کارگردان و دبیر سی‌و‌ششمین جشنواره تئاتر استانی فارس گفت: از زمانی که شیراز برای نخستین‌بار جشنواره فیلم فجر را هم‌زمان در این پایتخت فرهنگی‌هنری کشور برگزار کرد، ۲۴ سال می‌گذرد؛ رویدادی که باعث شد در دیگر استان‌های کشور نیز تداوم یابد. نوید جعفری روز سه‌شنبه در گفت‌وگو با ایرنا افزود: حسنِ برگزاری این رویدادها در کلان‌شهر شیراز آن است که با توجه به تعدد اهالی فرهنگ، هنر و علاقه‌مندان در استان فارس، برگزاری جشنواره‌ها و فستیوال‌های فرهنگی‌هنری، رنج سفر را از دوش هنرمندان استان‌ها کم می‌کند و آن‌ها می‌توانند در دیار خود، شاهد برنامه‌ها باشند. وی اظهار کرد: در حوزه سینما، برپایی و تماشای آثار برتر در کنار نشست‌های تخصصی و جلسات نقد و بررسی، بهترین شکل آموزش و تعامل را در استان‌ها ایجاد می‌کند که اگر قرار بود به‌صورت فردی دنبال شود، قطعاً چنین نتیجه‌ای نداشت و بی‌تردید برای همه علاقه‌مندان نیز حضور در طول برپایی جشنواره در تهران ممکن نبود. جعفری ادامه داد: شیراز به‌صورت عملی اثبات کرده است که تنها در لفظ شایسته عنوان پایتخت فرهنگ و هنر نیست، بلکه حضور گسترده هنرمندان و اهالی فرهنگ در مهم‌ترین رویدادهای هنری همانند جشنواره‌های بین‌المللی فیلم، تئاتر، موسیقی و هنرهای تجسمی، حضور گروه‌های مختلف فرهنگی‌هنری و رشد قابل‌توجه تولیدات مشترک در این استان و شهر شیراز، گواه روشنی بر این مدعاست. وی بیان کرد: اما مدیریت فرهنگی‌هنری فارس همواره در مسیر رشد و تعامل نبوده و صد افسوس که همین عدم حضور مدیران متخصص و فرهنگی در برخی دوره‌ها باعث شده تا این مسیر رو‌به‌رشد گاهی دچار تعلل و سکون شود.

رشد ۲۵ساله سینما در شیراز
وی اظهار کرد: فراموش نکنیم که محتوا در کنار اجرای حرفه‌ای و برنامه‌ریزی صحیح مورد توجه قرار می‌گیرد و کافی است نگاهی به پیشینه جشنواره‌های معتبری همانند کن، ونیز، لوکارنو و حتی جشنواره‌ای مانند ترایبکا که با همت رابرت دنیرو و یک جمع کوچک شکل گرفت، بیندازیم که هر یک می‌تواند چراغ راه خوبی باشد؛ از رویدادهای کوچکی که امروز به‌عنوان فستیوال‌های معتبر جهانی از آن‌ها یاد می‌کنیم. جعفری افزود: جشنواره جهانی فیلم فجر اما پس از چهار دهه فعالیت، هنوز نتوانسته به آن جایگاهی که انتظار می‌رود در فستیوال‌های جهانی دست یابد؛ بخشی به واسطه رویکردهای سیاسی جهان است که از آن گریزی نیست و معیارهای هنری در بسیاری موارد فدای بازی‌های سیاسی می‌شود و بخش دیگر، به‌خود جشنواره فیلم فجر و زمان برگزاری آن بازمی‌گردد که بیشتر بر تولیدات داخلی متمرکز است و عملاً بخش بین‌المللی آن در حاشیه مانده است.وی یادآور شد: جشنواره جهانی فیلم فجر از سال ۱۳۹۳ به‌عنوان بخشی مجزا از درون جشنواره فیلم فجر بیرون آمد و نخستین دوره آن به‌صورت مستقل در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۴ برگزار شد. جعفری گفت: فیلم‌های خارجی از نخستین دوره‌های برپایی جشنواره فجر که مربوط به دهه ۱۳۶۰ است، سهم مهمی از این رویداد سینمایی داشتند؛ مرور آثار فیلم‌سازان بزرگ و نمایش آثار آن‌ها از بخش‌های پرطرفدار جشنواره بود؛ به‌دنبال این استقبال و موفقیت‌های گسترده سینمای ایران در عرصه جهانی، بخش بین‌الملل از سال ۱۳۷۶ به‌صورت رقابتی کار خود را در دل جشنواره فجر آغاز کرد. در همین ابتدای راه باید به جشنواره جهانی فیلم فجر، استقلال کافی برای تبدیل شدن به یک جشنواره معتبر سینمایی و جهانی را دارد و چه بهتر از اینکه بخش جهانی، کاملاً به‌صورت ویژه و در شهری همانند شیراز هویت مستقل خود را باز یابد. او ادامه داد: در ادامه مسیر، با‌توجه‌به قابلیت‌های این بخش، در سال ۱۳۹۳ این جشنواره با عنوان جشنواره بین‌المللی فیلم فجر و از سال ۱۳۹۴ با عنوان جشنواره جهانی فیلم فجر برگزار شد و در نخستین دوره استقلال جشنواره دبیر جشنواره فیلم فجر و جشنواره بین‌المللی فیلم فجر مشترک بود و از دوره سی‌و‌چهارم، دبیری مجزا از جشنواره فجر برای این رویداد سینمایی انتخاب شد. این سینماگر فارس بیان کرد: با این انتخاب، ترکیبی کامل از مجموعه برگزارکننده یک جشنواره سینمایی ازسوی دبیر جشنواره چیده شد و مسئولیت بخش‌های مختلف، ازجمله برپایی کارگاه‌های آموزشی تا بازار فیلم، بخش دارالفنون و دیگر بخش‌ها برعهده افراد مختلف گذاشته شد؛ در حقیقت، عمر اصلی جشنواره جهانی فیلم فجر تنها یک دهه است و به نظر می‌رسد در همین ابتدای راه باید به آن استقلال کافی برای تبدیل شدن به یک جشنواره معتبر سینمای و جهانی را داد و چه بهتر از اینکه بخش جهانی کاملاً به‌صورت ویژه و در شهری همانند شیراز هویت مستقل خود را باز یابد. جعفری گفت: برگزاری چهل‌و‌سومین جشنواره جهانی فیلم فجر یا در حقیقت دهمین دوره مستقل آن در شیراز اتفاق بزرگی است، بزرگ از آن جهت که نام شیراز با آن پیشینه غنی می‌تواند به اعتبار جشنواره بیانجامد. همان‌گونه که ساحل کن در فرانسه میراث‌دار جشنواره سینمایی معتبری است، قطعاً حضور در شیراز و در این اتمسفر سرشار از شعر و عشق برای هر مهمانی می‌تواند جذابیتی صدچندان داشته باشد. او اضافه کرد: از سوی دیگر همان‌گونه که در بخش قبلی اشاره کردم، استان فارس هر زمان که در همه بخش‌ها شاهد مدیرانی فرهنگ‌مدار و هنر‌دوست بوده است، نتایجی دلپذیر را رقم زده و دقیقاً هر زمان این تعامل و هم‌بستگی به‌دلایل مختلف، ازجمله حضور افراد غیرمتخصص در بدنه سازمان‌ها و ادارات متولی و فرهنگ و هنر وجود نداشته است، عملاً همان برنامه‌های همیشگی نیز با دلسردی و عدم استقبال روبه‌رو شده است.