[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۵
  • دوره جدید

سه امتیاز ارزشمند برای عقاب‌های گل‌نزن، روزنامه شیراز نوین

شیراز نوین: عقاب آن قدر موقعیت‌های تک به تک و عالی را از دست داد تا اینکه بالاخره خود دروازه‌بان حریف دست به کار شد و تیر خلاص را به تیمش شلیک کرد!
در چهارمین هفته مسابقات زیرگروه لیگ دسته سوم کشور، ساعت 3 و 15 دقیقه بعد از ظهر روز پنجشنبه قرار بود یک دیدار در زمین چمن پایگاه هوایی شهید دوران شیراز برگزار شود. ما نیز برای اولین بار برای تهیه گزارش یک مسابقه فوتبال، خودمان را به این مکان نظامی-ورزشی رساندیم. به طور طبیعی، ورود به منطقه عظیم پایگاه هوایی با ملاحظات امنیتی همراه بود و با هماهنگی با عوامل تیم، توانستیم مجوز حضور در مکان بازی را پیدا کنیم.
از لابله‌ای خیابان‌های پرپیچ و خم و ساختمان‌های قدیمی‌ و نوستالژیکش گذشتیم و با پرس و جو از یکی دو سرباز، بالاخره زمین چمن را پیدا کردیم. محوطه‌ای محصور با فنس و سیم خاردار که پشت در ورودی‌اش یک سرباز با لباس شخصی و دمپایی حضور دارد. نگاهی به زمین می‌اندازیم. ساعت 3 شده اما آبی‌پوشان عقاب هنوز دارند گرم می‌کنند. از سرباز دمپایی‌پوش می‌پرسیم: چرا بازی شروع نشده؟ می‌گوید: «حریف هنوز نیامده.» تازه یادمان می‌آید که اینجا ایران است، آن هم رده پنجم فوتبالش! از لابه‌لای خاک و آسفالت و چمن عبور کرده و به نیمکت عقاب می‌رسیم. سرمربی عقاب به همراه همکارانش نظاره‌گر گرم کردن بازیکنان هستند و منتظر حضور تیم حریف. بحث سر این موضوع است که اگر تیم حریف دیر آمد، چه تصمیمی ‌باید گرفته شود. یکی از عوامل هماهنگ کننده باشگاه عقاب می‌گوید: به ناظر گفته‌ام بازی باید سر ساعت شروع شود، چون اگر دیر شود بازیکنان ما سرد می‌شوند. به سرمربی عقاب می‌گوییم: دوست دارید نیایند و سه هیچ برنده شوید؟ بداقی پاسخ می‌دهد: نه. ما دوست داریم بیایند و 10 تا گل بهشان بزنیم! (عقاب نتوانست 10 گل به حریفش بزند؛ اما این ادعای آقای مربی در زمین مسابقه تا حدود زیادی رنگ واقعیت به خود گرفت. شاید اختلاف دو تیم نزدیک به همان 10 گل بود).
بالاخره در فاصله کمتر از 15 دقیقه به آغاز مسابقه، مینی‌بوس تیم المپیک دورود وارد محوطه محل برگزاری مسابقه شد. بازیکنان تیم میهمان با لباس‌های آبی آسمانی نه چندان خوش‌رنگی وارد زمین شده و به محض ورود، شروع به گرم کردن می‌کنند. به دلیل شباهت رنگ لباس دو تیم، تیم میهمان لباس‌هایش را عوض کرده و با پیراهن سفید به زمین مسابقه بازمی‌گردد.
نماینده فدراسیون و ناظر داوری، دو تن از موسپیدهای فوتبال هستند که دوست دارند همه چیز قانونی و مرتب انجام شود. کوچکترین تذکرات را به مربیان و عوامل دو تیم، داور چهارم و افراد متفرقه دور زمین انتقال می‌دهند و حواسشان به همه چیز هست. این بازی یک میهمان ویژه هم دارد. مهرداد شکاری، سرمربی سابق تیم‌های برق شیراز، برق جدید فارس و قشقایی شیراز، می‌آید و در جایگاه می‌نشیند تا نظاره‌گر عملکرد شاگردان رضا بداقی باشد.
علی‌اکبر انصاری، حسین مظفری، احمد راهرو، امیر فولادزاده، سعید مهرعلی، علی امیری بهمن بیگلو، رضا حسینی، رسول منصوری، محمد رحمانی، عباس فرمانده و مصطفی فتوحی نفرات اصلی عقاب را تشکیل می‌دادند و رامین رمضانی، دانیال امام دوست، حمیدرضا زمانی، علیرضا صرافان و امیدرضا عبدالهی نیز بازیکنان ذخیره این تیم بودند.
بالاخره بازی با دقایقی تأخیر آغاز می‌شود و بر خلاف انتظار، این تیم میهمان است که در دقایق ابتدایی بر عقاب برتری دارد. اولین موقعیت نصفه و نیمه با یک شوت راه دور نصیب عقاب می‌شود؛ اما اولین موقعیت خطرناک را در دقیقه 9 محمد عزیزی برای تیم المپیک دورود از دست می‌دهد. او می‌خواست توپ را از بالای سر انصاری وارد دروازه عقاب کند؛ اما در محاسباتش اشتباه کرد و توپ را چند متری دورتر فرستاد.
10 دقیقه بعد اولین موقعیت خطرناک تیم عقاب به دست آمد. در این دقیقه یک ضربه آزاد پشت محوطه جریمه به سود عقاب اعلام شد. رسول منصوری شوتی را روانه دروازه کرد که در بین راه به مدافعان برخورد کرد و در ادامه موقعیتی عالی نصیب مصطفی فتوحی شد و او توپ را از بالای دروازه به بیرون فرستاد.
مجدداً 10 دقیقه دیگر منتظر ماندیم تا موقعیت خطرناکی دیگر برای عقاب به دست بیاید. این بار سعید مهرعلی از جناح راست توپی را به صورت زمینی و عرضی ارسال کرد و محمد رحمانی را در موقعیت عالی گل‌زنی قرار داد؛ اما او توپ را به پای دروزاه‌بان کوبید تا 30 دقیقه نخست مسابقه با تساوی بدون گل به پایان برسد.
در ادامه، دو موقعیت نصفه و نیمه دیگر نیز برای عقاب از دست رفت تا اینکه در دقیقه 41 روی یک پرتاب اوت از سوی بازیکنان عقاب، مدافع تیم لرستانی با ضربه سر اشتباه می‌رفت دروازه خود را باز کند؛ اما مهدی نامداری به سختی این توپ را از گوشه دروازه‌اش بیرون کشید و بدین ترتیب ستاره بازی در نیمه نخست لقب گرفت. 
یکی از بارزترین نکات این نیمه، اعتراضات و داد و فریادهای مکرر مربیان و عوامل تیم دورودی بود. اعتراضاتی اکثراً بدون دلیل موجه که گاهی برخی تیم‌ها به عنوان ترفندی برای جهت دادن به جریان عادی مسابقه از آن استفاده می‌کنند. با توجه به اینکه تیم المپیک از دقیقه 9 مسابقه به بعد هیچ حرف خاصی برای گفتن از خود نشان نداد، شاید بتوانیم آنها را در دسته همان برخی‌ها قرار دهیم!
در نیمه دوم، بازی به طور مطلق یک گله می‌شود. دیگر حریف لرستانی همان یک موقعیت نیمه اول را هم نمی‌تواند ایجاد کند و در عوض، آبی‌پوشان عقاب لحظه به لحظه فشار را بیشتر می‌کنند و هر چند دقیقه یک بار، یک فرصت عالی را از دست می‌دهند. ابتدا در دقیقه 53 مصطفی فتوحی در شرایطی ایدئال، توپ را از کنار دروازه به بیرون فرستاد.
در دقیقه 63 علیرضا صرافان که یکی دو دقیقه بیشتر از ورودش به میدان نگذشته بود، با حرکتی زیبا و پاسی عالی، دوباره فتوحی را در موقعیت گل‌زنی قرار داد؛ اما او این فرصت طلایی‌تر از دو فرصت قبلی را هم دست داد.
در دقیقه 70 شوت راه دور رسول منصوری به شکل خطرناکی از کنار دروازه دورودی‌ها به بیرون رفت. در دقیقه 78 روی یک ضربه کرنر، علی امیری بازیکن شماره 10 عقاب با یک ضربه قیچی برگردان توپ را به تیر افقی کوبید تا این موضوع به ذهن بیشتر حاضران در مسابقه خطور کند که شاید قرار نیست امروز عقاب به گل برسد، اما هنوز چند ثانیه نگذشته که شوت راه دور علی صرافان به شکل عجیبی وارد دروازه می‌شود. دروازه‌بان موفق المپیک در 78 دقیقه گذشته، به یک باره هرچه رشته بود را با دستان خودش پنبه می‌کند و با واکنش بسیار ضعیف خود، باعث می‌شود ضربه نه چندان خوب و محکم صرافان وارد دروازه شود. عقاب نفسی به راحتی می‌کشد و حالا فقط باید از دروازه اش محافظت کند.
بازی کمی ‌رنگ خشونت به خود می‌گیرد و بازیکنان دو تیم بی‌دلیل با یکدیگر درگیر می‌شوند. اعتراضات کادر فنی نماینده لرستان هم به اوج خود می‌رسد. سرمربی جوان این تیم در اعتراض به دو ناظر حاضر در کنار زمین، جمله‌ای با این مضمون می‌گوید که: این داور تا این لحظه هر کاری خواسته کرده و ما صدایمان درنیامده! جمله‌ای که باعث تعجب و خنده شاهدان عینی می‌شود.
صرافان که ستاره نیمه دوم است، در یک ضد حمله در دقیقه 88 عباس فرمانده یکی دیگر از خوب‌های ریزنقش عقاب را در بهترین موقعیت گل‌زنی قرار می‌دهد؛ اما فرمانده این فرصت تک به تک را به راحتی از دست داده و توپ را به تور کنار دروازه می‌کوبد. این دیگر آخرین موقعیت بازی‌ست. در دقایق باقی مانده و 5 دقیقه وقت تلف شده، المپیک دورود یکی دو حمله کاملاً بی‌اثر روی دروازه عقاب انجام می‌دهد و در نهایت بدون امتیاز زمین مسابقه را ترک می‌کند.
دورودی‌ها بر خلاف بازی ضعیفی که ارائه دادند، اعتماد به نفس خوبی دارند و می‌خواهند عملکرد داوران و ناظران مسابقه را مؤثرترین دلیل شکستشان جلوه بدهند. یکی از بازیکنانشان هم با حالتی خاص وسط زمین نشسته و به افق خیره شده، طوری که هر کسی بازی را ندیده باشد تصور می‌کند تیمش با وجود برتری مطلق و به ناحق، تن به شکست داده! اما آمار نشان می‌دهد موقعیت‌های گل‌زنی 10 در برابر 1 بوده و تیم او به هیچ عنوان مستحق کسب امتیاز در این مسابقه نبوده است.
عقاب با این پیروزی صاحب 7 امتیاز از سه مسابقه شد و امیدهایش برای صعود را حفظ کرد. تیم‌ها در زیرگروه لیگ سه کار بسیار سخت و طاقت‌فرسایی دارند. در هر گروه 13 تیم حضور دارند و فقط یک بار با یکدیگر دیدار می‌کنند. در پایان، دو تیم به مرحله نهایی لیگ سه صعود می‌کنند و 8 تیم به لیگ استانی خود باز می‌گردند! بنابراین بقا در جدول این مسابقات (قرار گرفتن در بین 5 تیم نخست) به خودی خود موفقیت محسوب می‌شود.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی