[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

تلفات جاده‌ای، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

شواهد امرحکایت از بی‌برنامگی شدید در حوزه راه چه امورجاده‌ای وچه شهری دارد. روابط عمومی‌ها مدام از بهبود شرایط می‌گویند اماعملاً تلفات از نرم خود بالاتر رفته است. تنها نمی‌توان روی موضوع تلفات تکیه کرد چرا که معلولیت‌ها وخسارهای جنبی مزید برعلت وگاهی این معلولیت است که خساراتی بیش از مرگ برای انسان‌ها به‌بار می آورد. اگر راهسازی ما درست واصولی نباشد غیر از پیمانکارانی که فله‌ای جاده ساختند وسواد این کار را نداشتند، الباقی ملت ازجمله بیمه‌ها متضرر می‌شوند. شیوه جاده‌سازی ما را می‌توان در کلام رک و پوست کنده فرمانده نیروی انتظامی استان فارس خلاصه کرد...

 این اولین باری است که یک مسئول به این مورد اشاره‌ای این‌چنینی داشته؛ چراکه تاکنون فقط تعارفات پای کار بوده است. حالا باید دعا کرد که نظر این فرمانده ارشد پلیس با چند تلفن و گلایه در روزهای آینده برنگردد. به گفته سردار حبیبی، با وجود اقداماتی که در جاده‌ها انجام شده؛ اما جاده همان جاده و با نواقص زیادی همراه است. این بدان معناست که کار به دست کاردان نیست. یکی از عیوب جدی کار تعارفات بیش از حد و اندازه و غیرواقعی رسانه‌های مجازی و بعضی پایگاه‌های خبری از برخی مدیرانی است که هیچ کاری انجام نمی‌‌دهند، مگر گرفتن ژست مدیریتی و نشستن در اتاق‌های پرمصرف برق؛ چراکه بیشترین برقی که در استان مصرف می‌شود مربوط به ادارات دولتی است. اداراتی که دائم در آنها جلسه برگزار می‌شود و این جلسات خروجی مثبتی ندارد.
 آن‌طور که رئیس مرکز اورژانس فارس اعلام کرده، با روند رو به رشد تصادفات جاده‌ای تا سال 1400 روبرو هستیم. آماری که به قول او ناشی از تحقیقات و برآوردهای محققان امر است. ما در مقوله جاده‌سازی با بحرانی بزرگ و جدی مواجه بوده و هستیم و اگر وضع به همین منوال ادامه یابد، با همین وضع روبرو خواهیم بود. این وضع را می‌توان نوعی ولنگاری در بحث جاده‌سازی دانست. با افزایش مدرک‌گرایی در کشور، خیلی‌ها به عنوان مهندس بسنده نکرده و برای ارتقای خود در شبکه مدیریت سیاسی کشور ترتیبی اتخاذ کرده‌اند تا از بی‌شمار دانشگاه‌های کشور مدرک دکترای ضمن خدمت بگیرند.حالا این دکترها هستند که جاده می‌سازند.
بخش خصوصی با عناوین بزرگ و بازده اندک در این کشور تنها یک معنا می‌دهد. گروهی افراد بیکار دارای پارتی و مدرک که برای کسب درآمد به دوایر دولتی آویزان می‌شوند. اغلب پروژهای راکد که در سطح استان ملاحظه می‌کنید، به دلیل بی‌پولی دولت و بی‌اعتباری شرکت‌هایی است که توان اجرا ندارند و جالب آن‌جاست دوایر دولتی هنگام واگذاری پروژه، توان مالی پیمانکار را برآورد و ارزیابی نمی‌کنند. درواقع، دولت از سر بی‌پولی اقدام به واگذاری پروژه‌ها می‌کند و جالب آن‌جاست که پیمانکار مورد نظر هم از سر بی‌پولی به این پروژه‌ها آویزان شده است.
در حوزه شهری هم وضع به همین منوال و بلکه بدتر است. این ترافیکی که ملاحظه می‌فرمایید، معلول همین بی‌اخلاقی‌هاست. در شهر به دلیل تجمیع خدمات در یک نقطه که به هسته مرکزی معروف است، خیابان‌های بسیاری درگیر آلودگی، تصادف و نابسامانی هستند. تلفات شهری دست‌کمی ‌از تلفات جاده‌ای ندارد و فرض ما بر این است که حتی یک کشته در سال هم آمار بالایی است. با وجود دریافت این همه پول از مردم، خصوصاً در بحث جرایم رانندگی و پارک خودرو در حاشیه خیابان‌ها اما خدماتی در بخش ترافیک و راه ارائه نمی‌شود.
نقطه سر خط - شهرسازی ما ایرادات بسیاری دارد. ترافیک یکی از همین ایرادات است. وجود نقاط حادثه‌خیز شهری یکی دیگر از این ایرادات است. تجمیع ارائه خدمات در یک یا دو نقطه شهری ایراد دیگری است که به بخش ساخت و ساز و صدور مجوز‌های فله‌ای بازمی‌گردد. داشتن پارتی، نداشتن اعتقاد به آینده شهر، بی‌ارزش دانستن هویت شهری بزرگ مانند شیراز که عملاً جا پای تهران گذاشته و روند طولانی ساخت مترو و تراموا چیزی جز ویرانی برای این شهر تاریخی به ارمغان ندارد. با چند سخنرانی و تبریک فرستادن و احسنت احسنت کردن هم کار درست نمی‌شود. مدیران باید پای کار باشند. حضور فرمانده در میدان، هم نظارت به دنبال دارد، هم جدیت و هم پاک‌دستی. به امید روزی که مدیران برای کسب خوش‌نامی پای کار و در میدان عمل حضوری پررنگ داشته باشند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی