[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۴۷
  • دوره جدید

سرمایه‌گذار آمد ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com

اقتصاد- رونق تولید: پرسشی که برای من و امثال من مطرح شده این است که با وجود این نمایندگان چند گام وچند سال به جلو رفتیم ویا حداقل چند گام وچند سال به عقب باز نگشتیم؟ این پرسش به هیچ وجه سیاسی نیست وتنها جنبه اقتصادی اجتماعی داردو بسیار علاقه‌مند هستم پاسخ مناسبی برای آن پیدا کنم چرا که موانع تولید همچنان به قوت خود باقی است. 
پُرواضح است دراین چهار سال موضوع اشتغال ورونق تولید بهبود که نیافته هیچ بلکه با مشکلات پیچیده‌تری به بهانه‌های تحریم های خارجی هم مواجه شده است...

حالا خیلی‌ها‌ ظاهراً یا باطناً دنبال رونق تولید وکمک به کارگاهی هستند تا حداقل اشتغال را درآن پایدار کنند اما همه می‌دانیم که برای پایداری اشتغال ورونق تولید باید اقتصادی جهانی داشته‌باشیم وموانع تولید وصادرات را برداریم اما وآیا مجلس به عنوان قانون‌گذار تا کنون به این مبحث ورود کرده است. کدام قانون خسته ونخ‌نما دراین چهار سال ویا آن سال‌های‌گذشته تصحیح شده و بازنویسی شده است؟ چرا که موانع تولید به قوت خودش پا برجاست وسرمایه‌گذاران برهمین اصل تمایلی به ورود به جریان تولید و صادرات ندارند. 
وضعیت فعلی یک وضعیت خسته وبسته وبه رکود کشیده شده است. تولید باید مخاطب خارجی خودش را پیدا کند وحسب تمایل وسفارشات خارجی عمل نماید، عملی که ارزآوری درپی دارد و ورود ارز به اقتصاد کشور به رونق تولید و اشتغال کمک ‌می‌کند. 
در واقع اتصال بازار ایران به بازار جهان گره‌گشای موانع تولید  واشتغال است و اگر روند مقررات‌زدایی در بهبود محیط کسب وکار در آینده نزدیک به نتیجه نرسد باید درانتظار مزمن شدن رکود و بیکاری در جامعه باشیم که همین علامت را‌ می‌توان در حوزه اجتماعی وفشارهای ناشی از آن دربروز ناهنجاری‌ها‌ مورد دقت نظر قرارداد.
اقتصاد ایران دولتی است و این بزرگترین مشکل فراروی فعالان اقتصادی است. دولت باید به بخش خصوصی میدان بدهد والبته از بخش خصوصی سوال کند و درمواقع لزوم بازخواست کند که در راه بهبود شرایط وتعاملات اقتصادی چه کاری انجام داده است. دراین شرایط دولت باید ناظر قوی باشد اما درایران دولت هم ناظر است هم مجری وچون مجری حوزه اقتصاد است ناظر خوبی نیست و نمی‌تواند مانع فساد شود. 
نقطه سر خط - در روزهای گذشته هیئتی از کشور قطر به فارس آمدند، انگیزه ومیل به تولید وهمچنین صادرات نیز دراین هیئت بسیار زیاد است. این هیئت حتی آمادگی سرمایه‌گذاری روی مبحث کهنه وقدیمی کارگو را دارند اما ورود آنان به این مبحث تضمین‌ می‌خواهد. در واقع دولت باید این تضمین را به سرمایه‌گذار خارجی بدهد، چرا که همه دنیا فهمیده‌اند این دولت است که مانع حرکت بخش خصوصی است و سنگ اندازی‌ می‌کند. نمونه بارز این سنگ‌اندازی همین داستان کارگو ( حمل ونقل هوایی بار از فارس ) است. 
این مبحث در گل گرفتار شده سال‌های سال است نقل محافل اقتصادی و فعالان این عرصه گردیده  اما هر بار بی‌فایده‌تر از گذشته از کنارش گذشتیم.
در سخنرانی‌ها‌ به وضوح می‌توان میل به رشد تولید، دعوت از سرمایه‌گذاران با معرفی داشته‌های ‌فارس و در ادامه گلایه از وجود مشکلات را مشاهده کرد، آنچه سلسه‌وار عنوان‌ می‌شود وتأثیرات آن به هیچ وجه مشهود نیست. در همین مبحث کارگو پس از استقرار زیر ساخت‌های‌مناسب و در حد توان در فرودگاه شیراز اما بدون فایده، حالا شاهد حضور سرمایه‌گذار قطری هستیم. با این ابراز تمایل اگر باز هم کارگو فعال نشود باید به یقین به سنگ‌اندازی بخش دولتی در مقابل بخش خصوصی ایمان آورد. بخش خصوصی که با مشارکت فعالان اقتصادی داخل کشور قصد رونق تولید وحضور در بازارهای خارجی را دارد. 
در هر صورت از امروز 12 آبان ماه 1398 روزشمار این تحول بزرگ را به نظاره ‌می‌نشینیم تا کی این مهم تحقق یابد. هر چند تا امروز برای رونق تولید اقدامی درعمل انجام نشده است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی