در شیوه نقش‌آفرینی یک سایکو، جانی دپ یک بازیگر تمام‌عیار است. آن‌چنان در بن‌مایه نقش‌ها 
فرو می‌رود که تا مدت‌ها از آن‌ها رهایی نمی‌یابد. به جرأت می‌توان ادعا کرد هیچ‌یک از نقش‌هایش شبیه هم، از آب درنیامده‌اند. در فیلم «رنجر تنها» به خوبی توانست اصالت‌های یک سرخپوست تنها را آمیخته با طنز لطیف به نمایش بگذارد. در «پنجره مخفی» با ارائه یک کاراکتر عمیق و چند‌ لایه، شایسته اسکار بود و در فیلم «دشمنان ملت» ثابت کرد مردی برای تمامی نقش‌های پرده نقره است.
با مروری بر کارنامه حرفه‌ای‌اش می‌توان ادعا کرد در تمامی ژانرها و طیف‌ها حرفی برای گفتن دارد. جانی دپ قبل از انتخاب یک نقش از کارگردان می‌خواهد برایش درباره فیلم حرف بزند و حرف بزند. او در ابتدا فیلم‌نامه را نمی‌خواند و به دنبال یافتن تصویر ذهنی فیلم‌ساز از اثر سینمایی است. پس از این که ماجرا به مذاقش دلپذیر آمد، به کلبه جنگلی‌اش می‌رود و بارها‌وبارها فیلم‌نامه را می‌خواند. سپس فصل سخت تمرین فرا می‌رسد. در‌حالی‌که هیزم را قطعه‌قطعه می‌کند، دیالوگ‌ها را برای خودش می‌خواند. 
یک‌بار در فصل زمستان به رودخانه جنگل برای شنا رفت و مشغول مرور فیلم‌نامه شد. همسر سابقش او را در حالت نیمه‌یخ‌زده پیدا کرد و جانی آن‌چنان در نقش فرورفته بود که متوجه محیط اطراف نبود. به همین دلیل است که شاهد حضورش در آثار سینمایی بد نیستیم. وقتی منتقدان از او پیرامون حضور در نقش فرعی فیلم «روزی روزگاری» را پرسیدند، این‌گونه جواب داد: به قهرمانان آمریکای جنوبی احساس تعلقِ‌خاطر دارم. بوی گوگرد فضای این فیلم را مستور کرده و از آن لذت می‌برم. تاریخ مکزیک سرشار از ناگفته‌ها هست و به دنبال علاقه‌مند کردن مردم به واقعیت‌ها بودم.
با‌این‌حال به نظر می‌رسد نقطه اوج کارنامه حرفه‌ای جانی دپ «دزدان دریای کارائیب» باشد. کاراکتر جک‌گنجیشکه زمانی دوست‌داشتنی‌تر شد که میمیک‌های جانی دپ به آن افزوده شد. او شخصیت متفاوتی از دزد دریایی را نشان داد. راهزنی با صفات شوخ‌طبعی، اخلاق‌مداری، ماجراجویی، عاشق‌پیشگی، جاه‌طلبی و اندکی کینه‌ورزی که تاریخ سینما به خود ندیده بود، جانی دپ به شایستگی آن را بر پرده نقره‌ای به نمایش گذاشت.
 اگرچه جانی دپ تا‌کنون در هیچ اثری از ژانر ابرقهرمانی نقش‌آفرینی نکرده است، اما همکاری با تیم برتون در آثار شاخص سینمایی کارنامه باشکوه او را رنگین‌تر از گذشته کرده است. به‌موازات پرده نقره‌ای، 
مرد هزار رنگ سینمای جهان شیفته پویانمایی هم هست و از عهده صداپیشگی در «رنگو» و «گریپ» خوب برآمد.
او با «سایه‌های سیاه»، حضور در ژانر تعلیق و هراس‌انگیز را به‌صورت مشترک تجربه کرد. همکاری برتون و دپ بارها منجر به رکوردشکنی گیشه‌ها شده و بارها دست سینما را برای هالووین 
پر کرده بود. سینمای دهه نود مثل امروز آغشته به ژانر زباله‌ساز با آثاری همانند مجموعه فیلم‌های «اره» نشده بود و با بهره‌گیری از تعلیق، مخاطب را گوشه رینگ تنها می‌گذاشت.
این سناریو در «اسلیپی هالو» به شکل صیقل‌یافته‌تری احیا شد و او با بهره‌گیری از افسانه‌های اروپای کلاسیک به سینمای وحشت جلا بخشید. فیلم‌نامه اقتباسی از داستان «اسلیپی هالو» به مذاق تماشاگران و منتقدان خوش آمد و ضمن فتح گیشه‌ها، توانست ستاره‌های بی‌شماری کسب کند. شیوه نقش‌آفرینی جانی دپ در این فیلم به‌عنوان نقش اصلی بسیار چشمگیر است.
این سایکو-بازیگر در فیلم «جانوران شگفت‌انگیز» یک نظریه مطرح کرد. او بر این نکته اصرار داشت که جلوه‌های‌ویژه باید در خدمت هنر سینما باشد و چنان‌چه ماجرا معکوس شود، توطئه هوش مصنوعی پیروز شده است. این فیلم نقد‌های متفاوتی را از سوی منتقدان دریافت کرد و می‌‌توان امیدوار بود که قسمت‌‌های بعد مشکلات کارگردانی و سناریو اصلاح شود. البته با وجود کم‌و‌کاستی‌های فیلم، شخصیت و نقش‌آفرینی دپ در این فیلم هم موردِعلاقه تعداد زیادی از بینندگان این فیلم بود.
به فیلم بعدی که می‌رسیم، شخصیت جانی دپ در «چارلی و کارخانه شکلات‌سازی» از همیشه دوست‌داشتنی‌تر می‌شود. این فیلم سینمایی، یک جشن بسیار عجیب‌و‌غریب است که به یک سرگرمی جالب تبدیل شده است. دنیایی از رنگ‌ها و نورها، مخاطب را سرشار از شگفتی می‌کند و روح شیفتگان سینما را جلا می‌‌دهد. اگرچه انتخاب جانی دپ در برهه‌ای که مبتلا به افسردگی حاد بود، برای این نقش شگفت‌آور به نظر می‌رسید، اما او تقریباً بدون هیچ مشکلی این نقش را ایفا کرد. شاید دلیل پذیرفتن این فیلم‌نامه تلاش برای خوددرمانی افسردگی‌اش بود.
دپ در «آلیس در سرزمین عجایب» هم این موفقیت را تکرار کرد. این فیلم یکی از دو لایو اکشنی بود که دیزنی ساخته است و تیم برتون را 
بر صندلی کارگردانی نشاند تا موفقیت آثار قبلی تکرار شود و در نهایت یکی از فراموش‌نشدنی‌‌ترین نقش‌آفرینی‌‌های دپ افسانه‌ای رقم می‌خورد.
اما نمی‌شود از دزد دریای کارائیب سخن گفت و نقش‌آفرینی ستودنی دپ در «سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت» را فراموش کرد. «سوئینی تاد» اثری موزیکال، تاریک و برخاسته از ژانر هراس‌انگیز است که با کارگردانی تیم برتون به تکامل رسید. فیلم در زمان اکران نقدهای خیره‌کننده‌ای از منتقدان گرفت و زمان اکران آن برای مدت‌های مدیدی تمدید شد. تلفیق ظرافت‌های شخصیتی یک آرایشگر با خشونت‌های قصاب جنایت‌کار فقط از عهده دپ 
بر آمد.
در پایان یادآوری کنیم که جانی دپ در سال ۱۹۹۵ از سوی مجله امپایر به‌عنوان یکی از ۱۰۰ ستاره تاریخ سینما شناخته شد و از سوی این مجله مقام ۶۷ را در بین ۱۰۰ ستاره همیشگی سینما به دست آورد. رابرت دنیرو درباره او گفته: بدون جانی سینما چیزی کم داشت.
پی‌نوشت: جانی دپ با بازی در فیلم «اِبنزِر: سرود کریسمس» برای پارامونت پیکچرز بازی خواهد کرد.