مذاکره با تضمین
 منافع ملت

مذاکره اگر بر مدار منافع ملت ایران نباشد، نه گفت‌وگو که دام است. تاریخ معاصر ما پر است از تجربه‌های تلخ اعتماد به طرف‌های بدعهدی که با لبخند وارد شدند و با غارت سرمایه ملی رفتند. امروز، پیام رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نه‌تنها خطاب به دشمنان، بلکه هشداری روشن به همه ساده‌اندیشان داخلی است؛ ایران از مذاکره نمی‌ترسد، اما هرگز عزت خود را بر سر میز معامله نخواهد گذاشت.
سال‌هاست که برخی جریانات در داخل، تلاش می‌کنند این گزاره را جا بیندازند که «هر مذاکره‌ای بهتر از هیچ مذاکره نیست». آن‌ها، برجام را به‌عنوان معجزه معرفی کردند و وعده دادند که درهای جهان به‌روی ایران باز خواهد شد. اما نتیجه چه شد؟ طرف‌های غربی، به‌ویژه آمریکا، نه‌تنها به تعهدات خود پایبند نماندند، بلکه فشارها را تشدید کردند. امروز حتی خوش‌بین‌ترین حامیان آن توافق نیز نمی‌توانند انکار کنند که دیپلماسی بدون ضمانت اجرایی، فقط اسم رمز فریب است.
در این میان، اظهارات اخیر رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، حکم خط قرمزی را دارد که باید پررنگ‌تر از همیشه کشیده شود: ایران به مذاکره «بله» می‌گوید، اما فقط زمانی‌که طرف مقابل، پایبند به اصول و منافع ملت باشد. این، معنای واقعی دیپلماسی عزتمندانه است؛ دیپلماسی‌ای که نه از تهدید می‌هراسد و نه در برابر تطمیع سر خم می‌کند.
نبرد ۱۲روزه اخیر نشان داد که معادلات منطقه دیگر به‌نفع دشمنان ملت ایران نیست. این جنگ، صرفاً درگیری با رژیم صهیونیستی نبود؛ بلکه صحنه‌ای از اتحاد و قدرت مردم بود که لرزه بر اندام اتاق‌های فکر غربی انداخت. هر موشکی که شلیک شد، یک پیام داشت: ایران و ملتش را نمی‌توان با محاصره، تحریم یا وعده‌های توخالی به‌زانو درآورد.
واقعیت این است که امروز بیش از هر زمان دیگری باید بر انسجام داخلی، قدرت دفاعی و استقلال سیاسی تکیه کنیم. اگر میز مذاکره به تثبیت منافع ملی منجر شود، ارزش دارد؛ اما اگر قرار باشد جایی برای دیکته‌کردن خواسته‌های طرف مقابل باشد، ترک آن میز، شجاعانه‌ترین و منطقی‌ترین تصمیم خواهد بود.
به همه آنان که هنوز خیال می‌کنند می‌توان با سیاستِ لبخند، دشمن را رام کرد باید گفت: ملت ایران، راه خود را یافته است. این ملت، عزت را نه در امضای توافق‌های بی‌پشتوانه، که در پایمردی بر هویت و اصالت خود، خردورزی و تضمین منافع در مذاکرات می‌بیند. تاریخ بارها ثابت کرده است که هرگاه ایران بر اصول خود ایستاده، دشمنانش ناچار به عقب‌نشینی شده‌اند.
اکنون انتخاب روشن است؛ یا میز مذاکره‌ای که منافع ملت را تضمین کند، یا میدان مقاومتی که دشمن را از طمع‌ورزی، پشیمان سازد و ملت ایران، آماده هر دو است.