در روزگاری که توسعه بی‌مهار شهرها گاه سایه‌ سنگین خود را بر میراث چندهزارساله می‌افکند، خبر لغو طرح الحاق تخت‌جمشید به مرودشت همچون نسیمی آرام بر دل دوستداران تاریخ و فرهنگ ایران وزید. این تصمیم نه‌تنها نشانه‌ای از هوشیاری مدیران میراث‌فرهنگی است، بلکه پیام آشکاری دارد: هیچ طرح عمرانی نمی‌تواند بر شانه‌های فرسوده اما استوار تاریخ ایران زمین گام بگذارد. تخت‌جمشید، این نگین سنگی امپراتوری هخامنشی، بار دیگر ثابت کرد که هنوز هم روح پارسه زنده است و در برابر هر تهدیدی به یاری فرزندانش برمی‌خیزد. لغو این مصوبه در حقیقت پیروزی خرد بر شتاب و احترام بر سوداگری است؛ نقطه عطفی در پاسداری از میراث جهانی که نه‌تنها به ایران، بلکه به همه بشریت تعلق دارد.
شورای راهبردی تخت‌جمشید در جلسه روز دوشنبه ۵ آبان‌ماه طرح توسعه شهر مرودشت به سمت تخت‌جمشید و الحاق بخش‌هایی از حرائم تخت‌جمشید به محدوده شهری را به اتفاق آرا، ملغی اعلام کرد.
این تصمیم پس از بازدید میدانی فرهاد عزیزی، مدیرکل پایگاه‌های میراث ملی و جهانی از محدوده‌هایی که در نقشه‌های منتشرشده از سوی نماینده مرودشت در مجلس و همچنین پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید منتشر شده بود، اعلام و بدین ترتیب مصوبه توسعه شهر مرودشت به سمت تخت‌جمشید ملغی و ممنوع اعلام شد. نشست بررسی طرح الحاق حریم درجه دو تخت‌جمشید به شهر مرودشت بیش از سه ساعت به طول انجامید و علاوه بر مدیرکل میراث‌فرهنگی استان فارس، معاون استاندار فارس، مدیرکل پایگاه‌های میراث ملی و جهانی، رئیس پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید و باستان‌شناس‌های عضو شورای راهبردی تخت‌جمشید حضور داشتند و سرانجام همگی به‌اتفاق آرا به این نتیجه رسیدند که توسعه شهر مرودشت به سمت تخت‌جمشید ممنوع است و الحاق حریم درجه دو تخت‌جمشید به شهر مرودشت نیز باید ملغی شود. مهدی پارسایی، معاون گردشگری استانداری فارس که در این جلسه حضور داشت، اعلام کرد: موضوع الحاق حریم درجه دو تخت‌جمشید در شورای راهبردی تخت‌جمشید مطرح شد و همه اعضای حاضر در این شورا به اتفاق آرا با آن مخالفت کردند.
او گفت: اعضای شورای راهبردی تخت‌جمشید همچنین با مداخله در حریم درجه دو تخت‌جمشید مخالفت کردند و مشخص شد که این طرح یا مصوبه که از نظر ما هنوز یک پیشنهاد است، فرایند قانونی خود را طی نکرده است. چون هرگونه برنامه‌ریزی در موضوع تخت‌جمشید باید پیش از هرچیز به تصویب شورای راهبردی تخت‌جمشید برسد و در موضوع الحاق حریم درجه دو تخت‌جمشید به شهر مرودشت این اتفاق نیفتاده است. بنابراین این طرح ملغی و توسعه شهر مرودشت به سمت تخت‌جمشید کاملاً ممنوع است.
گفتنی است، نخستین‌بار، صدای میراث در گزارشی با عنوان «تخت‌جمشیدخواری در مرودشت» مصوبه شهرداری مرودشت، با پیگیری نماینده این شهر در مجلس شورای اسلامی برای الحاق حریم درجه دو تخت‌جمشید به محدوده شهری خبر داد. پس از انتشار این گزارش، علیرضا ایزدی مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی از وجود چنین طرحی اعلام بی‌اطلاعی کرد و گفت: «الحاق حریم درجه دو تخت‌جمشید به شهر مرودشت بیشتر به یک شوخی می‌ماند و الحاق حرائم تخت‌جمشید به محدوده شهری امکان‌پذیر نیست.»
بلافاصله پس از این گفت‌وگو، اسفندیار عبدالهی نماینده شهر مرودشت در مجلس شورای اسلامی با اعلام اینکه «الحاق حریم تخت‌جمشید به شهر مرودشت با مجوز میراث بود»، گفت: «این مصوبه در جلسات متعدد با حضور مدیر پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید بررسی‌ شده و این طرح با مجوز میراث‌فرهنگی تبدیل به مصوبه شده است.» او همچنین گفته بود: «اشتباه وزارت میراث‌فرهنگی در موضوع الحاق شهرک مهدیه در حریم درجه دو تخت‌جمشید پذیرفتنی نیست و این مصوبه ابلاغ شده است.»
موضوع الحاق حریم درجه دو تخت‌جمشید به شهر مرودشت به‌اندازه‌ای اهمیت داشت که برخی باستان‌شناسان در همکاری داوطلبانه، نقشه‌های باستان‌شناسی تخت‌جمشید را با نقشه‌های منتشرشده از سوی نماینده مرودشت و پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید تطبیق دادند و در هم‌پوشانی نقشه‌ها، مشخص شد که بخش زیادی از شهر باستانی پارسه در حریم درجه دو تخت‌جمشید نیز برای الحاق به شهر مرودشت انتخاب شده است. باستان‌شناس‌ها همچنین در تطابق نقشه‌ها اعلام کردند که حریم شهر مرودشت در مصوبه شهرداری این شهر بخشی از تختگاه تخت‌جمشید و کوه رحمت و برج‌وباروی تخت‌جمشید را هم در بر گرفته است و صدای میراث برای نخستین‌بار نقشه‌های هم‌پوشانی باستان‌شناسی تخت‌جمشید با محدوده شهری در طرح مصوب شهرداری مرودشت را منتشر کرد و از الحاق بخش‌هایی از عرصه تخت‌جمشید به حریم شهری مرودشت خبر داد.
اکنون، تخت‌جمشید بار دیگر در آغوش امن کوه رحمت آرام گرفته است؛ بی‌آنکه سایه‌ برج‌وباروی سیمانی بر چهره‌اش بیفتد. شاید این تصمیم سرآغازی باشد برای بازگشت عقلانیت به توسعه شهری در کنار میراث جهانی، تا یادمان‌های تاریخ، قربانی عطش گسترش نشوند. پارسه ماند؛ چون تاریخ ماندنی است.