهم از تمام مربیان، خانواده و دوستانم کنم. از آقای کمالی که 7-8 سال است شاگردشان هستم و همچنین از آقایان نعمت الهی و ناظم الشریعه که همیشه به من لطف داشتند. همین‌طور از دوستان عزیزم که همیشه برای بازی‌های ارژن 30-40 نفرشان از داراب برای تشویقم به سالن می‌آیند تشکر می‌کنم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی