[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

سرمایه‌های فارس، روزنامه شیراز نوین

وج سیاست همیشه کرانه‌های فارس را مورد اصابت قرارداده است. آنچه می‌توان برای فارس فرض کرد برنامه‌هایی بوده که یا در فرصت زمانی اندک قابل اجرا نبوده ویا فوق‌العاده سلیقه‌ای بوده و با رفتن افراد محو و به فراموشی سپرده شده‌اند. از منظر ما روزنامه‌نگاران که شاید نزدیک به سه‌دهه است وقایع استانی وگاهی ملی را ثبت می‌کنیم ، فارس بیشتر از آنچه از حوزه سیاست آسیب‌دیده از موضع داشته‌های خود منتفع نشده است. یکی از بزرگترین بلایای استانی در فارس که از حوزه سیاست منشعب شده است، عدم ثبات مدیریتی درآن است.
بیاییم این‌طور فرض کنیم که اگر یکی از استانداران قدر فارس مثلاً از سال‌های نخست پیروزی انقلاب تا کنون سکان هدایتی را برعهده می‌داشت، فارس تاکنون دچار چه تحولاتی شده بود؟ 

مثلاً درحوزه آب وموضوع کشیده شدن خط دوم انتقال آب از سد درودزن به شیرازکه سابقه‌ای چهل ساله و یا بیشتر دارد. یا موضوع سرمایه‌گذاری خارجی دراستان که البته بندناف سرمایه‌گذاری درکشور شدیداً به سیاست‌های‌ بین‌المللی وتنش‌های ‌موجود وابستگی دارد و البته فارس از تأثیرات تصمیمات ملی درحوزه سیاست بدون بهره نمانده ونخواهد ماند.
استانداران بسیاری به فارس آمده‌اند. گاهی طول دوران مدیریتی آنان یک‌ماه، یک‌سال، سه‌سال و در نمونه‌هایی نادر برای دو استاندار پنج سال به طول انجامیده است. درفاصله انتخاب رسمی‌ استانداران نیز شاید ماه‌ها به دلیل فشارهای سیاسی پست مهم استانداری، در اختیار سرپرستان بوده است.
استانداران یک‌ماهه، یک‌ساله وحتی سه‌ساله به طورقطع قادر نبوده‌اند فضای اقتصادی استان را به طور دلخواه ترسیم، تنظیم و تلطیف نمایند. اواخر دهه پنجاه تا اواخر سال 1367 که سال‌های آغاز وپایانی جنگ بود اداره امور استان برای نمایندگان دولت کاری سخت ومشقت‌بار بود. اما با پایان جنگ انتظار دیگری از مدیران ارشد دولتی در استان‌ها ‌می‌رفت که با توجه به جو سیاسی حاکم وتلاش برای قبضه قدرت از سوی جناح‌ها ‌‌می‌توان این دوران را سخت‌تر و پرفشارتر از دوران جنگ مورد ارزیابی قرار داد.
نقطه سر خط -  مدتی پیش رهبر معظم انقلاب در سخنان خود اشاره‌ای به روی کارآمدن و انتخاب دولت‌های ‌جوان و حزب اللهی داشتند. مدلی که درابتدای انقلاب ودر سال‌های پرتلاطم آن روزگار اتفاق افتاد.جوانانی که استاندار، شهردار ویا فرماندار بودند اما به هر دلیل از پستی به پست دیگرانتقال، ارتقاء ویا محو ‌می‌شدند. ما اگر همان مدیران جوان وحزب اللهی را تاکنون برمسند اداره امور قرارداده بودیم و یاحداقل با توجه به گذر زمان به عنوان مشاور ارشد درکنار نسل جوان به عنوان ثروت وسرمایه معنوی حفظ کرده بودیم حالا با کوله باری از تجربه پله‌های‌ترقی وسعادت را طی و با جرأت ‌می‌توان گفت قدرت اول اقتصادی منطقه وجهان بودیم. اما متأسفانه ازحال و روز اقتصاد و معیشت مردم پیداست دراین وادی قدم نگذاشته‌ایم.
باورنداریم دراین چهار دهه رقابت حزبی اتفاق افتاده باشد چرا که این احزاب با پیشینه خود درحد و اندازه نام حزب نیستند. بهتر است بگویم گروه‌های ‌سیاسی که بعضاً فاقد کادر حزبی هستند و معمولاً با تحولات سیاسی پس از انتخابات نه به وعده‌های خود می‌توانند عمل کنند و نه مهره‌های‌ سرشناس وکاربلدی دارند تا در مناصبی چون وزارتخانه‌ها ‌و استانداری‌ها‌ بنشانند. از این جهت است که کارها مدت‌هاست روی زمین مانده وکاربلدی برای بلندکردن این وزنه نه معرفی ‌می‌شود ونه پا پیش ‌می‌گذارد و البته وجه دوم داستان درعدم پیش‌قد‌می‌ نخبگان را ‌می‌توان یک فاجعه مدیریتی دانست.
دوباره نقطه سرخط -  سال‌ها پیش که در حافظه روزنامه‌های ‌شیراز محفوظ است این قلم به عنوان یک حرکت مبتکرانه موفق شد با چندین استاندار اسبق درفارس ونیز شهرداران وقت شیراز تماس برقرار کند و استدعا نماید برای روشن شدن ابعاد عقب‌ماندگی استان گفتگو کنیم . استاد علی دانش منفرد استاندار اسبق فارس در سال‌های حساس 1358 تا 1359 و در مرحله دوم سال‌های 1367 تا1371 عهده‌دار هدایت استان پهناور فارس بودند و بدون هیچ نگرانی حاضر شدند دراین گفتگو شرکت کنند. قصد باز نشر تما‌می‌ آن گفتگو را دراین فرصت اندک ندارم اما تمام گفته‌های ایشان در تیترآن گفتگو خلاصه شده بود. دانش‌منفرد گفت: ‌می‌ترسیم به بخش خصوصی میدان بدهیم . باور کردنی نیست امروزی که تمام بخش خصوصی ما ازتمایل وتبادلات فرضی با کشورهای حاشیه خلیج ‌می‌گویند درآن روزگار یعنی سال‌های 60 تا 71 نیز محورتوجه و توسعه اقتصادی ما بوده است. اما حالا کجای کار ایستاده‌ایم. استاندار اسبق فارس ‌می‌گوید گفتگوهای ما با امرای کشور‌های ‌قطر، امارات، کویت بحرین حول محور گردشگری وتأکید برعظمت فارس وتبادلات تجار بود. به خاطر دارم از ما برای سفر به قطر دعوت شد و طی آن در حد یک رئیس‌جمهور از ما استقبال کردند. ما هم به معرفی صنایع دستی ایران پرداختیم. آن سفر را بسیار پربار ارزیابی نمودیم و بلافاصله یک نمایشگاه بزرگ بین‌المللی در باغ عفیف آباد شیراز برپا کردیم. وزیر بازرگانی قطر به شیراز آمد و نتایج خوبی از این استمرار روابط با کشور‌های ‌همسایه شاهد بودیم. اما در دوره‌های‌ بعدی بنا به دلایلی آن طور که باید وشاید این امور پیگیری نشد.
دوباره نقطه سرخط - ما دوباره به سرخط دهه 60 یا 70 بازگشته‌ایم. کارهایی که درآن دوران انجام شده دوباره انجام ‌می‌شود والبته نتیجه‌ای ندارد. این بی‌نتیجه بودن را باید در عدم ثبات مدیریت و بی‌توجهی سیاسی به سرمایه‌های ‌فارس جستجو کرد. برنامه‌ای دقیق که دستاوردهای خود را در عقب‌ماندگی فارس تحقق یافته ‌می‌بیند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی