[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۶۵
  • دوره جدید

فروردین: خط حمله ما برای هر تیمی ‌خطرناک است، روزنامه شیراز نوین

دوندگان نابینا و کم‌بینا شرکت کننده در رقابت‌های دو استقامت کشوری در شیراز، بر این باورند که نباید تفاوتی میان ورزشکاران معلول و عادی باشد و بهتر است ما را ببینید، اگرچه توانایی دیدن شما را نداریم. به گزارش ایرنا،‌ داشتن امکانات تخصصی، حمایت مالی، کمبود دونده همراه، امکانات ویژه شهری، فرهنگ سازی و دادن روحیه ازجمله مشکلاتی بود که این ورزشکاران باانگیزه بر زبان آوردند و خواستار حل آن شدند.
دخترم سوال می‌کند: پدر افتخارات شما را کجا نشان می‌دهند؟
محمدرضا وطن‌فدا، دارنده مدال طلای ماده ۵ هزار متر، اهل شهرستان ارومیه حرف‌هایش را با انتقاد از رسانه‌ها به ویژه رسانه‌های تصویری شروع کرد و گفت: سال‌های زیادی است که ورزش می‌کنم و طی این مدت بیش از ۷۰ مدال رنگارنگ جهانی، آسیایی و کشوری کسب کرده ام؛ اما دختر و همسرم همیشه از من سوال می‌کنند: این همه افتخارات کسب کردی، کجا تو را نشان می‌دهند؟ آنها پای تلویزیون منتظر دیدن پدر هستند و من شرم می‌کنم، این یعنی تفاوت و ندیدن کسانی که از دیدن دنیا محروم هستند.
وی اضافه کرد: معلولان به ویژه نابینایان هم روح و جسم دارند و با وجود مشکلاتی که هست بیشتر از افراد عادی ورزش می‌کنند و شاید ورزش برای افراد سالم عادی و مهم نباشد؛ اما برای معلولان، مهم و واجب است و باید بیشتر به این‌گونه افراد رسیدگی کنند.
الگو برای جوانان
دارنده سه مدال نقره آسیایی گفت: وقتی جوانان می‌بینند من از دو چشم نابینا هستم، در کوه و خیابان ورزش می‌کنم و با یک نفر همراه می‌دوم، برای آنها الگو محسوب می‌شوم و آنها روحیه می‌گیرند و به ورزش علاقه‌مند می‌شوند و با تحقق این امر جوان‌های سالم و بانشاطی در جامعه خواهیم داشت.
وطن فدا ادامه داد: در شهرستان ارومیه امکانات برای ورزش نابینایان خوب است و مدیرکل ورزش و جوانان و هیئت ورزش نابینایان همکاری بسیار خوبی با ما دارند که این امر انگیزه ما را دوچندان می‌کند.
اولین مصاحبه
قهرمان دو ۵ هزار متر استقامت همچنین گفت: بیش از ۳۰ سال سابقه ورزشی دارم. این اولین بار است که یک خبرنگار با من در حالی که عرقم خشک نشده، مصاحبه کرد و این هم یکی از بهترین خاطراتم است و تشکر می‌کنم که یک نفر سرانجام پای صحبت‌ها و درد دل ما نشست.
وی از مسلم ملک لی، دونده همراهش تشکر کرد و گفت: دونده همراهم سهم زیادی در کسب این مدال طلا داشت و در حالی‌که در دور آخر حدود ۱۵۰ متر از نفر دوم پیش بودم، همراهم گفت او به فاصله پنج متری ما هست و این امر فشار زیادی بر من وارد کرد و لحظاتی کوتاه به خط پایان رسیدم و متوجه شدم یک تاکتیک بوده است. با این حال از او تشکر می‌کنم.
این روشندل، نداشتن دونده همراه برای ورزش کردن را یک مشکل اساسی دانست و افزود: کمتر کسی پیدا می‌شود که این کار را انجام دهد، با این حال مسئولان باید برای این امر مهم کار اساسی کنند.
وطن فدا اضافه کرد: از دولتمردان می‌خواهم از نظر مالی ما را حمایت کنند تا ما مجبور نباشیم از ارومیه تا شیراز با خودرو سواری سفر کنیم و بعد هم در یک ماراتن پنج کیلومتری مسابقه دهیم؛ اما از میزبانی خوب شیرازی‌ها هم تشکر می‌کنم، همه چیز خوب بود.
گاهی اوقات قرار است که در پیله درد...
شادی حقی، دونده طلایی ماده ۱۵۰۰ متراز آذربایجان شرقی هم حرف‌هایش را با یک قطعه شعر آغاز کرد و گفت: «گاهی اوقات قرار است که در پیله درد، نم نمک شاپرکی خوشگل و زیبا بشوی، گاهی از حمله یک گربه قفس می‌شکند، تا تو پرواز کنی، راهی صحرا شوی، گاهی از خار گل سرخ برنجی بد نیست، باعث مرگ گل سرخ مبادا بشوی.»
وی ادامه داد: امکانات ورزش نابینایان در آذربایجان شرقی و شهر تبریز خوب نیست و با مشکلات فراوان و سختی‌ها ورزش می‌کنم. امیدوارم مسئولان به ویژه وزیر ورزش و جوانان صدای ما را بشنوند و هم از نظر مادی و هم از نظر معنوی ما را حمایت کنند.
حقی اضافه کرد: از سال ۸۴ تا ۸۸ دونده دوهای سرعت بودم. پس از یک وقفه از سال ۹۵ به رشته استقامت رفتم و تاکنون هم ۹ مدال طلا، سه نقره و چهار برنز در کشور کسب کرده ام؛ اما رسانه‌ها کمتر پوشش می‌دهند.
این بانوی قهرمان تأکید کرد: از گفتن مشکلات معلولان به ویژه نابینایان زبانم قاصر است و دوست دارم بیشتر ما را ببینند.
شهره مردان‌قمی‌، دونده همراه این قهرمان هم گفت: مدت یک سال است که با شادی حقی کار می‌کنم و طی این مدت ۲ مدال طلا کسب کردیم و اینکه دونده همراه همیشه باید با این افراد برای ورزش کردن باشد با این مشکلاتی که وجود دارد، کار کردن بسیار سخت است.
وی افزود: مشکلات و کمبود امکانات برای معلولان به ویژه در بخش زنان در آذربایجان شرقی از جمله معضلاتی است که با آن روبرو هستند. امیدوارم نگاه مسئولان به این قشر از ورزشکاران تغییر کند.
مردان‌قمی، از میزبانی شیرازی‌ها تشکر کرد و گفت: وضعیت خوابگاه مناسب بود؛ اما از نظر تغذیه بهتر بود ماکارونی که داری کربوهیدرات است به وعده غذایی ورزشکاران اضافه می‌کردند.        
پیست تارتان ورزشگاه انقلاب اصفهان مناسب نیست
عرفان ایمانی، نایب قهرمان دو ۱۵۰۰ متر از استان اصفهان هم از مشکلات سخن به میان آورد و گفت: مشکلات زیادی برای تمرین کردن داریم که می‌توان به پیست تارتان ورزشگاه انقلاب این استان اشاره کرد که به هیچ عنوان برای ورزش نابینایان مناسب نیست.
وی با بیان اینکه مدت چهار سال است که در رشته دو و میدانی کار می‌کنم و طی این مدت چند مقام قهرمانی و نایب قهرمانی کسب کرده ام، افزود: از مسئولان انتظار دارم بیشتر ما را حمایت و مشکلات ما را رفع کنند و از میزبانی خوب شیرازی‌ها نیز تشکر دارم.
 امکانات آذربایجان شرقی برای نابینایان خوب نیست
مهدی معصومی‌، دارنده مدال طلای ماده ۱۵۰۰ متر از استان آذربایجان شرقی هم از کمبود امکانات حرف زد و ادامه داد: به کمک دونده همراهم توانستیم مدال ارزشمند طلا را کسب کنم؛ اما در این استان امکانات برای ورزش نابینایان خوب نیست و از نظر مالی هم مشکل داریم.
وی از میزبانی شیراز هم تشکر کرد و گفت: همه چیز خوب بود.
ورزشگاه اختصاصی نداریم
بهاره اشکن، دیگر ورزشکاری که از تهران مقام سوم را کسب کرد هم با اشاره به اینکه در تهران ورزشگاه اختصاصی برای تمرین ندارد، اظهار داشت: نداشتن مکان اختصاصی موجب شده که در مکان‌های عمومی‌ تمرین کنیم و در این فضاها، گاهی اوقات با بی احترامی ‌مواجه می‌شویم.
 وی اضافه کرد: اگرچه هیئت نابینایان و کم بینایان تا به حال هیچ چیز را کم نگذاشته و مربیان هم کنارمان بوده اند؛ اما مشکل رفت و آمد هم داریم و امیدوارم مسئولان به این موضوع مهم رسیدگی کنند.
اشکن افزود: ۱۰ سال است سابقه دو و میدانی دارم و مقام‌های زیادی هم کسب کرده ام و انتظار دارم از نظر مالی کمک شود. همچنین از اینکه در مسابقات، امکانات خوبی در شیراز برای ما فراهم کرده بودند تشکر می‌کنم.
زمان‌بندی نامناسب ورزشگاه حافظیه
مربی تیم دو و میدانی بانوان فارس که تیمش قهرمان مسابقات شد، با اشاره به اینکه زمان‌بندی‌های نامناسب ورزشگاه حافظیه شیراز اختصاص به نابینایان دارد، گفت: با توجه به اینکه اکثر ورزشکاران این رشته دانش آموز و دانشجو هستند، صبح‌ها نمی‌توانند تمرین کنند و بهترین زمان بعد از ظهرها هست که در اختیار آنها قرار نمی‌گیرد.
مریم دادوند ادامه داد: ۱۲ سال است که مربیگری می‌کنم و معلم مدرسه شوریده هستم و افتخار می‌کنم که مربی این قشر مظلوم و محروم هستم و آنها را جزئی از خانواده و زندگی خود می‌دانم.
وی تأکید کرد: کمبود امکانات و مشکل اقتصادی برای سایر رشته‌ها وجود دارد؛ اما سعی می‌کنم آنها را نادیده بگیرم و با عشق کارم را دنبال می‌کنم.
همه چیز را فدای ورزش قهرمانی کرده‌ایم 
وی با اشاره به اینکه ورزش درگیر مسائل جناحی و گروهی است، اظهار داشت: به عنوان یک مربی اعتقاد دارم ورزش از حالت تفریحی خارج شده است و از مرام پهلوانی دیگر خبری نیست و همه چیز را فدای ورزش قهرمانی کرده ایم که عمر آن بسیار کوتاه است.
دادوند ادامه داد: خوشحالیم که به کمک هیئت نابینایان و اداره کل ورزش و جوانان فارس توانستیم میزبان خوبی برای این پیکارها باشیم و قهرمانی تیم فارس مدیون تلاش و کوشش دوندگانی بی‌ادعایی است که کمتر به حقشان رسیدند و امیدواریم نگاه مسئولان به این قشر تأثیرگذار عوض شود.
شرکت بیش از ۱۲۰ دونده نابینا و کم‌بینا در مسابقات شیراز
رئیس هیئت ورزش نابینایان و کم بینایان فارس هم گفت: در رقابت‌های دو میدانی استقامت بانوان و آقایان نابینا و کم بینای کشور که در شیراز برگزارشد بیش از ۱۲۰ دونده، همراه و مربی شرکت داشتند.
سید محمدرضا ‌هاشمی‌نژاد ادامه داد: امید رفیع زاده دونده نابینای فارس که امید زیادی برای کسب مدال طلای او داشتیم در حین تمرین آسیب دید و روانه بیمارستان شد؛ وگرنه تیم مردان فارس مقامی ‌بالاتری از سومی ‌کسب می‌کرد. انتظار داریم این ورزشکار که از ناحیه زانو به شدت آسیب دید، مورد حمایت مسئولان استان قرار گیرد و از اینکه تیم بانوان فارس قهرمان شد به آنها تبریک می‌گویم.
وی گفت: تلاش کردیم ورزشکاران شرکت کننده با رضایت شیراز را ترک کنند. جا دارد از پایگاه نیروی هوایی شیراز که خوابگاه و امکانات خوبی را در اختیار میهمانان قرار داد تشکر کنیم. همکاری اداره کل ورزش و جوانان فارس و هیئت دو و میدانی این استان هم ستودنی بود.
 حاشیه برگزاری این پیکارها
ورزشگاه حافظیه شیراز محل برگزاری این مسابقات بود و حاشیه‌هایی هم به دنبال داشت. بیشتر ورزشکاران شرکت کننده خواستار ترمیم پیست تارتان این ورزشگاه شدند.
تمرین تیم فجرسپاسی
درحالی‌که محل برگزاری این مسابقات از پیش تعیین شده بود، به دلیل ناهماهنگی هیئت فوتبال فارس که ورزشگاه حافظیه در اختیار آنها قرار دارد  در ساعت  ۱۷ که اوج برگزاری مسابقات بانوان بود، بازیکنان تیم فجر شهید سپاسی برای تمرین کردن وارد ورزشگاه شدند که تعجب دوندگان را به دنبال داشت.
فجری‌ها مجبور شدند ورزشگاه را ترک کنند؛ چرا که مسابقات آقایان هم هنوز آغاز نشده بود و در نهایت این مسابقات در ساعت ۲۱ پایان یافت.
 ماشین چمن زنی
ازدیگر اتفاق نادری که رخ داد، ماشین چمن زنی این ورزشگاه ابتدا روی پیست تارتان که مملو از دونده  به ویژه روی خط یک بود، وارد و سپس در زمین فوتبال شروع به چمن زنی کرد که می‌توانست خطراتی به دنبال داشته باشد که ختم به خیر شد.
این سوال مطرح است که چگونه می‌توان هم‌زمان دریک ورزشگاه، هم تیم فجر تمرین کند، هم ماشین چمن‌زنی فعال باشد و هم دوندگان بدوند؟
نبودن آمبولانس
جای تعجب دارد که مسئولان برگزارکننده این مسابقات چگونه اجازه دادند در حالی که آمبولانس در ورزشگاه حضور نداشت، مسابقات شروع شود و پزشکیارانی هم که حضور داشتند فاقد تجهیزات کافی برای درمان ورزشکاران بودند. در پایان این مسابقات که ۱۶ آبان ماه جاری در ۲ بخش بانوان و آقایان و در ۲ رده سنی برگزار شد، در مجموع تیمی‌ بانوان، تیم فارس بر سکوی قهرمانی ایستاد، آذربایجان شرقی و غربی به ترتیب دوم و سوم شدند. همچنین در بخش مردان هم که در ۲ رده سنی جوانان و بزرگسالان برگزار شد، تیم اصفهان به مدال طلا دست یافت، آذربایجان شرقی مدال نقره گرفت و تیم فارس هم به مدال برنز بسنده کرد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی