[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

تماشاگر از ما توقع دارد، ما هم از مسئولان، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: در هفته هشتم لیگ برتر فوتسال ارژن شیراز میزبان ستارگان ورامین بود. بازی با نتیجه تساوی یک- یک دنبال می‌شد که در فاصله هفت دقیقه مانده به پایان، مجتبی بذرافشان دروازه‌بان ارژن طی برخورد با مهاجم حریف به شدت آسیب دید و با آتل و بانداژ از بازی خارج شد. او در دو هفته گذشته هم نتوانست درون دروازه تیمش بایستد و جای خود را به حسن عسگری، دیگر دروازه‌بان خوب این تیم داد.
بذرافشان سومین فصل متوالی حضور در ارژن را می‌گذراند. با این دروازه‌بان شیرازی گفت‌وگویی کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
در صحنه‌ای که مصدوم شدی دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟
وقتی بازیکن حریف با من تک به تک شد، من شیرجه زدم برای گرفتن توپ اما او توپ و دست من را با هم زد. البته خدا را شکر توپ گل نشد؛ اما همان موقع دست من پیچید و به شدت آسیب دیدم.
الان چطوری؟
الان به زور بانداژ و اسپری می‌توانم با دستم کار کنم؛ اما کلاً بهترم و به بازی مس هم می‌رسم.
فکر می‌کردی در 10 هفته اول 6 بار شکست بخورید؟
راستش را بخواهید با این شرایط تیم، رفتن 5 بازیکن اصلی و آمدن بازیکنان جوان و همچنین دیر بسته شدن و... بله، فکرش را می‌کردیم که در چند هفته اول تا تیم جا بیفتد و بچه‌ها هماهنگ شود چنین مشکلاتی خواهیم داشت. البته در چند بازی هم خیلی بدشانس بودیم، مثل همین بازی آخر با فرش‌آرا. اما الان خیلی بهتریم و بچه‌ها باانگیزه دارند تمرین می‌کنند تا نتایج گذشته را جبران کنیم.
متولد چه سالی هستی و در کجا؟
متولد 1367 هستم در شیراز.
در چه تیم‌هایی سابقه بازی داری؟
تیم‌های شاهد، بالان صنعت، پارسه، مس رفسنجان، بنیاد مسکن و ارژن. فصل 89-90 با ارژن بودم. بعد جدا شدم و سال 96 دوباره برگشتم به ارژن. 
فکر می‌کنی به چیزی که حقت بود در فوتسال رسیدی؟
از نظر مالی که با این قراردادهای محدودی که در فوتسال هست، نه اصلاً. بیشتر فوتسالی‌ها مجبورند شغل دیگری داشته باشند. از نظر فنی هم دوست داشتم به تیم ملی برسم و خیلی جاها فکر می‌کنم حقم بود؛ اما نظر آقای ناظم‌الشریعه این بود که دعوت نشوم و نظرشان قابل احترام است. اما دو سال پیش که سه کلین شیت در شش بازی داشتم و به همراه علی صمیمی و سپهر محمدی کمترین گل خورده لیگ را ثبت کردم، فکر می‌کنم حق بود که دعوت شوم اما این اتفاق نیفتاد.
دروازه‌بان مورد علاقه؟
بوفون از همه نظر برای من بهترین است و در بین دروازه‌بان‌های فوتسال هم تیاگوی برزیلی را خیلی دوست دارم.
مثل بوفون تا 40 سالگی بازی می‌کنی؟
بله (خنده). فکر می‌کنم با شرایطی که در زندگی دارم بتوانم تا سال‌های سال در فوتسال بمانم. مخصوصاً چون دروازه‌بان هستم و دروازه‌بان‌ها بیشتر از بازیکنان سایر پست‌ها می‌توانند فوتسال را دنبال کنند.
دغدغه و درد دل اصلی فوتسالیست‌های شیراز چیست؟
اگر بخواهم از مشکلات و دغدغه‌ها بگویم باید ساعت‌ها صحبت کنم. سال‌هاست که خاک مرده درون این ورزش ریخته شده. البته نباید از حق گذشت که با آمدن آقای کامیاب، خیلی شرایط بهتر شد. مخصوصاً اگر این سالن جدید (شش هزار نفری) هم به بهره‌برداری برسد خیلی اتفاق خوبی‌ست؛ چون سالن ابوالفتحی مشکلات زیادی دارد. اما ما دغدغه‌های زیادی داریم که بیشتر مربوط به مسائل مالی است. مبلغ قراردادهای ما فوتسالیست‌ها آنقدر کم است که همه بازیکنان بعد از تمرین به جای استراحت باید بروند سراغ شغل دیگرشان. حداقل 90درصد بچه‌های ما این وضعیت را دارند. دوست داریم مسئولان از ما که تنها نماینده استان هستیم بیشتر حمایت کنند. اگر این تیم هم بیفتد، جوان‌های این استان ضرر می‌کنند. اگر مسئولی دلش می‌سوزد باید به ما کمک کند. برای من جای سوال است که چرا شهرداری‌های تمام شهرها به تیم‌هایشان کمک می‌کنند، به جز شیراز! ما نمی‌گوییم شهرداری تیم‌داری کند، اما می‌تواند یک گوشه کار را بگیرد. الان ده هفته از لیگ گذشته، چند مسئول آمده‌اند بازی‌های ما را ببینند؟ باز هم باید تشکر کنم از آقایان هنرپیشه و کامیاب که همیشه به ما توجه داشته‌اند و برای ما وقت می‌گذارند. اما مسئولان شهر باید بدانند همان‌طور که تماشاگر از ما توقع دارد، ما هم از آنها توقع داریم.
بهترین رفیق هم‌بازی؟
از بین هم‌بازیان سابق، آقای بهمن شرافت‌منش که هنوز هم با هم رفت و آمد خانوادگی داریم و الان هم که در تیم ارژن همه بچه‌ها با هم رفیقیم و جوی صمیمی ‌بین ما وجود دارد. من با همه رابطه خوبی دارم و همه هم می‌دانند. در تمرین‌ها با همه شوخی می‌کنم و خوش می‌گذرد.
حمید کمالی
مرد همه کاره و سختکوش ارژن.
علی لطفی
مرد اخلاق.
ناصر نعمتی
مرد قدیمی ‌ارژن.
امید ابراری نیا
بنویسید بهترین. ما هر چه داریم مدیون ایشان هستیم.
بهترین فوتسالیست تاریخ فارس کیست؟
حجت رئیسی. 4 سال در تیم بنیاد مسکن با او هم‌بازی بودم. یک بازیکن استثنایی و در عین حال بااخلاق و شوخ و بی‌ادعا. یادم است یک بار در امیدیه بازی داشتیم و نیمه اول سه صفر عقب افتادیم. بین دو نیمه در رختکن به بچه‌ها گفت یک‌تنه این تیم را می‌برم. من از درون دروازه توپ را به او می‌دادم و او همه را دریبل می‌کرد و گل می‌زد. هیچ‌کس باور نمی‌کند، اما ما پنج بر سه آن بازی را بردیم. این فقط یکی از خاطراتی است که از او دارم. الان هم در ‌هامبورگ آلمان به عنوان مربی-بازیکن فعالیت دارد.
* اوقات فراغت را چطور می‌گذرانی؟
شنا و دوچرخه‌سواری را خیلی دوست دارم. طبیعت را هم همین‌طور و البته عاشق سفرم.
آخرین سفری که رفتی؟
همین چندماه پیش با خانواده رفتیم سعادت‌آباد در استان مازندران.
در پایان فصل چه رتبه‌ای کسب می‌کنید؟
تمام تلاشمان را می‌کنیم که به پلی‌آف برسیم. اگر همین روندمان را ادامه بدهیم به این هدف می‌رسیم. ما همیشه سخت شروع می‌کنیم، اما خوب تمامش می‌کنیم.
حرف پایانی؟
تشکر می‌کنم از تمام مربیانی که برایم زحمت کشیدند. ما هر چه داریم از مربیانمان هست. همچنین از خانواده‌ام تشکر می‌کنم که با این شرایط سخت و وضعیت بد مالی ورزش، باز هم همه جوره پشتوانه ما هستند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی