پایتخت فرهنگ و تمدن ایران در آستانه ششمین روز از جشنواره جهانی فیلم فجر، صحنه گردهمایی هنرمندان از چهارگوشه جهان شد؛ این شهر تاریخی، با گشودن آغوش خود به‌روی مهمانان بین‌المللی، نقشه فرهنگی ایران را دگرگون ساخت؛ اکنون با سفر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و برگزاری نشستی بزرگ باحضور نمایندگان ۱۵ کشور، این رویداد سینمایی، اوجی دیپلماتیک و فرهنگی را تجربه می‌کند. چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز، اکنون در میانه راه خود، به قلب تپنده گفت‌وگوهای فرهنگی بدل شده است. این رویداد بین‌المللی که از پنجم آذرماه در مجموعه سینمایی هنر شهر آفتاب شیراز آغاز به‌کار کرد، تاکنون میزبان انبوهی از سینماگران، منتقدان و دوستداران هنر هفتم از ایران و جهان بوده است. امروز دوشنبه، با سفر سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به شیراز و برگزاری یک نشست بین‌المللی باحضور مقامات فرهنگی ۱۵ کشور، این جشنواره ابعاد تازه‌ای از همکاری‌های فرامرزی را تجربه می‌کند. برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز، تحقق عملی رویای تمرکززدایی فرهنگی بود؛ «حسینعلی امیری» استاندار فارس، با اعلام آمادگی کامل این استان برای میزبانی دائمی جشنواره، تأکید کرد که همه زیرساخت‌ها، تجهیزات و بودجه لازم فراهم شده است. این ادعا را استقبال پرشور مردم شیراز و پر شدن پیوسته سالن‌های سینما در روزهای گذشته به‌خوبی اثبات کرد؛ انتقال دبیرخانه دائمی این جشنواره به شیراز، نویدبخش تثبیت این شهر به‌عنوان کانون تازه سینمای ایران است. روح‌الله حسینی، دبیر جشنواره جهانی فیلم فجر با گزینش رویکرد «سینمای شاعرانه» برای این دوره، به آن هویتی متمایز بخشید؛ این گزینش در سخنرانی‌ها، کارگاه‌ها و گزینش فیلم‌ها خودنمایی می‌کرد. هاتف علیمردانی، کارگردان و شاعر، در کارگاه «کارگردانی فیلم‌های شاعرانه» بر این نکته پای فشرد که «سینمای شاعرانه مربوط به دیدن است نه تماشا کردن». این نگاه، در فیلم‌های حاضر در بخش‌های گوناگون جشنواره، از «پس از عاشقی» ساخته محمدعلی صفورا تا «مارس تا مه» محصول اسلواکی، بازتاب یافته بود. جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز، تنها به نمایش فیلم بسنده نکرد، بلکه به دانشگاهی سیار برای انتقال تجربه تبدیل شد و کارگاه‌های تخصصی باحضور استادان بین‌المللی و داخلی برگزار شد. کارگاه «عکاسی جنگ» با تدریس آلفرد یعقوب‌زاده به واکاوی تکنیک‌های عکاسی در شرایط بحران پرداخت؛ کارگاه «سینمای شاعرانه یونان» باحضور آنگلوس فرانتسیس، عضو هیئت داوران از دیگر رویدادها بود که سینمای شاعرانه را پدیده‌ای «فرازمینی» خواند.ک ارگاه «بازیگری و انتقال تجربه» باحضور مهدی هاشمی نیز بر اهمیت عمل و تجربه مستقیم در بازیگری تأکید کرد؛ همچنین کارگاه «کاربرد هوش مصنوعی در سینما» با تدریس لوو کن وئون از کره جنوبی، راهکارهای تولید فیلم‌های باکیفیت با بودجه کم را با بهره‌گیری اخلاقی از هوش مصنوعی آموزش داد. مسترکلاس «دارالفنون» هم با تدریس ایرج طهماسب به هنرمندان آموخت، چگونه از جزئیات کوچک، جهان‌های بزرگ بیافرینند.این کارگاه‌ها با استقبال چشمگیر هنرمندان جوان و دانشجویان سینما از سراسر کشور روبه‌رو شد. جشنواره جهانی فیلم فجر، پرده سینما را به‌روی آثاری از فرهنگ‌ها و ملیت‌های گوناگون گشود؛ در بخش‌های «مسابقه بین‌الملل»، «جلوه‌گاه شرق»، «چشم‌انداز» و «زیتون شکسته»، فیلم‌هایی از کشورهای مختلف به نمایش درآمد. آثاری از ترکیه، هند، یونان، اسلواکی، کره جنوبی، ژاپن، فرانسه، مجارستان، قزاقستان، روسیه، ازبکستان، سریلانکا و ایتالیا، هرکدام روایت‌های منحصربه‌فرد خود از زندگی را به تصویر کشیدند و مخاطبان ایرانی را با دغدغه‌های مشترک انسانی در گوشه و کنار جهان آشنا کردند. یکی از پربارترین بخش‌های جشنواره، نشست‌های نقد و بررسی فیلم‌ها بود که پس از هر نمایش، فرصتی برای گفت‌وگوی بی‌واسطه بین سازندگان فیلم و مخاطبان پدید آورد.در این نشست‌ها، فیلم‌سازان بین‌المللی از تجربیات خود سخن گفتند و به پرسش‌های منتقدان و تماشاگران پاسخ دادند؛ این فضای تعاملی، به درک عمیق‌تر آثار و ایجاد پیوندهای حرفه‌ای انجامید.بخش ویژه فجر پلاس، با نمایش ۳۰ فیلم از سینماگران استان فارس، توانمندی‌های بی‌همتای سینمای بومی این خطه را به نمایش گذاشت؛ آثاری همچون «تبر» ساخته محمد کارت و «هملت در کوار هلو می‌چیند» ساخته مسعود احمدی، نشان دادند که فارس، زادگاه استعدادهای درخشانی است که می‌توانند در عرصه ملی و بین‌المللی بدرخشند. حضور چهره‌های شاخصی مانند «نوری بیلگه جیلان»، کارگردان سرشناس ترک، به‌عنوان رئیس هیئت داوران، نقطه عطفی برای جشنواره بود؛ جیلان با انتشار بیانیه‌ای، هرگونه کناره‌گیری از جشنواره به‌دلایل سیاسی را رد کرد. دبیر جشنواره نیز به تلاش‌های برخی رسانه‌های معاند برای ایجاد حاشیه اشاره کرد و اعلام نمود که این تلاش‌ها کاملا بی‌تاثیر مانده است.مهدی کرم‌پور، داور جشنواره نیز بر این باور پای فشرد که «فرهنگ کشور قابل تحریم نیست»؛ این موضع‌گیری‌ها، عزم جدی برگزارکنندگان و مهمانان برای فراتر رفتن از مرزهای سیاسی و تمرکز بر زبان جهانی هنر را نشان می‌داد. چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز ثابت کرد که ایران، فراتر از پایتخت، شهرهایی با توان کامل برای میزبانی رویدادهای جهانی در خود جای داده است. شیراز با بهره‌گیری از پیشینه غنی فرهنگی و استقبال بی‌مانند مردمی، جغرافیای سینمای ایران را دگرگون کرد؛ این رویداد، پلی برای گفت‌وگوی کشورها، شناساندن استعدادهای بومی و اثبات این نکته شد که هنر راستین، مرز نمی‌شناسد و در هر شرایطی می‌تواند شکوفا شود. اکنون باحضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و مقامات فرهنگی ۱۵ کشور در آستانه آیین پایانی، جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز، آماده است تا فصل تازه‌ای از همکاری‌های بین‌المللی در عرصه سینما را ورق بزند.