ایرلند که سال‌ها از سطح اول فوتبال جهان دور مانده بود، با یکی از شگفت‌انگیزترین بازگشت‌های تاریخ مقدماتی جام جهانی بار دیگر نامش را بر سر زبان‌ها انداخت. هیمیر هالگریمسون، سرمربی‌ای که پس از شکست مقابل ارمنستان از «نیاز به معجزه» سخن گفته بود، اکنون شاهد تحقق همان معجزه است؛ معجزه‌ای که نام «تروی پاروت» را در مرکز آن قرار داده است.
پس از پیروزی غیرمنتظره مقابل پرتغال، تیمی با ۱۰۰ رتبه بالاتر از ایرلند، سبزپوشان تنها به یک نتیجه تاریخی دیگر نیاز داشتند تا رؤیای پلی‌آف جام جهانی ۲۰۲۶ را زنده نگه دارند. این فرصت در بوداپست و مقابل ۵۹هزار تماشاگر میزبان رقم خورد؛ مسابقه‌ای که ایرلند دو بار عقب افتاد، اما هربار با درخشش پاروت به بازی برگشت.
در نیمه نخست، گل‌های دانیل لوکاش و بارناباش وارگا مجارستان را دو بار پیش انداخت، اما پاروت ابتدا از روی نقطه پنالتی بازی را مساوی کرد و سپس در نیمه دوم با یک ضربه چیپِ تماشایی دوباره کار را برابر کرد. در دقایق پایانی، فشار بی‌امان ایرلند نتیجه داد. در ششمین دقیقه وقت‌های اضافه، ضربه لیام اسکیلز مقابل دروازه فرود آمد و پاروت با نوک پا ضربه‌ای زد که کناره دروازه را بوسید؛ تکلی بر قلب ورزشگاه بوداپست و بلیت صعود ایرلند به پلی‌آف.
این هت‌تریک، اولین هت‌تریک پاروت با پیراهن تیم ملی بود و شمار گل‌های ملی او را دو رقمی کرد؛ آن هم تنها سه روز پس از اینکه برابر پرتغال نیز گلزنی کرده بود. در غیاب رهبران باسابقه‌ای چون شیماس کولمن که بالاخره در اردوهای بعدی بازگشت پاروت بار سنگین یک نسل را به دوش کشید.
هالگریمسون که به‌دلیل استراحت دادن به بازیکنان اصلی در بازی‌های تدارکاتی تابستان مورد انتقاد بود، حالا با شهامت تاکتیکی و پذیرش اشتباهات گذشته، تیمی ساخته که از شکست‌های ابتدایی عبور کرده و در حساس‌ترین لحظه‌ها، واکنشی بزرگ نشان می‌دهد.
ایرلند در فاصله تنها سه روز، دو تیم سید اول اروپا را شکست داد و کابوس ایروان را تبدیل به رؤیای آمریکای شمالی کرد. اکنون، سبزها تنها دو بازی باحضور دوباره در جام جهانی فاصله دارند و با این روحیه، هیچ قرعه‌ای برایشان ترسناک نیست.
این تیم، که اوج دهه ۱۹۸۰ را در حافظه دارد، حالا آماده است نسلی جدید از تاریخ‌سازی را آغاز کند.