نبرد کلاسیک فوتبال ایران یک رقابت جالب و البته پرماجرا هم داشت؛ پیام نیازمند در میان خشم هواداران طلایی‌پوش برابر سیدحسین حسینی! به گزارش ورزش سه، جدال سپاهان و پرسپولیس در هفته دوم لیگ برتر ایران فراتر از یک مسابقه سه‌امتیازی بود. کُری‌های شکل‌گرفته و رقابت تنگاتنگ دو تیم طی فصول اخیر از یک‌طرف، در کنار جدایی بحث‌برانگیز کاپیتان طلایی‌پوش به مقصد پرسپولیس از سوی دیگر و رقابت بین او و سیدحسین حسینی برای دستیابی به پیراهن شماره یک ملی، تنها بخشی از این جدال جذاب محسوب می‌شود. هواداران سپاهان در پنجره تابستانی هرگز تصور نمی‌کردند که شماره یک محبوب خود را در اردوگاه رقیب ببینند و بحث فضای مجازی هواداری این تیم نیز حول این موضوع بود که شاید پیام نیازمند برای بازارگرمی بیشتر دوروبَر باشگاه پرسپولیس در حال چرخ زدن است. اما رضا درویش، در یکی از موفق‌ترین اقدامات نقل و انتقالاتی این تابستان پرحاشیه، موفق شد یکی از کاپیتان‌های شکست‌ناپذیر رقیب در این دربی کلاسیک را سرخ‌پوش کند. هواداران سپاهان از همان لحظه رسمی شدن این خبر، موج منفی خود را علیه این دروازه‌بان استارت زدند و محبوبیت گذشته کاملاً جای خود را به نفرت و خشم داد؛ از انتشار کلیپ‌هایی مربوط به اشتباهات این دروازه‌بان طی دوران طولانی‌مدت حضورش در اصفهان که شاید بخشی از آن‌ها طبیعی بود و اکنون اما صرفاً برای نشان دادن خشم از این انتقال در حال پخش بودند، تا وعده حضورش و استقبال ویژه از او بعد از اعلام قرعه‌کشی لیگ. شاید این برخورد نسبت به آنچه هواداران پرسپولیس در مقابل علیرضا بیرانوند به نمایش گذاشتند، اتفاق بزرگی تلقی نشود؛ اما باید این موضوع را در نظر گرفت که مقابل شعارها و هیاهو و البته جو منفی هواداران سپاهان، پیام نیازمند قرار گرفته بود؛ دروازه‌بان خوش‌نام و خوش‌اخلاقی که طی دوران فوتبالی‌اش هیچ‌کس رفتاری عجیب و غیرحرفه‌ای از وی شاهد نبود و در همین پیراهن سپاهان نیز بعد از انتقاداتی تند در مقطعی، بغض کرده و با چشمانی اشکبار راهی رختکن شده بود تا احساسات اهالی فوتبال را برانگیزد و موردتحسین قرار گیرد.اما برای هواداران سپاهان این جدایی باورکردنی نبود. آن‌ها شاید انتظار محرم نویدکیای دیگری از پیام نیازمند داشتند؛ بازیکنی که بعد از حضور و درخشش در این تیم، پاسخ منفی به پیشنهادات رنگارنگ سرخابی‌ها و پایتخت بدهد. همین مسئله هم عاملی شد تا از همان پای پرواز که سرخ‌ها به فرودگاه اصفهان رسیدند، موج انتقادی به سمت پیام نیازمند خودنمایی می‌کرد. شاید بخشی از آن به این موضوع برمی‌گشت که هواداران سپاهان نیز تصور می‌کردند با شکل‌گیری جوی همانند آنچه پرسپولیسی‌ها برای علیرضا بیرانوند در فصل گذشته شکل داده بودند، روحیه و تمرکز این دروازه‌بان نیز تنزل یافته و به یک نقطه امن برای نتیجه‌گیری آن‌ها تبدیل شود. نیازمند از رختکن پا به زمینی گذاشت که سال‌ها تمام سکوها به تشویق او می‌پرداختند؛ اما این بار شاهد هیاهو و واکنش‌های متفاوتی بود؛ باران اسکناس‌های تقلبی از یک سو و شعارهای تند و هو کردن‌ها از سوی دیگر، فضای متفاوتی برای او شکل داد. اما پیام به نظر می‌رسید در این بازی گوش‌هایش کاملاً ناشنوا شده بود و بدون توجه و با احترام همیشگی‌اش، تمرین را دنبال کرد تا برای یک مسابقه بزرگ آماده شود. بازی شروع شد و پرسپولیس مقابل موج حملات حریف قرار گرفت و این بار شماره‌یک سرخ‌ها بود که تا پایان 100واندی دقیقه از این بازی، کاملاً خونسرد و حرفه‌ای و با واکنش‌هایی که شاید آخری را بتوان کاملاً متمایز و در کلاسی بالا متصور بود، تیمش را در بازی نگه داشت. برای شماره یکی که طی سال‌های متمادی در دروازه مقابل، حسرت پیروزی را برای پرسپولیس به جا گذاشته بود و رکوردی ویژه به نام خود کرده بود، این بازی فراتر از یک جنگ برای اثبات پیش رفت و او هم البته به‌خوبی از پس آن برآمد؛ چه آنجایی که با بازی پای ویژه خود در میان سوت و هیاهوی کرکننده استادیوم، تیمش را به راه انداخت و چه با پروازهایش در محوطه امنی که در جریمه تیمش شکل داد و در نهایت باز همان واکنش خیره‌کننده او برای مهار ضربه سر میلاد زکی‌پور، که قطعاً هیچ هواداری از پرسپولیس نمی‌خواست نام او در بین گلزنان این بازی قرار داشته باشد. پیام نیازمند با قدم‌هایی مطمئن و با دنبال کردن توپ، درست همان جایی ایستاد که باید هم‌تیمی گلزن و جنجالی فصل گذشته‌اش در این رقابت را با مهار پای راستش ناکام می‌گذاشت.