در محتوای سرگرمی سگ‌ها، سگ‌هایی با انرژی بالا تمایل دارند حرکت‌ها را دنبال کنند؛ در حالی که برخی سگ‌های مضطرب از صداهایی مثل زنگِ در خوششان نمی‌آید.
محققان در مطالعه‌ جدیدی متوجه شدند که برخی سگ‌ها به تلویزیون توجه نشان می‌دهند، اما آنچه از آن دریافت می‌کنند، ممکن است به ویژگی‌های شخصیتی هر سگ بستگی داشته باشد. در سال‌های اخیر، با افزایش تمایل صاحبان حیوانات خانگی به ایجاد محیطی آرام برای سگ‌ها در هنگام تنها ماندن در خانه، شبکه‌هایی با محتوای ویژه برای سگ‌ها به‌وجود آمده‌اند. این شبکه‌های تلوزیونی شامل پخش موسیقی آرام‌بخش، تصاویر و ویدئوهایی از سگ‌ها و سایر حیوانات و نمایش کنترل‌شده‌ برخی محرک‌های استرس‌زا مانند صدای زنگ در یا جاروبرقی هستند.
به گزارش ساینس‌نیوز، جفری کتز، روان‌شناس تطبیقی در دانشگاه آبرن ایالت آلاباما، با بررسی محتوای تولیدشده برای سگ‌ها، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا واقعاً می‌دانیم سگ‌ها چه اطلاعات یا برداشت‌هایی از مشاهده‌ محتوای تلویزیونی کسب می‌کنند؟ این پرسش می‌تواند به درک بهتر از ادراک حسی و شناختی سگ‌ها در مواجهه با رسانه‌ها کمک کند.
سگ‌ها تلویزیون را مانند انسان‌ها نمی‌بینند
سگ‌ها تلویزیون را مانند انسان‌ها نمی‌بینند؛ زیرا بینایی رنگی آن‌ها دی‌کروماتیک است (فقط دو نوع سلول مخروطی دارند) و نرخ همجوشی پرش تصویر در آن‌ها بالاتر است؛ یعنی نمایشگرهای قدیمی برای‌شان مثل تصاویر چشمک‌زن هستند؛ اما با پیشرفت فناوری و ظهور نمایشگرهای LED، دیدن تصویر پیوسته برای‌شان ممکن شده است. محققان برای بررسی واکنش سگ‌ها به تلویزیون، با استفاده از پرسش‌نامه‌های آنلاین، از ۴۵۳ صاحب سگ در آمریکا درباره واکنش‌های سگ‌های‌شان (مثل پارس کردن، دنبال کردن، یا تکان دادن دم) نسبت به صداها و تصاویر تلویزیونی اطلاعات جمع‌آوری کردند.
به گفته‌ صاحبان سگ‌ها، بسیاری از آن‌ها دست‌کم تا حدی به حیواناتی که روی صفحه‌ تلویزیون ظاهر می‌شوند، علاقه نشان داده‌اند؛ به‌طوری‌که ۴۵ درصد از سگ‌ها به تصویر یا صدای سایر سگ‌ها واکنش داشته‌اند. به نظر می‌رسد عواملی همچون نژاد، سن یا جنسیت سگ تأثیر قابل‌توجهی بر واکنش آن‌ها نداشته، اما خلق‌وخو عامل مهمی بوده است. صاحبان گزارش کرده‌اند که سگ‌های پرانرژی‌تر و هیجان‌پذیرتر، به اجسام متحرک روی صفحه نمایش، به‌ویژه حیوانات واکنش بیشتری نشان می‌دهند.
لین مونتگومری، از نویسندگان مطالعه و دانشمند علوم رفتاری و شناختی در دانشگاه آبرن، رفتار هیجان‌پذیری نسبت به تلوزیون را در سگ سه‌ساله‌ خود با نژاد کاتاهولا کور به‌نام جکس نیز مشاهده کرده است. او می‌گوید: «او به‌طور خاص طرف‌دار برنامه‌های تلویزیونی مربوط به سگ‌هاست.» جکس و سایر سگ‌های شرکت‌کننده در مطالعه حتی پشت تلویزیون را نگاه می‌کردند تا ببینند حیوان یا شیء خارج از قاب تصویر به کجا رفته است.
گاهی تلویزیون برای سگ بیش از حد محرک است
از سوی دیگر، سگ‌های مضطرب‌تر واکنش منفی به صداهایی مانند زنگ در یا باز‌شدن درب نشان داده‌اند. سیانا داولینگ- گویِر، رفتار‌شناس حیوانات در دانشگاه تافتس واقع در نورث گرافتون ماساچوست که در مطالعه مشارکت نداشته، بیان می‌کند: «ما اغلب فکر می‌کنیم، خب، تلویزیون می‌تواند محرک مفیدی باشد. اما واقعیت این است که گاهی تلویزیون بیش از حد محرک است و منجر به تحریک‌پذیری بیش از اندازه می‌شود.»
داولینگ- گویِر همچنین اضافه می‌کند که سگ‌ها ممکن است به تلویزیون واکنش نشان دهند، چون صاحبانشان چنین می‌کنند. گزارش‌های صاحبان سگ لزوماً منعکس‌کننده‌ رفتار انسان‌ها در زمان تماشای تلویزیون نیست. به‌عنوان مثال، هنگام تماشای یک مسابقه‌ ورزشی وقتی انسان هیجان‌زده می‌شود، این هیجان می‌تواند به سگ نیز منتقل شود. داولینگ- گویِر می‌گوید: «لابرادورها ممکن است تماشای بازی فوتبال را فقط به این دلیل دوست داشته باشند که صاحبشان آن را دوست 
دارند.»
داولینگ- گویر در پایان تأکید می‌کند: «پیش از روشن کردن تلویزیون، مردم باید شناخت درستی از حیوان خانگی خود، ویژگی‌های شخصیتی‌اش و نحوه‌ واکنش او به انواع مختلف برنامه‌های تلویزیونی و محرک‌های محیطی داشته باشند.» برخی از سگ‌ها ممکن است به برنامه‌های هیجان‌انگیز علاقه‌مند باشند، اما یک سگ مضطرب احتمالاً بیشتر از سکوت و آرامش سود می‌برد.
این مطالعه در مجله‌ ساینتیفیک ریپورتز، از زیرمجموعه‌های علمی گروه نیچر، منتشر شده است.