[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۲۸۱۷
  • دوره جدید

بلاتکلیفی پل‌های هوایی شیراز، روزنامه شیراز نوین


 میثم محجوبی- گروه گزارش
meisammahjoobi@gmail. com

«ماشین‌هایی که از سمت میدان کوزه‌گری به‌سمت پل غدیر می‌روند، سرعت‌شان را کم و کمتر می‌کنند. آن‌قدر کم که برای لحظاتی تقریباً متوقف می‌شوند. یکی یکی سری به علامت تأسف تکان داده و بعد به راه‌شان ادامه می‌دهند. دختربچه‌ای حدودا سه‌ساله، بی‌صدا در حال گریه است. زنی روی آسفالت دراز کشیده و چادرش نیمی از تنش را پوشانده، درست روی خطوط عابرپیاده، بربری‌ها دور تا دورش روی زمین پخش شده‌اند. اگر یک دوربین هلی‌شات اینجا بود، می‌توانست از نمای بالا، قابی ناب و تلخ از این لحظه ثبت کند.  چندتا از مشتری‌های نانوایی روی لبه باغچه بلوار رحمت ایستاده‌اند به نظاره و صاحب نانوایی و یکی از کارکنان پمپ بنزین می‌دوند به‌سمت حادثه؛ یکی دختر بچه را بغل می‌گیرد و دیگری ماشین‌ها را به‌سمت جلو هدایت می‌کند و اثری از ماشین متخلف هم نیست و راننده‌‍‌اش فرارکرده.»
این می‌توانست آغازگر یک گزارش واقعی باشد، اما خوشبختانه نیست؛ لااقل تا این لحظه، اما نمونه‌های مشابه آن، زیاد اتفاق افتاده و می‌افتد. تا کی قرار است کاری نکنیم، تا زمانی که فاجعه روی زشت‌اش را به ما تحمیل کند؟ ساکنان محله، بارها خواستار نصب پل هوایی شده‌اند. برخی می‌گویند پیش‌تر وعده‌اش داده شده بود؛ اما فراموش شد. برخی دیگر هم باور دارند که «تا یک تصادف مرگ‌بار رخ ندهد، صدای ما شنیده نمی‌شود.» معاون حمل‌ونقل شهرداری شیراز در پاسخ به عصرمیهن با اشاره به سیاست کلی مدیریت شهری در این زمینه معتقد است که ساخت پل‌های هوایی باید با‌توجه‌به موقعیت معبر و ضرورت واقعی آن انجام شود. محمد فرخ‌زاده که حدود یک ماه است در این سمت منصوب شده، ضمن تأکید بر هزینه‌بر بودن این سازه‌ها و تأثیر آن بر منظر شهری، اعلام کرده در برخی نقاط خاص مانند معابر شریانی عریض، اجرای پل هوایی ممکن است توجیه فنی داشته باشد؛ اما در سایر موارد، راهکارهای جایگزین باید بررسی شود. وی در نهایت ما را به یکی از مدیران مرتبط با قضیه ارجاع داد؛ مدیرکل ایمنی و مهندسی ترافیک شهرداری شیراز، درباره تأخیرهای به‌وجود آمده در اجرای این پروژه‌ها توضیح می‌دهد که تاکنون ساخت عرشه‌ها و اجزای اصلی ۱۷ پل به پایان رسیده و حتی رمپ‌ها نیز آماده هستند. این سازه‌ها در انبار پیمانکار نگهداری می‌شوند؛ اما به‌دلیل مسائل مرتبط با رفع حریم برق، امکان نصب آن‌ها فراهم نشده است. به گفته جواد دولت‌آبادی، بخش قابل‌توجهی از زمان‌برشدن پروژه، مربوط به فرایند هماهنگی با اداره برق است. در این فرایند، شهرداری تنها درخواست‌دهنده است و اقدامات میدانی توسط شرکت توزیع برق باید انجام گیرد. تلاش‌هایی برای واگذاری این مسئولیت به پیمانکار شهرداری نیز انجام شده که تاکنون نتیجه‌ای نداشته است. رفع حریم خطوط برق، به‌دلیل ماهیت فنی و الزام به رعایت اصول ایمنی، فرایندی زمان‌بر محسوب می‌شود. مدیر پروژه اعلام کرده که به‌محض انجام رفع حریم، ظرف حدود دو هفته عملیات نصب عرشه‌ها انجام خواهد شد و نهایتاً ظرف دو تا سه هفته بعد، پل به بهره‌برداری می‌رسد.
با‌این‌حال، تا زمانی که این هماهنگی‌ها به نتیجه نرسد، سازه‌ها در مرحله انتظار، باقی خواهند ماند. نکته مهمی که در این پروژه مطرح شده، حضور سرمایه‌گذار بخش خصوصی و علاقه‌مندی او به پیشبرد پروژه است. این پل‌ها پس از نصب، امکان بهره‌برداری تبلیغاتی برای سرمایه‌گذار دارند و از این طریق، بخشی از هزینه‌ها جبران می‌شود. بنابراین تأخیر در اجرای پروژه، نه‌تنها برای شهروندان، بلکه برای سرمایه‌گذار نیز زیان‌آور خواهد بود.
نکته قابل تأمل اینکه در میانه سال گذشته نیز همین موضوع را پیگیری کردیم که همان زمان نیز عدد 17 پل مطرح شده بود! اما با گذشت ماه‌ها، این عدد تغییری نکرده و وضعیت به همان شکل باقی‌مانده است. این موضوع نشان می‌دهد مشکل اصلی در مراحل فنی، اداری یا بین‌دستگاهی بوده که هنوز مرتفع نشده است. در روزهای اخیر با مسئولان شرکت توزیع برق شیراز تماس گرفته و وضعیت پروژه را پیگیری کردیم. پاسخ اولیه آنان، قول پیگیری مجدد موضوع بوده است. با‌این‌حال، هنوز زمان دقیقی برای رفع موانع موجود یا زمان‌بندی مشخص برای نصب پل‌ها ارائه نشده است. پیگیری‌ها در روزهای آینده نیز ادامه خواهد یافت تا اطلاعات دقیق‌تری در اختیار شهروندان قرار گیرد. تأمین ایمنی عابرپیاده در معابر شهری، مسئولیتی مشترک میان نهادهای گوناگون است. از تصمیم‌سازان تا مجریان فنی، همگی در یک زنجیره به‌هم‌پیوسته قرار دارند و همکاری دقیق و به‌موقع میان آن‌ها، ضامن کاهش خطرات و افزایش کیفیت زندگی شهری خواهد بود.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی