میثم محجوبی-گروه ورزش
مصاف فجر شهید سپاسی و تراکتور در هفته پنجم لیگ برتر جدالی بود میان قدرت هجومی پرستاره‌‌ترین تیم ایران، با تیم کم‌ادعایی که می‌خواهد نشان دهد که خوب دفاع کردن هم هنر می‌خواهد.
پیروز قربانی و شاگردانش در تبریز با نظم و تمرکز، تراکتورِ مدعی را متوقف کردند و این همان چیزی بود که سرمربی فجر در نشست خبری با صراحت روی آن انگشت گذاشت.
قربانی با تأکید بر اینکه تیمش جلوی بهترین تیم ایران بازی کرده، تراکتور را مدعی در فوتبال آسیا معرفی کرد. این نگاه احترام‌آمیز در عین حال بخشی از تحلیل او را آشکار می‌کرد: وقتی حریفی چنین قدرتی دارد، طبیعی است که فجر برای امتیاز گرفتن در خانه حریف، رویکردی محافظه‌‌کارانه انتخاب کند. از همین‌جاست که جمله کلیدی او معنا پیدا می‌کند: «یک صحنه نمی‌توانید ببینید که تراکتور وارد ساختار دفاعی ما شده باشد».
فجر در تبریز دفاعی متفاوت از چیزی ارائه کرد که در شیراز از آن انتظار می‌رود. قربانی با واقع‌بینی گفت: استراتژی این بازی باید با استراتژی بازی کردنمان در شیراز، فرق می‌داشت». او با این جمله، اصل ماجرا را روشن کرد؛ اینکه فوتبال فقط حمله کردن نیست و گاهی مقاومت هوشمندانه هم ارزشمند است. این دقیقاً همان چیزی است که منتقدان با برچسب «دفاع اتوبوسی» نادیده می‌گیرند.
قربانی در ادامه گفت که شاگردانش هر آنچه روی آن، کار کرده بودند به نمایش گذاشتند و حتی یکی دو اشتباه کوچک هم در برابر تیمی با این کیفیت طبیعی است. این بخش نشان می‌دهد او نه اغراق می‌کند و نه از واقعیت فاصله می‌گیرد؛ بلکه به شکل یک مربی عمل‌گرا، کار تیمش را همان‌طور که بود توصیف می‌کند.
فراتر از تحلیل فنی، سخنان قربانی وجه شخصی‌تری هم داشت. او وقتی پرسشی درباره ارتباط دوران بازیگری‌اش با سبک دفاعی تیمش مطرح شد، به‌صراحت گفت: مربیگری ربطی به دوران بازیگری ندارد. شما باید هم دفاع و هم حمله را بلد باشید و بعد، جمله‌ای را بر زبان آورد که بیش از تاکتیک، به شخصیتش مرتبط بود؛ ده سال از تهران دور هستم و بزرگ شدن فرزندم را آن‌طور که باید ندیدم، چون نمی‌خواستم با سفارش بزرگ شوم». 
تساوی فجر در تبریز نشان داد که قربانی می‌خواهد تیمش را با هویتی مشخص وارد لیگ کند. تیمی که بلد است هم بجنگد و هم دفاع کند. در روزی که تراکتور بهترین فرصت‌هایش را در کناره‌ها جست‌وجو می‌کرد، اما راهی به عمق پیدا نکرد و فجر توانست شعار سرمربی‌اش را به‌عمل تبدیل کند و با دفاع جانانه و منطقی، امتیازی ارزشمند را از دیار آذربایجان به شیراز بیارود.