[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۳
  • دوره جدید

آینده محور باشیم ، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

برنامه‌ریزی‌ها ‌برای توسعه منحصر به همان جلساتی است که مدیران درآن سخنرانی می‌کنند. در واقع مدیران ما بیشتر خطابه‌خوان‌های‌ خوبی هستند و اغلب بدین لحاظ از سوی بالادستی‌ها‌ انتخاب می‌شوند که با کلمات خوب بازی می‌کنند و درعمل خاصیتی ندارند.  یک روز درمورد وام ازدواج می‌گویند و یک روز سراب اشتغال را نشان می‌دهند والبته بی‌پروا درمورد سیاست‌های‌خارجی اظهار نظر می‌کنند بدون آنکه اطلاعات کاملی دراین زمینه داشته‌باشند. مشکلات حوزه اقتصادی سرچشمه گرفته از حوزه سیاست همچنان به قوت خود باقی است. مثلا اگر مدیران ما از تریبون‌های ‌معتبر اعلام می‌کنند وام ازدواج آماده پرداخت است باید چند نفر مأمور بگذارند تا مشخص شود جوانان ما از کدام شعب و بانک‌های ‌عامل تسهیلات ازدواج دریافت می‌کنند و یا داستان وام خرید مسکن و یا سایر وام‌هایی که بانک‌ها ‌با عدم اعتماد به گیرندگان تسهیلات میلی به پرداخت آن ندارند... 

در مورد مشکلات اقتصادی تولیدکنندگان، نبود سرمایه درگردش، مواد اولیه، نبود مهارت در نیروی کار و برخورد با قوانین سخت وغیرکارشناسانه وعدم تطابق آن با نیازهای روز بارها وبارها صحبت شده حتی در جلسه شورای گفتگو بخش خصوصی و دولت و در جلسات اقتصاد مقاومتی به فرماندهی معاون اول رئیس‌جمهور و استاندار اما انگار مشکلات به قوت خودباقی ولاینحل‌ می‌باشند. تمام گیر وبندهایی که از ابتدای سال وایضاً سال گذشته وسال‌های اخیر مطرح بوده همچنان مطرح است و مدیران، طراحان و برنامه‌ریزان نتوانسته‌اند نسخه‌ای‌کامل برای درمان آن ارایه دهند. امور چندان رضایت‌بخش نیست و حوزه اقتصاد همچنان تحت‌تأثیر مستقیم واسطه‌گری وقاچاق است. معنای تولید هم در چانه‌زنی خلاصه شده است و البته بازار در تصرف محصولات خارجی خصوصاً چینی است.
حالا به اسم تحریم و یا جدای از آن تولید چندانی درکشور وجودندارد ولذا اشتغال تحت‌تأثیر عدم رونق تولید نفس‌های‌ به شمارش افتاده خود را نمایش ‌می‌دهد. ما اگر تولید به معنای واقعی آن را داشته‌باشیم باید اولاً رونق اشتغال را شاهد باشیم دوماً خودکفایی و اُفت قیمت‌های‌خارجی را. تولید درجامعه نشاط‌ می‌آورد و ایجاد رقابت محصولات داخلی با خارجی ویا خارجی با داخلی که از اصول اساسی تولید وگردش اقتصادی هر جامعه است باعث ایجاد تنوع ونوع‌آوری‌ می‌شود. تولید درادامه روند خود پژوهش را به چرخش وتکامل ‌می‌رساند و اقتصاد مبتنی برپژوهش هیچگاه قابل تحریم نیست چرا که پژوهش و دراختیار داشتن کلید تولید وابستگی جهان را مبداء وسرمنشاء پژوهش باعث ‌می‌شود. 
اینکه کشور ما به راحتی تحریم ‌می‌شود و چرخ تولید درآن بی‌حرکت، تنها به دلیل همین عدم برخورداری از پژوهش در بخش‌های‌ اقتصادی وپویایی آن است. تولید درایران به واردات مواد اولیه ودستورالعمل‌های ‌پیوستی متصل است. اگر واردات کارخانجات وکارگاه‌های کوچک وبزرگ متوقف شود خط تولید باز خواهد ایستاد چراکه آنچه بنام تولید داخلی عرضه‌ می‌شود چیزی نیست مگر مونتاژ همان کالاهای خارجی که گاهی وارد‌ می‌شود وگاهی در داخل مونتاژ‌ می‌شود از این جهت است که به خطوط تولید داخل باید عنوان خطوط مونتاژ را داد چرا که تولیدکنندگان خارجی فقط خواسته‌اند تا هزینه‌های‌حمل ونقل را با انتقال تکنولوژی کاهش دهند.
حالا قوه قضاییه درکنار بخش صنعت هم‌پیمان شده‌اند تا تخفیف‌های‌لازم را به مدیران عامل کارگاه‌های ور شکسته بدهند. مدیرانی که هیچگاه خدمتی به تولید نکردند و مرد روزهای بحران نبودند. این مدیران بحران زده وگرفتار در چنگ طلبکاران همیشه با سفرهای بی‌محتوای خارجی خود درفکر خرید مواد اولیه ومونتاژ در داخل بودند وحالا که سیاست روابط اقتصادی را برهم زده معادلات آنان نیز برهم خورده است. 
این روزها اما از طلبکاران مدیران ورشکسته خواسته شده تا با آنان مدارا کنند و در روزگار جنگ اقتصادی به این ورشکستگان مهلت لازم را بدهند تا با ترمیم روابط سیاسی شاید امکان بازگشت توان آنان فراهم شود. اما بعید است این ورشکستگان دوباره به سراغ این خطوط تولید آسیب‌پذیر بروند چرا که باید تجهیزات خودرا نوسازی و برای این نوسازی دوباره نیازمند تسهیلات بانکی هستند اما این بار منهای اشتغال چرا که در صنعت امروز وخطوط تولید هوشمند جایی برای نیروی انسانی پیش‌بینی نشده است. در واقع بخش‌های‌کارگری واحیاناً تعهدات آن از سوی کارفرمایان درحال کاستی است و در عوض نظام مالیاتی درحال تقویت‌ می‌باشد که درروزگار آینده این صاحبان صنایع هوشمند ومکانیزه هستند که باید تأمین کننده اصلی نظام رفاه و تأمین باشند. 
استارت آپ‌ها ‌نماد همین اشتغال درروزگار آتی هستند.  اینکه دولت‌ها‌ قادر به پاسخگویی کامل وجامع در مقابل کارگران کارخانه‌های ‌قدیمی نیستند از همین جهت است که کارگران فلان کارخانه آنقدر تجمع وتحصن ‌می‌کنند تا موضوعشان سیاسی ‌می‌شود و  به برخورد‌های ‌انتظامی ‌می‌کشد. 
درخاتمه باید گفت اگر درآینده گشایشی دررابطه با حوزه اقتصادی رخ دهد قطعاً با موضوع نظام سرمایه‌داری وسرمایه‌گذاری منهای طبقه کارگری انجام وادامه خواهد یافت چرا که سمت وسوی علم اقتصاد و مدرنیته به این سمت است. 
باید به فکر توازن اقتصادی ومعیشتی دراین روزگار وگذر مفهومی باشیم چرا که درعمل شمار خسارت دیدگان بسیار خواهد بود.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی