[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۸۳
  • دوره جدید

فارس باید به قطب ورزش کشور تبدیل شود و این خواسته به حق ماست، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: پیش از آغاز هفته دولت، میهمان مدیرکل اداره ورزش و جوانان استان فارس بودیم و به طور مفصل درباره مسائل مختلف ورزش فارس با او به گفت و گو و تبادل نظر پرداختیم. متن صحبت‌های حیدرعلی کامیاب را در ادامه خواهید خواند. ما این گفت‌وگو را با این سوال شروع کرده‌ایم: در حال حاضر دل‌مشغولی اصلی شما چیست؟
دل‌مشغولی من توی کار نیست! با توجه به اینکه 30 سال است از پایین‌ترین رده‌های مدیریتی مثل مدیر مدرسه را تجربه کرده‌ام تا به حال، همیشه با انگیزه کار کرده‌ام. کاری نبوده که بخواهم و انجام ندهم. هر کاری که فکر می‌کردم برای کشورم خوب بوده و از دستم بر می‌آید، صورت گرفته. بنابراین دل‌مشغولی‌‌های‌ من معطوف به امور خانوادگی است. یعنی چیزی که کمتر وقت می‌کنم به آن برسم. هر روز سرکار هستیم، این شهرستان، آن مأموریت و فکر می‌کنم دل‌نگرانی‌‌های‌ اکثر مدیرها هم همین چیزها باشد.
برای وارد کردن همه مردم به ورزش، کارهای ارزشمند و مؤثری انجام دادیم
ما از روزی که وارد ورزش استان شدیم، سعی کردیم یک برنامه راهبردی برای خودمان درست کنیم و تکلیفمان را مشخص کنیم. ما به دنبال توسعه ورزش در سراسر استان بودیم و هستیم. یعنی اینکه کاری کنیم که همه مردم در همه استان بتوانند ورزش کنند و فکر می‌کنم در این زمینه موفق بوده‌ایم. توانسته‌ایم همه اقشار را در ورزش درگیر کنیم. ما المپیاد ورزش روستائیان را تحت عنوان جام خوشه چین ترتیب دادیم که حالا دارد در تمام کشور انجام می‌شود. بازی‌‌های‌ بومی ‌محلی متناسب با همان روستاها در این المپیاد برگزار می‌شود که خودش کار بزرگ و مؤثری محسوب می‌شود. همچنین برای ورزش کارکنان دولت در این چندماه اخیر برنامه‌‌های‌ زیادی ریختیم و تا امروز حدود 4 هزارنفر از کارکنان دولت در این برنامه‌ها شرکت کرده‌اند. ما یک روزی برای آوردن این‌ها در ورزش کار سختی داشتیم اما امروز نه. چشم‌اندازی که تعریف کرده‌ایم برای ورزش برای همه، درگیر کردن همه اقشار بوده. الان مسابقات ورزشی در 8 رشته بین صنوف مختلف برگزار می‌شود. همچنین مسابقات کارگری را در سطح استان برگزار می‌کنیم و در روزهای تعطیل هم در تمام شهرستان‌ها برنامه‌‌های‌  ورزش همگانی داریم. حدود 100 ایستگاه ورزشی در سطح استان داریم که 40 ایستگاه آن در شیراز قرار دارد. ما در این ایستگاه‌ها مربیانی گذاشته‌ایم که به مردم آموزش بدهند. همچنین اخیرهای کارهای جدیدتری هم انجام داده‌ایم و ورزش‌‌های‌ مختلف را به خیابان‌ها می‌آوریم. ورزش‌‌هایی مثل شمشیربازی، کشتی، جودو، تکواندو و .... را به خیابان آورده‌ایم تا مردم از نزدیک با آنها آشنا و علاقه‌مند شوند. بنابراین شور و نشاطی ایجاد شده که حاصل زحمات همکاران ما در چندماه گذشته است. همچنین در همین مدت بیش از 700 برنامه همگانی در سطح استان داشته‌ایم. امروز مردم به این باور رسیده‌اند که ورزش برایشان مفید است و از بیمار شدن آنها جلوگیری می‌کند. این باور خیلی به ما کمک می‌کند که بتوانیم زمینه را فراهم کنیم برای رشته‌‌های‌ مختلف ورزشی. الان هم آمار نشان از موفقیت ما می‌دهد. روزی که ما آمدیم آمار ورزشکاران بیمه شده ما 160 هزارنفر بود که حالا به 210 هزارنفر رسیده.  همچنین در آمار وزارت بهداشت، دیگر هیچ کدام از شهرهای استان ما جزو شهرهای کم تحرک نیستند و این بیانگیر این است که توانسته‌ایم کارهای ارزشمندی را در این زمینه‌ها انجام بدهیم.
در ورزش قهرمانی، هم مدال‌‌های‌ زیادی گرفتیم و هم میزبان مسابقات متعددی بودیم
در بحث ورزش قهرمانی در طول 4 ماه گذشته، ما نزدیک به 40 مدال طلا، نقره و برنز در مسابقات جهانی و آسیایی کسب کرده‌ایم که مراسم تجلیل از این قهرمان‌ها را هم در ماه گذشته برگزار کردیم. در ورزش قهرمانی، میزبانی‌‌های‌  زیادی هم داشتیم. حدود 30 میزبانی خوب در این چندماه داشتیم که کار بسیار ارزشمندی است و کمک می‌کند به استعدادیابی و نخبه‌پروری.
صنایع این استان می‌روند اسپانسر غریبه‌ها می‌شوند! این خیلی زشت است
در ورزش حرفه‌ای، وظیفه دولت آماده کردن زیرساخت‌هاست. ما از نظر قانونی از باشگاه‌داری منع شده‌ایم اما می‌توانیم تا جایی که مقدور است به این تیم‌ها کمک کنیم. چون باشگاه‌‌های‌ ما عمدتاً زیرساختی ندارند و ما محیط‌‌های‌ خوبی را فراهم کرده‌ایم در حوزه زیرساخت که اگر باشگاه‌‌های‌ مختلف ما بخواهند در لیگ‌‌های‌  مختلف شرکت کنند، بتوانند فضای مناسب و خوبی داشته‌باشند برای انجام مسابقه. هنوز هم در خیلی از رشته‌ها مثل تنیس خاکی، فضای خوب و مفیدی نداریم و این جزو نواقص ماست که برای برطرف کردن آن برنامه داریم. 
ما از نظر صنعتی یک استان فقیر هستیم و باید به تیم‌‌های‌ حرفه‌ای‌مان کمک‌‌هایی بکنیم. از نظر مالی، تهیه لباس و ملزومات و ... که در چندماه گذشته کمک‌‌های‌  زیادی هم شده و تا جایی که از دستمان بر می‌آمده به آنها کمک کرده‌ایم اما اینکه باز هم توقع بیشتر دارند، شاید به این دلیل باشد که باشگاه‌داری کار سختی است و از همه برنمی‌آید. شاید اگر خودم هم بخواهم به عنوان مدیرکل بروم و باشگاه‌داری کنم، نتوانم خوب باشگاه را بگردانم. اما دقت کنید که امروز بزرگترین باشگاه‌‌های‌ دنیا به شکلی کار می‌کنند که میلیون‌ها نفر از آن بهره می‌برند. ولی ما نه فقط در شیراز بلکه در کل ایران، ما باشگاهی به معنی واقعی نداریم. دولت یا به طور مستقیم یا در سایه دارد از باشگاه‌ها حمایت می‌کند و همین می‌شود که تیم‌‌های‌  خصوصی برابر تیم‌‌هایی که از ازگان‌‌های‌ مختلف صنعتی مثل نفت، فولاد مبارکه و ذوب آهن تغذیه می‌شوند، حرفی برای گفتن ندارند.  باشگاه‌‌هایی مثل قشقایی در رقابت عادلانه با سایر تیم‌ها می‌توانند حرفی برای گفتن داشته‌باشند اما وقتی این رقابت نابرابر است، باشگاه حق دارد و مجبور است فریاد بزند که فریادرسی پیدا کند و آن فریادرس هم فقط دولت است. در این شهر در 4-5 سال گذشته من خیلی تلاش کرده‌ام که اسپانسرهایی را به ورزش بیاورم اما نیامده‌اند. اما در کمال تأسف دیده‌ایم که همین‌ها می‌روند اسپانسرهای تیم‌‌های‌ خارج از استان می‌شوند، خب این خیلی زشت است و برای ما افت دارد. یعنی آن بخش‌‌هایی هم که می‌توانند به ورزش کمک کنند، می‌روند دنبال غریبه‌ها. اما ما و آقای استاندار داریم کمک می‌کنیم که فوتبال حرفه‌ای‌مان تا بتوانند تیم‌‌هایمان به لیگ برتر صعود کنند و مردم هم لحظات خوبی را کنار مسابقات فوتبال سپری کنند. اما اگر هم می‌خواهیم به لیگ برتر برویم، باید جوری برویم که آنجا ماندگار باشیم.
همه باید به احیای برق کمک کنند
برای برق امتیازی در لیگ دسته سوم خریداری شده که ما هم حمایت کردیم و حمایت می‌کنیم. برق متعلق به ایران است. یک تیم ریشه دار با قدمت 75 ساله است و من فکر می‌کنم اصلاً نباید می‌گذاشتیم این برق خاموش شود. هر چند اعتقاد دارم در دو سه سال، نگاه بدی از سوی متولیان آن زمان برق منطقه‌ای ‌به این باشگاه شد. ما هم می‌توانستیم مثل تیم‌‌های‌ دیگری که دولت با هزارمصیبت آنها را نگه داشت، این تیم را هم نگه داریم. امروز اگر برق دولتی بود، ما می‌توانستیم یک کارهای بهتری برایش بکنیم. یا واگذاری‌اش را بر طبق یک اصول و منطقی انجام دهیم. اما بهرحال این تیم دوباره شروع به فعالیت می‌کند و من توقع دارم که حالا که ما وارد شده‌ایم و باشگاه دارد کارش را شروع می‌کند، مردم هم یک قدمی‌بردارند در جهت احیای این تیم. فقط نباید بنشینیم و بگوییم کمک کنید کمک کنید. مردم هم باید کمک کنند و این باعث توسعه و رشد برق می‌شود. باید همه به این تیم کمک کند. همه باید به باشگاه‌‌هایی مثل برق و قشقایی کمک کنند. تا اسپانسرها جلو نیایند، آنها موفق نمی‌شوند. قشقایی هم امسال وضعش بهتر شده و ما و آقای استاندار هم در کنار این تیم هستیم.
مسئولیت ورزشکاران ملی‌پوش برعهده فدراسیون است، اما ما هم بی‌تفاوت نیستیم
ورزشکارهایی که به مسابقات برون‌مرزی اعزام می‌شوند، در واقع از عهده ما خارج می‌شوند. 
ما تا یک زمانی کمک می‌کنیم و به آنها آموزش می‌دهیم و امکانات در اختیارشان می‌گذاریم اما وقتی به تیم ملی می‌رسند، می‌روند تحت پوشش فدراسیون و از حوزه ما خارج می‌شوند. اما با توجه به شرایط موجود، ما نمی‌توانیم بی‌تفاوت باشیم. ما در کنار فدراسیون‌ها داریم کمک می‌کنیم به برو بچه‌‌هایی که به تیم‌‌های‌ ملی راه پیدا می‌کنند. امیدواریم همان‌طور که در بازی‌‌های‌  آسیایی رشد چشمگیر ورزشکاران فارس در حضور و کسب مدال را شاهد بودیم، در المپیک هم بتوانیم چنین عملکردی را داشته‌باشیم. فارس باید به قطب ورزش کشور تبدیل شود و این خواسته به حق ماست. 
در هفته دولت 130 هزارمترمربع به فضای ورزشی فارس اضافه می‌شود
ما در هفته دولت 68 پروژه ورزشی را افتتاح می‌کنیم که 130‌هزارمتر به فضای ورزشی ما اضافه می‌شود. چیزی حدود 78 میلیاردتومان اعتبار به ساخت این ورزشگاه‌ها اختصاص داده شده. اما سالن 6هزار نفره در مهرماه و در سفر رئیس‌جمهور به استان فارس افتتاح می‌شود. 
این طرح در حال تکمیل است اما به همراه 30-40 طرح دیگر، در سفر هیئت دولت به فارس افتتاح خواهد شد. مانند پروژه بزرگ ورزشگاه پارسیان لامرد که در نوع خود در کشور کم نظیر است با سالن‌‌های‌ متعدد برای رشته‌‌های‌ مختلف ورزشی.  یک پروژه هم در خشت از توابع کازرون داریم که در سفر هیئت دولت افتتاح می‌شود و همچنین یک پروژه خیرساز هم داریم که یک زورخانه بزرگ با زمین چمن بسیار خوب، جایگاه وی آی پی و جایگاه تماشاگران و ... که این در هفته دولت به بهره برداری می‌رسد.  چندزمین چمن مصنوعی استاندارد هم در کوار، لار، مرودشت و بوانات داریم که در اواخر شهریور به بهره‌برداری می‌رسند. 
همچنین 5 خانه جوان در شهرستان‌‌های‌  فراشبند، لار، داراب، جهرم و مرودشت در همین هفته دولت افتتاح می‌شوند و 5 خانه جوان هم در دست احداث داریم که سال آینده به بهره‌برداری خواهند رسید. ضمن اینکه 50 خانه روستایی هم داریم افتتاح می‌کنیم. یعنی در روستاهای کم جمعیت که امکان تأسیس باشگاه وجود ندارد، دولت یک مکان‌‌هایی را از دهیار می‌گیرد و آنها را با وسایل مختلف ورزشی تجهیز می‌کند برای استفاده مردم.
چمن حافظیه مناسب است، چمن پارس هم در چندماه آینده آماده می‌شود
ما چمن ورزشگاه پارس را تحویل گرفتیم اما این چمن از بین رفت. با کمک کارشناسان جهاد کشاورزی، مشخص شد که این خاک چمن در طی سال‌ها املاح خود را از دست داده و فقط شوری آن باقی مانده، به همین خاطر تصمیم گرفتیم که این چمن را کلاً تعویض کنیم و از اول مهرماه کشت چمن جدید را شروع کردیم. قول می‌دهیم که یک چمن خوب و شکیل در شأن آن ورزشگاه، تا چندماه آینده داشته‌باشیم. برای چمن حافظیه هم 100 میلیون هزینه کردیم و توانستیم آن را از حالتی که در سال‌‌های‌ گذشته بود خارج کنیم. 
قبل از اینکه من بیایم، یک و نیم میلیاردتومان توسط یک شرکت تهرانی برای این چمن هزینه شد و دو سه ماه هم دوام نیاورد اما ما توانسته‌ایم این چمن را به شکل قابل قبولی  ایجاد کنیم و دیدید که قشقایی بدون مشکل روی همین زمین بازی کرد و به پیروزی هم رسید.
 اما دوستانی که نقد می‌کنند باید به این نکته توجه کنند که ما همین را هم قبلاً نداشتیم، یعنی 10سال پیش که خیلی پول بیشتری وجود داشت و همه چیز هم ارزان‌تر بود، هیچ کاری انجام نشد، اما حالا که کار انجام شده انتقاد می‌کنند. آن موقع چرا فریاد نمی‌زدند؟ 
نقد باید همیشه باشد، نه فقط در یک زمان‌‌های‌ خاص!
من مدیری هستم که از انتقاد استقبال می‌کنم و شاید تنها مدیری هستم که در فضای مجازی پاسخگوی منتقدان هستم و پیگیری می‌کنم و حتی اگر جایی اشکالی وجود دارد، می‌گویم درست می‌گویید، اما از رعایت نکردن اخلاق و بی‌ادبی کردن به شدت متنفرم. خیلی از حرف‌ها انتقاد نیست و آلودگی شبکه‌‌های‌  اجتماعی است. باید مراقب باشیم قاطی این آلودگی‌ها نشویم. 
ما نشریات زیادی در 20 سال اخیر در شهر شیراز داشته ایم اما واقعاً متعجبم که چرا در زمان مدیری که در طول مدیریتش دو پروژه هم افتتاح نشده، نقدی صورت نگرفته؟ من سال 87 در شهر خنج یک استخری ساختم اما پیش از افتتاحش رفتم. سال 94 که برگشتم دیدم به همان شکل مانده! هفته بعد خودم رفتم آب ریختم داخلش و افتتاحش کردم یا خانه وزنه‌برداری در دروازه اصفهان دقیقاً چنین وضعیتی داشت. می‌خواهم بگویم نقد باید همیشه باشد، نه فقط در یک برهه خاص. نقد به رفاقت ما لطمه نمی‌زند، خوبی نقد سالم این است که مدیر را تکان می‌دهد. چرا همه امروز از من مطالبه‌گری می‌کنند؟ چون ما داریم کار می‌کنیم. اگر کار نمی‌کردیم، این‌همه مطالبه‌گر وجود نداشت. 
امروز وقتی به یک شهرستان می‌رویم، خیلی‌ها اعتراض می‌کنند اما اعتراضشان به این نیست که چرا کار نمی‌کنیم. می‌گویند چرا در فلان جا فلان مکان را ساخته‌اید و برای ما نساخته‌اید. بنابراین نقدهای ما باید منصفانه باشد و در تمام زمان‌ها هم انجام شود. ببینید در دهه 80 چون هیچ نقدی به سمت و سوی ورزش نرفت، باعث شد ورزش ما متلاشی شود، زیرساخت‌ها ضعیف شود و تیم‌ها سقوط کنند. 
اما از ابتدای این دولت، همه بلندگو دستشان بوده و همین هم اتفاقاً باعث رشد ورزش ما شده. 
بنابراین نه ما ترسی از نقد شدن داریم، نه کسی باید از نقد کردنِ ما بترسد، مهم‌تر از نقد کردن هم ارائه راهکار و پیشنهاد است. کسی که نقد می‌کند باید راهکار و پیشنهاد هم داشته‌باشد و ما از این راهکارها حتماً استقبال خواهیم کرد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی