[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۵۱
  • دوره جدید

این فجر، می‌تواند لیگ برتری شود؟، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: می‌شود همین جوری بگوییم خب فجر 90 دقیقه در تهران از استقلال گل نخورد و اگر نبود آن خطای بی‌مورد دقیقه 112 شاید بازی به پنالتی می‌کشید و پیروز میدان هم می‌شد! واقعاً هم استقلال در وقت‌های اضافه از خلق حتی یک موقعیت نصفه و نیمه گل‌زنی عاجز بود و همان خطای بی‌مورد حیدرنیا نجاتش داد؛ اما نباید این واقعیت را از نظر دور داشت که فجر در همان 90 دقیقه می‌توانست بازنده مطلق بازی باشد.
پرواضح است که تفاوت‌ها میان دو باشگاه از زمین تا آسمان بوده و هست و نباید از تیمی ‌کم‌بضاعت و تقریباً بدون مهره شاخص، انتظار داشت در برابر استقلالی که نیمی ‌از تیم‌های ملی امید و بزرگسالان را تشکیل می‌دهد، بازی برابری ارائه دهد؛ اما اینکه در بیش از یک ساعت از زمان مسابقه، این تیم نتواند حتی یک فرصت معمولی گل‌زنی روی دروازه حریفش ایجاد کند، نشان از ضعف‌های تاکتیکی و فنی‌اش دارد.
در 19 دقیقه ابتدایی مسابقه عصر پنجشنبه، استقلال 6 حمله روی دروازه فجر انجام داد و به 4 موقعیت گل رسید که دو تای آن بسیار جدی بود. فرشید اسماعیلی در دقیقه 11 بی‌دقت بود که موقعیتی عالی را در دستان جلالی‌راد جای داد و در دقیقه 11 هم بدشانس بود که توپش به تیر افقی برخورد کرد. در این مدت فجر حتی یک حمله هم روی دروازه میزبان نامدارش انجام نداده بود؛ اما در دقیقه 19 با اولین حمله باید به گل می‌رسید. محمد امینی، مدافع چپ تهاجمی ‌فجری‌ها خیلی خوب پشت دفاع حرکت کرد و صاحب توپ شد؛ اما در موقعیت تک‌به‌تک با حسینی، توپ را به تور کناری دروازه کوبید. او موقعیت خوبی برای زدن ضربه به چارچوب دروازه استقلال داشت و در عین حال می‌توانست با پاسی عرضی، بابا محمدی را در آستانه گل‌زنی قرار دهد. از این دقیقه به بعد، فجر بازی را به تعادل کشاند و تا پایان نیمه، نمایشی دلپذیر ارائه داد. یعنی در 25 دقیقه انتهایی نیمه اول، هر تیم 8 حمله روی دروازه دیگری انجام داد. فجر به سه موقعیت نسبی گل‌زنی دست یافت و استقلال هم 5 موقعیت خلق کرد که البته دوتای آن بسیار جدی بود و ضربات دانشگر و قائدی راهی به دروازه نیافتند.
این نمایش 25 دقیقه‌ای فجری‌ها بسیار امیدوار کننده بود؛ اما در نیمه دوم همه چیز عوض شد. فجر در تمام طول نیمه دوم حتی یک بار هم نتوانست به دروازه استقلال نزدیک شود و موقعیتی هر چند کمرنگ خلق کند. این تیم فقط دو حمله در این نیمه انجام داد که کاملاً بی‌خطر و بی‌ثمر به پایان رسید. در سوی مقابل اما استقلال 18 حمله انجام داد و به 4 موقعیت هم رسید که دوتای آن کاملاً جدی بود. در دقیقه 67 دوبار ضربات شجاعیان و اسماعیلی به شکل معجزه آسایی وارد دروازه فجر نشد و سپس در دقیقه 78 هم شجاعیان در بهترین موقعیت توپ را به تیر افقی فجر کوبید.
به‌هرحال فجر توانست در نیمه دوم هم دروازه‌اش را بسته نگه داشته و با سری بالا وارد وقت‌های اضافه شود. تنها صحنه شایان ذکر نیمه اول وقت اضافه، لحظه برخورد ضربه مرتضی تبریزی با بدن امیر شبانی بود که با جوسازی غیرعادی استقلالی‌ها نزدیک بود به یک پنالتی برای این تیم ختم شود؛ اما نهایتاً این اتفاق نیفتاد. البته در دقیقه 22 وقت عادی، داور می‌توانست یک پنالتی روی فرشید اسماعیلی اعلام کند که شاید همه چیز را در این بازی تغییر می‌داد.
بازی در حالی به وقت اضافه دوم کشیده شد که به هیچ وجه بوی گل به مشام کسی نمی‌رسید. تا اینکه علی‌اکبر حیدرنیا که در اواسط نیمه دوم به میدان آمده بود و عملکرد مقبولی هم داشت، خطایی کاملاً بی‌مورد را روی مهاجم استقلال انجام داد و با این کار باعث شد میزبان به اولین موقعیت خود در وقت‌های اضافه دست پیدا کند. وریا غفوری پشت توپ قرار گرفت و ضربه‌ای زد که اگر نفرات حاضر در دیوار دفاعی فجر می‌پریدند، توپ با سر آنها برخورد می‌کرد و از این ضربه وریا به عنوان یک کاشته بد یاد می‌شد! اما بابا محمدی و امیر شبانی به شکل عجیبی تصمیم به نپریدن گرفتند و ضربه معمولی وریا، به زیبایی در گوشه دروازه جلالی راد جای گرفت تا همه از این ضربه معمولی به عنوان یک سوپرگل یاد کنند!
واکنش فجری‌ها به این گل بسیار مبتدیانه و آماتوری بود. این تیم با احتساب وقت‌های اضافه احتمالی، 10 دقیقه وقت داشت تا فقط و فقط یک گل را جبران کند؛ اما چنان آشفته و سراسیمه وارد فاز تهاجمی‌ شد که خط دفاعی‌اش به واقع منهدم شد. استقلال فقط و فقط دو ضدحمله ترتیب داد و به راحتی دو گل زد، چون فقط با یک گل، شیرازه ی تیم شیرازی از هم پاشیده بود و اگر بازی 10 دقیقه دیگر ادامه داشت، باید گل‌های استقلال را با انگشتان هر دو دست می‌شمردیم!
فجر سه بر صفر بازنده شد و این نتیجه‌ای بود که شاید اگر در طول 90 دقیقه به دست می‌آمد، خیلی منصفانه‌تر بود. اگر آن 25 دقیقه خوب نیمه اول را از بازی بیرون بکشیم، می‌توانیم نمایش عصر پنجشنبه فجر را یکی از ضعیف‌ترین علمکردهای تیم‌ها در جام حذفی امسال بدانیم. آن هم یک روز بعد از اینکه نفت مسجدسلیمان در مشهد موفق به شکست شاگردان یحیی گل‌محمدی شده بود، مس کرمان در اصفهان، ذوب‌آهن را گل‌باران کرده بود و شاهین هم موفق به حذف سایپا شده بود. 
نماینده شیراز با قرعه‌ای سخت مواجه شده بود و همان‌طور که می‌شد حدس زد، رؤیایش برای حضور در فینال ورزشگاه پارس خیلی زود به پایان رسید؛ اما کادر فنی و بازیکنان این تیم می‌توانند از تجربیات بازی با استقلال بهترین استفاده‌ها را در ادامه لیگ ببرند. مسابقاتی که به مراتب اهمیت بیشتری نسبت به این بازی اخیرشان دارد. فجر در مقابل استقلال بسیار کند و سنگین نشان داد و به خصوص نفرات حاضر در خط میانی این تیم (اسماعیل بابایی، میلاد غریبی و ایوب کلانتری) با تعلل‌های خود سرعت بازی تیمشان را می‌گرفتند. شاید به نظر برسد که این نوع بازی آنها مخصوص بازی با استقلال و از منطق خاصی برخوردار بوده باشد، اما آنها در مسابقات لیگ یک هم چنین نمایشی دارند. سه بازیکن خوش نقش، پاسور و تا حدودی تکنیکی، اما کُند! این یکی از بزرگ‌ترین ضعف‌های فجری‌هاست که باید در ادامه لیگ برطرف شود.
فجرسپاسی با هدایت داوود مهابادی عملکردی پذیرفتنی در مسابقات این فصل داشته و خیلی‌ها نمایش این تیم مقابل استقلال را هم قابل قبول می‌دانند، اما نماینده شیراز برای صعود به لیگ برتر نیاز به بهتر و بهتر شدن دارد. تیمی ‌که در تهران دیدیم، در حد و اندازه لیگ برتر نبود.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی