مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با تشریح ظرفیت‌های بی‌نظیر هنر نمایش، تئاتر را پناهگاهی برای روح بشری و درمانگری برای زخم‌های جامعه توصیف کرد. مهدی رنجبر نیز در آیین اختتامیه سی‌وششمین جشنواره تئاتر فارس اظهار کرد: نمایش از دیرباز 
به‌ مثابه یک درمانگر اجتماعی عمل کرده است؛ درمانی که از رهگذر آگاهی‌بخشی، شکوفایی تخیل و تماشای خویشتن در آیینه صحنه ممکن می‌شود. وی افزود: اگرچه پرداختن به حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در زمره نمایشنامه‌های بزرگ دنیا بوده، اما زیباترین و ماندگارترین آن‌ها در راستای اصلاح امور اجتماعی نگاشته شده‌اند. مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس به پیشینه این هنر اشاره کرد و گفت: در تراژدی‌های یونان باستان، نمایش‌های آیینی ایران، سیاه‌بازی‌ها و نمایش‌های عروسکی در سراسر گیتی، اساس اجرای نمایش، به‌عنوان مؤلفه‌ای برای بیداری و ارتقای آگاهی جامعه بوده است.
رنجبر با برشمردن چهره‌های تأثیرگذار عرصه تئاتر و ادبیات، بیان کرد: از روزگاری که سوفوکل نوشت، شکسپیر بر صحنه آورد و بِکت تماشاگر اندیشه‌ها شد، تا زمانی که نوشین قلم زد و سمندریان صحنه‌پردازی کرد؛ از رادی، بیضایی، ساعدی، رحمانیان، ثمینی و صابری که نقشی ماندگار بر صحنه نمایش کشیدند تا میراث‌داران اندیشه‌هایی باشند که از دل تاریخ برای ما به امانت مانده است؛ از فردوسی و حافظ و سعدی تا عارف‌نامه‌های ملاصدرا، از منشور کوروش تا داستان‌های مقدس پیامبرانی چون یونس، یوسف، ابراهیم و محمد(ص). همه و همه در حافظه ملتی ریشه دارند که از ژرفای تاریخ برآمده تا راهنمای انسان برای «درست زیستن» باشد. او تأکید کرد: همه این تلاش‌ها برای آن است تا هرگز فراموش نکنیم تئاتر، روایت زیبای زندگی با همه کاستی‌ها و کامل‌هایش است.
رنجبر عرصه نمایش را پناهگاه روح انسان خواند و گفت: نمایش، پناهگاهی است برای روح انسان؛ جایی که واژه‌ها جان می‌گیرند و آدمی بار دیگر به خویشتن راستین خویش بازمی‌گردد؛ نمایش پا به عرصه وجود گذاشت تا جهان، با همه رنج‌هایش، همچنان قابل‌زیستن باشد.