بهرام اسماعیلی یکی از پیشکسوتان ملی‌پوش و باشگاه فجر شهید سپاسی شیراز است؛ بازیکنی که در سالیان گذشته با دو گل به‌یادماندنی در بازی رفت و برگشت فینال جام حذفی، نامش را در خاطره فوتبال فارس ثبت کرده است. گفت‌وگو با او فرصتی برای مرور خاطرات ناب و نگاه متفاوت او به روزهای درخشان تیم فجر شهید سپاسی است.
- صحنه به‌ثمر رسیدن گل‌های قهرمانی فجر شهید سپاسی در جام حذفی چگونه رقم‌خورد؟
در بازی رفت مقابل ذوب‌آهن، حسن استواری تقریباً از میانه زمین به من که در گوشه چپ زمین بودم، پاس داد. من با یک کار فردی و دریبل سه نفر، خودم را به موقعیت تک‌به‌تک با دروازه‌بان رساندم و توپ را با ضربه‌ای چیپ از بالای سرش وارد دروازه کردم.
در بازی برگشت هم از پشت محوطه، به سمت عمق تیم ذوب‌آهن پا به توپ حرکت کردم. یک پاس کوتاه به داوود سیدعباسی دادم و سیدعباسی پاس رو به جلویی ارسال کرد. توپ را کنترل کردم و با پای راست به گوشه دروازه ذوب زدم.
- به‌عنوان زننده یکی از گل‌های تاریخی باشگاه، صحنه دو گلی که زدید را امروز چگونه ارزیابی می‌کنید؟
گل اول که شاید همین حالا هم بتوان آن را جزء برترین گل‌های فوتبال کشور دانست، از لحاظ زیبایی و تکنیک چشمگیر بود؛ اما گل دوم بیش از هرچیز نشان‌دهنده یک درک متقابل و هماهنگی عالی بین بازیکنان فجر بود؛ هماهنگی‌ که در نهایت ثمر داد و به گل تبدیل شد.
- نقش کادر فنی و مدیریت باشگاه در شکل‌گیری آن موفقیت چه بود؟
اول از همه باید بگویم نقش پررنگ حاج‌ جعفری در سال‌های متمادی مدیریت تیم فجر، غیرقابل‌انکار است. همچنین نباید فراموش کنیم که آن تیم، حاصل زحمات مرحوم یاوری بود؛ تیمی که سال قبلش، به‌عنوان تیم سوم لیگ و بهترین تیم شهرستانی معرفی شده بود. بسیاری از بازیکنان جوانی که پس از آن قهرمانی به تیم فجر اضافه شدند و در دهه هشتاد برای این تیم بازی کردند و بعدها هم به تیم‌های بزرگ کشور منتقل شدند، از زمان مرحوم یاوری در تمرینات فجر حضور داشتند و توسط او پرورش یافتند؛ بازیکنانی که آماده شدند تا سال‌های بعد با حضور شاغلام پیروانی برای فجر بدرخشند.
- کدام‌یک از بازیکنان آن تیم اثرگذارترین نقش را در مسیر قهرمانی ایفا کردند؟
ما در آن تیم بزرگان مسئولیت‌پذیری داشتیم؛ مثل علی طالبی و محمد خرمگاه و... که هم حامی جوانان بودند و هم در عین حال کمک‌حال مربیان تیم. حضورشان نقش بسیار پررنگی در موفقیت آن مجموعه داشت.
- اگر به گذشته برگردید، آیا تصمیم یا لحظه‌ای هست که بخواهید در آن فصل متفاوت عمل کنید؟
تمام لحظه‌هایی که در فجر حضور داشتم، همراه با چالش‌های متفاوت بود. اگر آن دوران دوباره تکرار می‌شد، قطعاً تلاشم این بود که از فجر جدا نشوم؛ هرچند جدا شدنم دست خودم نبود و با تیم پاس قرارداد داشتم.
- آیا خاطره‌ای ویژه از ارتباط با مردم شیراز دارید؟
آن‌ها باصفا، دوست‌داشتنی و جزئی جدانشدنی از تیم فجر بودند.همراهی‌شان در مسابقات مختلف و حضور همیشگی‌شان کنار ما در تمرینات، هیچ‌وقت فراموش‌ نمی‌شود.
- وضعیت فعلی فجر شهید سپاسی را چگونه می‌بینید؟
نگاهی بسیار امیدوارانه به این تیم دارم. از نظر من فجر یک تیم یکدست و صمیمی است؛ با حضور کادر جوان، باسواد، آگاه و البته دلسوزی که نویدِ فجری پایدار برای حضور در سطح اول فوتبال کشور را می‌دهد.
- به‌عنوان یک پیشکسوت، چه توصیه‌ای برای نسل جدید بازیکنان این باشگاه دارید؟
حضور در این باشگاه نعمتی است برای بازیکنان کم‌نام‌ونشان و جوان، که می‌توانند آینده فوتبال حرفه‌ای خود را تضمین کنند؛ البته به شرط آنکه شتاب نداشته باشند و دل به فضای مجازی و آمارهای کاذب نبندند. باید تلاش کنند تا در مدتی که در این تیم حضور دارند، بدون هیچ استرسی و در آرامش کامل، بار فنی خود را افزایش دهند و به‌عنوان بازیکنی تأثیرگذار و کامل، در آینده به موفقیت‌های بالاتر برسند.
- آیا هواداران درباره گذشته با شما صحبت می‌کنند؟
بله، پیام‌های بسیار زیادی از شیرازی‌ها و فجری‌ها از سراسر کشور دریافت می‌کنم. در فضای مجازی لطف خود را نسبت به من نشان می‌دهند و گاهی حتی شرمنده‌ام می‌کنند. آن‌ها با جزئیات کامل، خاطرات فجر در اواخر دهه هفتاد را یادآوری می‌کنند.
- همچنان حسرت آن توپت که وارد دروازه السد نشد را می‌خوری؟
بله، اما بیشتر از هرچیز، حسرت می‌خورم که مصدوم شدم.خطای عمدی بازیکن السد دقیقه ۲۰ باعث شد که بازی برگشت و حتی مدت زیادی مصدوم شوم. این خطا که مستحق کارت قرمز مستقیم بود، حتی توسط داور خطا هم گرفته نشد؛ چیزی که نشان‌دهنده مظلومیت تیم فجر به‌عنوان یک تیم کم‌نام‌ونشان حاضر در باشگاه‌های آسیا بود
- بهترین هم‌پستی خودت در فجر؟
مهاجمان و هافبک‌های بسیار خوبی در زمان من در تیم فجر حضور داشتند. در پست مهاجم، امیر وزیری و در پست هافبک، رضا رضایی‌کمال فوق‌العاده بودند و بازی‌های بسیار خوبی ارائه می‌دادند.
- چه سالی در فجر شهید سپاسی حضور داشتی و سرمربی شما چه کسانی بودند؟
از سال ۷۸ و ۷۹ در این تیم حضور پیدا کردم؛ آن زمان مرحوم یاوری و آقای حسن آذرنیا مربیان تیم بودند. بعد از آن، افتخار شاگردی آقای پیروانی را نیز داشتم. برای سه فصل از این تیم جدا شدم، اما دوباره از سال ۸۳ به مدت دو فصل دیگر در تیم فجر حضور پیدا کردم.
- نظر شما درمورد دیدار فجر شهید سپاسی و مس شهربابک در جام حذفی چیست؟
جام حذفی همیشه برای تیم‌های لیگ‌های پایین‌تر با استرس و فشار کمتری همراه است و آن‌ها راحت‌تر بازی می‌کنند؛ اما با شناختی که از کادر بسیار خوب تیم فجر، بازیکنان و در رأس آن‌ها، پیروز قربانی عزیز دارم، مطمئنم که تیم فجر به‌راحتی پیروز این رقابت خواهد بود.
- صحبت پایانی؟
آرزوی موفقیت برای تیم خوب فجر و حضور دائم این تیم در سطح اول فوتبال کشور دارم. همچنین آرزوی سلامتی برای حاجی جعفری عزیز؛ او منشأ شکل‌گیری این تیم و بال و پر گرفتن آن بود و اگر او نبود، چه‌بسا چنین تیم دوست‌داشتنی در شیراز وکشور وجود نداشت.