آکادمی سوئدی ساعتی پیش «لاسلو کراسناهورکایی»،‌ رمان‌نویس ۷۱ساله‌ اهل مجارستان را به‌عنوان صد‌و‌هجدهمین برنده نوبل ادبیات معرفی کرد. به گزارش ایسنا، «لاسلو کراسناهورکایی» (László Krasznahorkai) نویسنده مجارستانی برای «آثار تأثیرگذار و الهام‌بخش او که در میان وحشت آخرالزمانی، قدرت هنر را دوباره تأیید می‌کند» به‌عنوان برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۵ برگزیده شد. وبسایت جایزه نوبل هم‌زمان با اعلام این نویسنده به‌عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات امسال نوشت که «لاسلو کراسناهورکایی» نویسنده‌ حماسی بزرگی در سنت اروپای مرکزی است که مشخصه آثارش پوچ‌گرایی و افراطِ غریب است و با‌این‌حال توانایی‌های او به اینجا محدود نمی‌شود، چرا که او با نگاهی به شرق، لحنی تأمل‌برانگیزتر و دقیق‌تر را نیز برمی‌گزیند. «گاردین» نوشت، کراسناهورکایی به‌خاطر رمان‌های ویران‌شهری و غم‌زده خود شناخته می‌شود؛ آثاری که جوایز بی‌شماری از جمله جایزه‌ ملی کتاب آمریکا در سال ۲۰۱۹ برای ادبیات ترجمه‌شده و جایزه‌ بین‌المللی من‌بوکر در سال ۲۰۱۵ را به ‌دست آورده‌اند. چندین اثر او، از جمله رمان‌های «تانگوی شیطان» و «اندوه مقاومت» در فیلم‌های بلند سینمایی مورد‌اقتباس قرار گرفته‌اند. لاسلو کراسناهورکایی در سال ۱۹۵۴ در «دیولا» واقع در مجارستان به دنیا آمد و نخستین‌بار با رمان نخست خود در سال ۱۹۸۵ با عنوان «تانگوی شیطان» (Sátántangó) نام خود را مطرح کرد؛ رمانی روایتی تیره و هیجان‌انگیز از جامعه‌ای روستایی که در حال فروپاشی است ارائه می‌کند. این رمان تقریباً سه دهه بعد، در سال ۲۰۱۳، موفق شد جایزه‌ «بهترین کتاب ترجمه‌شده» به زبان انگلیسی را به‌ دست آورد. «کراسناهورکایی» که اغلب پساساختارگرا یا پست‌مدرن توصیف می‌شود، به‌خاطر جملات بلند و پیچیده خود، درون‌مایه‌های مالیخولیایی و ویران‌شهری و شدت و انسجام بی‌امان قلمش شناخته می‌شود؛ ویژگی‌هایی که باعث‌شده منتقدان او را با گوگول و کافکا مقایسه کنند. رمان «تانگوی شیطان» توسط «بلا تار» به فیلمی هفت‌ساعته تبدیل شد؛ همکاری‌ای که آغازگر رابطه‌ای خلاقانه و طولانی‌مدت میان کراسناهورکایی و تار بود. سوزان سانتاگ این نویسنده را «استاد معاصر مجارستانیِ آخرالزمان» توصیف کرده است، در‌حالی‌که دبلیو.‌جی.‌زبالد 
(W.‌G.‌Sebald) از جهان‌شمولی دیدگاه او تمجید کرده است.مسیر حرفه‌ای کراسناهورکایی به‌اندازه‌ زبانش تحت‌تأثیر سفر بوده است. او برای نخستین‌بار در سال ۱۹۸۷ از مجارستان کمونیستی خارج شد و یک سال را در برلین غربی به‌عنوان دریافت‌کننده‌ یک بورسیه گذراند و بعدها از شرق آسیا، به‌ویژه مغولستان و چین، برای آثاری همچون «زندانی اورگا» و «ویرانی و اندوه زیر آسمان‌ها» الهام گرفت. او در زمان کار بر روی رمان «جنگ و جنگ» (War and War)، به‌طور گسترده‌ای در سراسر اروپا سفر کرد. سال گذشته، هان کانگ، نویسنده‌ اهل کره‌جنوبی که بیش از همه به‌خاطر رمان «گیاه‌خوار» (The Vegetarian) شناخته می‌شود، جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. کراسناهورکایی به‌طور رسمی، مدال خود را در مراسمی در ماه دسامبر در استکهلم دریافت خواهد کرد.