[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۴۷
  • دوره جدید

هشدارهای اجتماعی ، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

دو فشار سنگین فرهنگی و اقتصادی با فاصله زمانی نه چندان دور بر کشور وارد شد.   اولین فشار محسوس  و سنگین با روندی مهندسی شده و با سرمایه‌گذاری گزاف فشار فرهنگی بود که از آن به عنوان شبیخون فرهنگی یاد شد و در زمان طرح این موضوع اما  اقدامی  از سوی مسئولان و مدیران فرهنگی و نیز مجلس شورا و دولت برای سرمایه‌گذاری متقابل انجام نشد. موضوع نجات نسل جوان در سایه قرار گرفت و آسیب‌های اجتماعی امروز و بحران‌های پیش آمده پیامد آن بی‌تفاوتی در برابر شبیخون فرهنگی است.  دومین فشار محسوس و سنگین باز هم با روندی مهندسی شده و اتکا بر سرمایه‌گذاری قبلی انجام شده در حوزه فرهنگ،  فشار اقتصادی حداکثری بود...

فرض کنید انسانی سرپا ایستاده و در عین کمبود مواد ویتامینی و پروتئینی بی‌خبر از پوک شدن استخوان‌ها‌ و امراض داخلی چند قدمی به سمت مقصد در حال حرکت است اما توقف اجتناب‌ناپذیر است، چراکه امراض داخلی و هویدا نشده بالاخره ذات واقعی و عینی خود را نشان خواهند داد.  استخوان‌های پوسیده و پوک ‌شده خواهند شکست و قامت انسان بر زمین خواهد افتاد. حکایت‌ ما، اقتصاد و تحولات اجتماعی سیاسی ما عین همین حالت بی‌خبری از درون است. فرهنگ تنه‌خورده از بیهودگی‌ها و گسترش آسیب‌های‌اجتماعی- اقتصادی همچنین آسیب دیده از بی‌تدبیری و بی‌تفاوتی دولت‌ها‌ در معرض خسارت‌های ‌جدی است هرچند برخی به روی خود نمی‌آورند اما واقعیت این است.
حالا  اقتصاد و فقر ناشی از آن در حال وارد کردن ضربه به ساختاری است که قبلاً فرهنگ در آن دچار دگرگونی و آسیب شده است. منظور از فرهنگ، فرهنگ عمومی است که دچار آسیب‌های‌جدی روحی - روانی است. آنچه که در سایه سیاست و منفعت‌طلبی‌ها ‌مورد بی‌توجهی کامل قرار گرفته است.  کمی به پیرامون خودمان توجه کنیم،  گسترش حوزه نفوذ مواد مخدر به مدارس کشور یک فاجعه فرهنگی- اجتماعی است،  درگیر شدن زنان به موضوع اعتیاد  یک فاجعه فرهنگی - اجتماعی است و الان در جبهه فرهنگی آموزشی و پرورشی دچار چالشی  سخت شدیم و تأسف بارتر از آن این است که معلوم نیست برای ترمیم این خسارت‌های ‌بدتر از ویرانی جنگ سخت چه تمهیداتی اندیشیده شده است. 
از طرفی با وضعیت فعلی اقتصادی، فساد حاکم و حجم اختلاس‌های ‌موجود و بگیر و ببندهای درون دستگاهی که حکایت از عدم نظارت‌های‌جدی دارد و افزایش روند قاچاق به عنوان تنها صنعت فعال و درآمدزای کشور این طور به نظر‌ می‌رسد که ساختار اجتماعی - فرهنگی-  اقتصادی ما به شدت دچار آسیب شده و غم انگیز است که بگوییم برای ترمیم آن پیشنهادی نداریم.
 نقطه سر خط-  نمیدانم  باید اسم این وضعیت نابسامان را چه گذاشت اما می‌توان گفت در وضعیت بحرانی قرار داریم و باید دلسوزان کشور فکر اساسی به حال این  داستان کنند که بی‌تفاوتی و ادامه آن در حوزه‌های مهم فرهنگی و اقتصادی می‌تواند خسارت‌های ‌اجتماعی بیشتری را به دنبال داشته‌باشد متأسفانه باید گفت در حوزه سیاسی آنقدر غرق شده‌ایم  که مجالی  برای پرداختن به موضوعات مهم فرهنگی نداریم، فرهنگی که باید در عین غنای  اقتصادی توسعه پیدا کند و اقتصادی که باید با تکیه بر غنای فرهنگی حوزه نفوذ خود را گسترش دهد.
 اینها لازم و ملزوم هم هستند تا با پیشینه‌ای باشکوه آینده را ترسیم کنند، اگر حوزه سیاست و تنش‌های ‌بین‌المللی امان این ظهور را بدهد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی