[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۳
  • دوره جدید

نباید منزوی شویم، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

اقتصاد متکی به خام فروشی نفت ویژگی‌های خاص خودش را دارد. ما به واسطه نقطه ضعف بزرگی که در حوزه نفت داریم نباید اجازه بدهیم که این نقطه ضعف ما را منزوی کند، البته اگر مدیران ملی ما دنبال این داستان باشند.  درداستان برجام انگار تمام موارد قبل از توجه به موضوعات هسته‌ای متوجه فروش نفت ایران است. تمام فشارها از آن سو برای توقف فروش نفت و از این سو تمام فشارها برای به فروش رساندن نفت ایران است. بعد از آتش زدن برجام درمجلس وخروج آمریکا از آن تمام فشارها متوجه نفت و دروازه‌های صادراتی آن شد. درواقع با ناامن شدن خلیج‌فارس در تنگه هرمز شاهد کاهش ویا به صفر رساندن فروش نفت دیگر کشورهای منطقه نیز بودیم...

همان چیزی که رئیس‌جمهور ایران قبل از حاد شدن ماجرا به آن اشاره داشت که اگر نفت ایران صادرنشود نفت هیچ‌کس از تنگه هرمز برای صادرات عبورنخواهد کرد. 
اذعان به توان دفایی ویا تهاجمی موشکی ایران که بخشی وارداتی و بخشی داخلی است به عنوان یک نیروی بازدارنده علیه ایران بسیار کارساز بود. بدون تبادلات نفتی اقتصاد بسیاری کشورهای منطقه دچار خسارت‌های ‌شدیدی ‌می‌شود. همین الان هم انگار جنگی بزرگ درمنطقه درگرفته وخسارت‌ها ‌متوجه منافع ملی ممالک منطقه شده است. از یک سو شاهد خرید سلاح وتجهیزات گران‌قیمت هستیم که منطقه را به انبار باروت تبدیل کرده و از سویی دیگر با عدم‌فروش نفت ویا تأخیر درانجام صادرات آن شاهد مسدود شدن شریان‌های‌ اقتصادی برخی کشورها هستیم. 
نفت خاورمیانه یعنی‌ثروت‌ برای ‌شرکت‌ها ‌و غول‌های‌‌اقتصادی جهان. آتش زدن برجام در مجلس ویا خروج آمریکا از برجام هر دو عجولانه بود، چرا که برجام یک عنصر چند بُعدی در نظام اقتصادی سیاسی جهان محسوب‌می‌شود. تبادل ثروت برای غول‌های‌اقتصادی چیزی نیست که در بازی‌های‌ سیاسی از آن محروم شد بلکه این نظام اقتصادی است که در عصر ما نظام‌های ‌سیاسی را‌ می‌سازد و به آن قدرت می‌دهد.  
گشایش اعتبار 15 میلیارد دلاری از سوی اتحادیه اروپا با چراغ سبز آمریکا هم‌زمان با سخت شدن اوضاع سیاسی اقتصادی در منطقه که گویا گریبان خیل عظیمی از کشورهای جهان را گرفته است یک قدم بزرگ برای حل وفصل موضوعات ومناقشات گذشته است. این مبلغ قرار است در سه قسط 5 میلیارد دلاری به صندوق اینستکس واریز شود تا نقش پیش‌فروش نفت ایران را بازی کند وبه پیوست آن شرایط برای فروش نفت ایران فراهم شود وهمه چیز به روال قبلی بازگردد. 
هرچند برای بازگشت به روال قبلی باید تمامی تحریم‌ها ‌از اقتصاد ایران برداشته شود واین درحالی است که خروج آمریکا از برجام خسارت‌های ‌بزرگی به اقتصاد ایران وجایگاه جهانی آن وارد کرده است. طلب این خسارت‌ها ‌مانند طلب خسارت‌های‌ دوران جنگ است و طرف آغازکننده مناقشات باید نسبت به جبران خسارت‌ها ‌اقدام کند. 
ما سال‌های سال است که درمورد اقتصاد مقاومتی سخن‌می‌گوییم، اقتصادی که باید دربرابر تلاطمات جهانی مقاومت وپایداری داشته‌باشد. متأسفانه اقتصاد ایران وابستگی شدیدی به فروش نفت دارد. اینکه درتمام این سال‌ها از داشته‌های‌کشورمان در تمامی زمینه‌های‌اقتصادی ‌می‌گوییم ودسته آخر فرصت‌ها‌ را از دست ‌می‌دهیم و رقیب به سادگی جایگاه‌مان را ‌می‌گیرد جای سوال دارد. حالا هم نشسته‌ایم تا یک کشوری پیدا شود و بیاید تا درحوزه‌های‌ اقتصادی‌مان سرمایه‌گذاری کند چرا که سرمایه‌گذاران داخلی میلی به حضور در اقتصاد ایران ندارند وموج خروج سرمایه‌گذاران از کشور گواهی بر این درد بزرگ است.     
نقطه آخر و قابل بحث در حوزه اقتصادی پرداختن به موضوع اختلاس مقامات ومسئولان کشور است. افرادی که حالا با پررنگ شدن فعالیت‌های‌ قضایی ماهیت اصلی آنان تا سطح وزرا و فرزندان آشکار شده است. این موضوع ثابت ‌می‌کند که آفت از کجا تا کجا به وجود آمده وپیش رفته است. اینکه تهذیب نفس در مدیران ومقامات ارشد وجود نداشته و یا ندارد مشکل بزرگی برای آینده کشور است. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی