محمدرضا جوکار- گروه ورزش
هفته یازدهم لیگ برتر برای طلایی‌پوشان شیرازی، در حالی به پایان رسید که آن‌ها بار دیگر در زمین حریف، شکستی متحمل نشدند و در دیداری سخت مقابل آلومینیوم اراک، با حداقل امتیاز به شیراز بازگشتند. فجری‌ها تا دقایق پایانی و دقیقه ۹۶ در آستانه کسب سه امتیاز حساس این مسابقه سنگین بودند.
پیروز قربانی، مربی فجر شهید سپاسی، تغییر چندانی در ترکیب اصلی تیم ایجاد نکرد و با همان سیستم ۴-۲-۳-۱ در مقابل اراکی‌ها صف‌آرایی کرد. تنها تغییرات مهم، بازگشت مهران موسوی پس از یک بازی غیبت در کنار محمد آژیر در مرکز خط دفاعی بود و هلیچی و جعفری‌کیا نیز دو مدافع کناری طلایی‌پوشان را تشکیل می‌دادند. ریگی و مطلق‌زاده، مانند ده هفته گذشته، بازیکنان ثابت خط هافبک بودند. همچنین، حضور میثم مرادی در کنار فرشید اسماعیلی و حسین شهابی، هافبک‌های فاز هجومی تیم را کامل می‌کرد و شروین بزرگ، مانند اکثر دیدارهای فجر، به‌عنوان تک مهاجم در نوک خط حمله ظاهر شد.
انگیزه و فشار اولیه تیم میزبان، فجری‌ها را تا حدودی غافلگیر کرد. به نظر می‌رسید مجتبی حسینی، با‌توجه‌به شناخت و تحلیل قبلی از فجر، قصد داشت از همان ابتدا به دروازه این تیم هجوم بیاورد و تا حدی از بازیسازی آن‌ها از عقب زمین جلوگیری کند؛ اما همان‌طور که در سراسر بازی مشهود بود، تنها تاکتیک هجومی آلومینیوم، نفوذ از کناره‌ها و ارسال‌های بلند بود و از دقیقه اول تا پایان، بر همین روش پافشاری می‌کرد.
فجری‌ها پس از پشت سر گذاشتن ۱۵ دقیقه پرفشار ابتدایی، با اجرای دو ضد حمله و ایجاد موقعیت‌های خطرناک، حریف را وادار به عقب‌نشینی کردند. بهترین موقعیت آن‌ها در نیمه اول، توسط فرشید اسماعیلی از دست رفت؛ موقعیتی که یک مهاجم کلاسیک و سرعتی شاید به‌ راحتی می‌توانست از آن به گل برسد. باوجود تداوم حملات آلومینیوم در این نیمه که صاحب توپ و میدان بودند، این فشارها به نتیجه‌ای نرسید و مدافعان هوشیار فجر بر اکثر توپ‌های بلند مسلط بودند.
دو تیم، نیمه دوم را با احتیاط بیشتری آغاز کردند؛ اما خیلی زود فجر روی یک کار ترکیبی و فرار از پرس حریف، با پاس بلند و زیبای میثم مرادی به حسین شهابی، صاحب موقعیتی به‌مراتب سخت‌تر از موقعیت نیمه اول شد. شهابی با یک بغل‌پای فنی و زیبا از زاویه نسبتاً بسته، دروازه آلومینیوم اراک را گشود.
نقطه قوت فجر پس از گل‌زنی، حفظ تمرکز در خط دفاعی و بستن راه‌های نفوذ تیم میزبان، به‌ویژه از کناره‌ها بود، تا جایی‌ که راه نفوذ هافبک‌های کناری آلومینیوم و علی وطن‌دوست  که در نیمه اول خط دفاع فجر را آزار داده بود  کاملاً مسدود شد و اراکی‌ها تا دقایق پایانی صاحب موقعیت جدی دیگری نشدند.
تعویض‌های قربانی که عمدتاً در خط هافبک و برای کاهش فشار حریف و ایجاد ضدحمله انجام شد، نتیجه ملموسی برای فجر نداشت. به نظر، خستگی و مصدومیت بدموقع میثم مرادی  که توانایی بازی در پست تخصصی خود در سمت راست را نیز داشت، دست قربانی را در این جناح خالی گذاشت، چراکه علی هلیچی، مدافع پرکار راست، که در نیمه دوم عملکرد فوق‌العاده‌ای در فاز دفاعی داشت، با خستگی بسیار بازی را ادامه می‌داد. همین مسئله موجب شد مقاومت فجر در دقایق پایانی، روی یک سانتر از همان جناح  که از ابتدا هدف اصلی آلومینیوم بود درهم بشکند و در دقیقه ۹۶، میزبان به گل تساوی‌بخش دست یابد.
شاید اضافه شدن یک مدافع دیگر در مرکز خط دفاعی در لحظات پایانی می‌توانست کمک بیشتری به فجری‌ها برای حفظ  نتیجه پیروزی بکند. این تساوی در لحظات پایانی اگرچه برای فجری‌ها تلخ بود، اما کسب همین یک امتیاز از تیم جوان و پرانرژی اراک نیز برای شیرازی‌ها ارزشمند محسوب می‌شود.
 
نکات مهم آماری و شرایط تیم فجر
۱. آمار بازی: تیم میزبان از لحاظ آماری وضعیت بهتری داشت: مالکیت توپ آلومینیوم ۵۸ درصد در مقابل ۴۲ درصد فجر؛ چهار شوت درون چهارچوب آلومینیوم در مقابل دو شوت فجر.
۲. حضور تماشاگران: استقبال کم‌تعداد هواداران اراکی (کمتر از دو هزار نفر) در مقایسه با میانگین ۲۵هزارنفری فجر در بازی‌های خانگی، از نکات قابل‌توجه این مسابقه بود.
۳. تیم فجر شهید سپاسی با این تساوی، رکورد شکست‌ناپذیری خارج از خانه خود را حفظ کرد و با ۶ تساوی، به همراه پرسپولیس، بیشترین تساوی را در بین تیم‌های بالای جدول دارد.
۴. موقعیت در جدول؛ فجر شهید سپاسی با ۳ برد، ۶ تساوی و ۲ شکست و ۱۵ امتیاز، همچنان در نیمه میانی و بالایی جدول حضور دارد. در صورت کسب پیروزی، می‌توانست تا رده سوم صعود کند.
۵. این چهارمین‌بار در این فصل بود که فجر در دقیقه ۹۰ به بعد گل دریافت کرد (در دیدارهای مقابل پرسپولیس، استقلال تهران، استقلال خوزستان و آلومینیوم اراک). البته آن‌ها دوبار نیز در دقایق پایانی به تیم‌های پیکان و مس رفسنجان گل زدند.