[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۵
  • دوره جدید

ابقای رکود ، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

متأسفانه در باتلاقی از وعده‌ها‌ گیر افتاده‌ایم و بسیاری از نظریه‌پردازان به مردم آدرس غلط‌ می‌دهند. رسانه‌های‌داخلی خصوصاً صداوسیما به محلی برای برگزاری نشست‌های ‌مثلاً تخصصی تبدیل شده که در آن مدیران اقتصادی وبعضاً نمایندگان مجلس به بیان دیدگاه‌های اقتصادی - سیاسی خود ‌می‌پردازند وگاهی از گذشته‌ می‌گویند وگاهی از تخلفات صورت گرفته اما از کارهای باید انجام شده خودشان چیزی نمی‌گویند چرا که خودشان را منتقد برنامه‌ها‌ می‌دانند و فقط پرسش ‌می‌کنند. با این حساب معلوم نیست چه کسی و یا کسانی در این کشور باید کار کنند وگزارش بدهند... 

 در این سال‌ها که از برگزاری  این مجالس تبلیغاتی می‌گذرد، هیچ کس نسخه درمان کننده‌ای ارائه نکرده و وضعیت معیشت مردم روز به روز بدتر شده و اخیراً فشارهای دولت با بهره‌گیری از ابزار تحریم به مردم با ابزار مالیات افزایش یافته و نیمه جان تحرک اقتصاد خرد هم مورد تهدید قرار گرفته است. مالیاتی که در خط مقدم پردرآمدها یعنی پزشکان، از زیر بار پرداختش شانه خالی کرده‌اند. 
آنچه مسلم است تأثیرات اجرای برنامه‌های اقتصادی دولت بر بازار و معیشت مردم مشهود نیست و این بدان معناست که در تمام این سال‌ها طرح و برنامه‌های ارائه شده کارشناسی و اصولی نبوده است.
امروز فعالان اقتصادی که می‌خواهند وارد عرصه‌های تولید و کارآفرینی شوند، در ابتدای امر و برای دریافت مجوزهای دولتی زیر چرخ‌دنده‌های این سیستم سنتی و پرفشار له می‌شوند. فعالیت و سرمایه آورده را باید کارآفرین تهیه کند و مجوز‌های شروع فعالیت را دولت باید بدهد؛ اما با گذر از هفت خان رستم.
در واقع، دولت با قوانین خسته و قدیمی، ‌بزرگ‌ترین مانع رشد اقتصادی کشور را به وجود ‌آورده است. دولت بدون ایجاد زیرساخت‌های لازم و فراهم کردن زمینه برای رشد اقتصادی کشور برای دریافت مالیات از مردم کیسه دوخته تا به ظاهر جبران کاستی‌های درآمدهای نفتی را داشته باشد. در تمامی ‌زمینه‌ها منهای قاچاق، تیر برنامه‌های دولت در حوزه اقتصادی به سنگ خورده و آثار مثبتی در بر نداشته است.
 بازار همچنان در رکود و تورم قرار دارد و آمارهایی که از رسانه‌های داخلی  اعلام می‌شود، خلاف این داستان را گزارش می‌کنند. حال این پرسش مطرح می‌شود که چگونه با اعلام آمارهای امیدوارکننده اما فقر و ورشکستگی در حال گسترش است.
چرا که بازار به شدت در وضعیت رکود قرار دارد و اینکه بازار نمی‌تواند به تقاضای اشتغال در سطح جامعه پاسخ مثبت بدهد، خود دلیلی مستند و گویا از رکود حاکم است؛ چراکه بازار می‌تواند در شرایط رونق اقتصادی به انبوه تقاضای اشتغال پاسخ مثبت بدهد. در حالی که انتظار عمومی ‌از دولت برای ایجاد اشتغال در حال افزایش است، مانع‌تراشی‌های دولت برای واگذاری اقتصاد به بخش‌های خصوصی هم در حال افزایش است.
حالا انگشت اتهام بیکاری متوجه دولت است؛ چرا که دولت با سکوت طولانی مجلس و با ایجاد شرایط سخت رکود و بیکاری در کشور را حاکم کرده است. مجلسی که می‌بایست هم از دولت پرسش می‌کرد و هم در اصلاح قوانین فرسوده و قدیمی‌ کوشش می‌کرد. متأسفانه در چهار سال گذشته با اینکه انتظارات بسیاری از مجلس اصلاح‌طلبان در خصوص بهبود وضعیت اقتصادی می‌رفت اما تحرک و تحولات لازم مشاهده نشد.
 اصلاح طلبان در چهار سال گذشته و با در اختیار داشتن اکثریت قریب به اتفاق کرسی‌ها اما عملکرد قابل دفاعی نداشتند. عملکرد اصلاح طلبان سیاسی و گاه کسب منافع برای روند فعالیت‌های آتی حزبی خود بوده؛ چراکه بدون منابع مالی ادامه فعالیت‌های سیاسی در پوشش حزب میسر نیست. حالا کشور دوباره وارد جریان انتظار شده است. از مدیران اجرایی گرفته تا نمایندگان فعلی در دلشوره ماندن و رفتن قرار گرفته‌اند. حالا در این فرصت پنج ماهه تا انتخابات، همه قوا صرف ماندن و برکنار کردن خواهد شد. در این دوره انتظار نباید انتظاری برای بهبود شرایط داشته باشیم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی