مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس در آیین پایانی دهمین دو سالانه «داستان کوتاه نارنج جهرم»، داستان کوتاه را با اصالتترین و قدیمیترین شکل ارتباط انسانی دانست و با اشاره به اینکه، ادبیات و بهویژه داستان در عصر حاضر نجاتدهنده تنهاییهای انسان معاصر است، گفت: قصهها صبر میآموزند، غمها را شریک میکنند و زندگی را معنا میبخشند. دهمین دوسالانه «داستان کوتاه نارنج جهرم» باحضور نویسندگان برجسته، داوران نامآشنا و عاشقان ادبیات و معاونین حوزه فرهنگ ازجمله؛ مهدی احمدی معاون توسعه مدیریت و منابع و جمشید رضایی معاون فرهنگی و امور رسانه فرهنگ و ارشاد فارس به پایان رسید؛ اما قصه آن همچنان ادامه دارد و بر همین مدار، مهدی رنجبر مدیرکل فرهنگ و ارشاد فارس در آیین یاد شده، داستان کوتاه را با اصالتترین و قدیمیترین شکل ارتباط انسانی دانست و تأکید کرد که باید بیش از پیش جدی گرفته شود.
داستانها صبر میآموزند
سخنان مدیریت فرهنگ و ارشاد فارس به شعر میمانست؛ آنجا که میگفت: اهالی داستاننویسی عاشقترین آدمهای ناب عالماند. داستانها صبر میآموزند، غمها را شریک میکنند و زندگی را معنا میبخشند. رنجبر در ادامه ابراز داشت: ما با شخصیتهای داستانی، همزادپنداری میکنیم؛ با «عباس» در «جای خالی سلوچ» زیستهایم، با «مدیر مدرسه» «جلال آلاحمد» همراه شدهایم و با شاهنامه فردوسی، قصههای جاودان را تجربه کردهایم.مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس با بیان اینکه، جهرم درخشانترین شب ادبیات داستانی ایران را رقم زد، گفت: داستان کوتاه، با اصالتترین و قدیمیترین شکل ارتباط انسانی است و باید بیش از پیش جدی گرفته شود.
حکایت داستان کوتاه همچنان باقیست
چون داستان بدینجا رسید، بامداد شد و شهرزاد لب از قصه فروبست؛ اما حکایت داستان جهرم همچنان در جان و روان ما جاری است. دهمین دوسالانه داستان کوتاه نارنج، در شهری که فردوسی هفدهبار نامش را در شاهنامه آورده، با شکوهی بیمانند به پایان رسید. این جشنواره نهتنها محفلی برای رقابت ادبی بود، بلکه به صحنهای برای همنشینی اندیشهها، تبادل تجربهها و خلق افسانههای تازه بدل شد. براساس این گزارش شایان ذکر است تعداد 1845 اثر از 1230 نویسنده به دبیرخانه جشنواره رسید؛ آماری که نشان از شور و شوق نویسندگان سراسر کشور دارد. 228 اثر پس از داوری مرحله نخست به مرحله پایانی راه یافتند؛ هریک قصهای که توانست از میان هزاران روایت، خود را به صحنه اصلی برساند و در نهایت، سه اثر برگزیده و سه اثر شایسته تقدیر معرفی شدند؛ اما حقیقت آن است که هر قصهای که نوشته شد، برندهی دلها بود. دبیر جشنواره، محمد بادپر، با افتخار اعلام کرد که نسبت به دوره قبل، ۱۰ درصد افزایش آثار داشتهایم؛ نشانهای روشن از رشد و بالندگی ادبیات کوتاه در ایران.
برگزیدگان؛ ستارههای شب نارنج
مقام اول: هیس! خاموش باش، مصطفی ستاری (مشهد)؛ داستانی که سکوت را به فریاد بدل کرد. مقام دوم: تکخال، مریم قرائیزاده (یزد)؛ روایتی از جسارت و انتخاب در لحظههای سرنوشتساز. مقام سوم: پیامبر گربهها، میثم معارفهبند (تهران)؛ قصهای که مرز میان خیال و واقعیت را درنوردید. شایستگان تقدیر: فصل شقایق، شقایق اکبری (کرمانشاه)؛ روایتی از شکوفایی امید در دل تاریکی. عروس دره هایور، فاطمه علیزاده (شیراز)؛ قصهای از عشق و رنج در دل کوهستان. تاریکی شبانه راهوار، فاطمه حاجیپروانه (تهران)؛ داستانی که شب را به جادهای بیپایان بدل کرد.
چهرههای حاضر؛ بزرگان در کنار جوانان
این جشنواره تنها رقابتی ادبی نبود؛ بلکه محفلی برای دیدار و گفتوگو میان نسلهای مختلف داستاننویسی ایران بود و حضور ۱۶ نویسنده برجسته کشوری ازجمله بابک طیبی، ندا کاووسیفر، طیبه گوهری، احد اکبرپور و ابوتراب خسروی، رنگ و بوی تازهای به جشنواره بخشید و شرکتکنندگان از ۳۱ استان ایران و ۲۲ کشور جهان، جهرم را به صحنهای بینالمللی بدل کردند. داوران مرحله اول، آیدا اسماعیلی، هدیه کازرونی، رضا ملکیان، جواد رضایی، سارا عمرانی، مهدیه کوهیکار و غزل مهرانفر و همچنین داوران نهایی نیز احمد اکبرپور، فرهاد رفیعی و غلامحسین دهقان؛ نامهایی که هر یک وزنی سنگین در ادبیات کوتاه ایران دارند.
روایتهای بلند از داستان کوتاه
محمد بادپر، دبیر جشنواره نیز با شور و شوق گفت: ما توانستیم جهرم را به پایگاهی برای داستان کوتاه بدل کنیم. نخستین قصه این جشنواره در سال ۱۳۸۶ آغاز شد و امروز پس از دو دهه، به درختی تناور بدل شده است. داستان کوتاه، برخلاف تصور برخی، نهتنها کمتر از رمان نیست، بلکه ریشهای کهنتر دارد و میتواند مسائل اجتماعی و انسانی را در قالبی مؤجز و اثرگذار بیان کند.
نارنج را کاشتیم و پرداختیم؛ بیست سال تداوم جشنواره
نعمتالهی، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان جهرم، با افتخار یادآور شد: نارنج را کاشتیم و پرداختیم؛ بیست سال تداوم جشنواره، افتخار جهرم است. فردوسی در شاهنامه هفدهبار نام جهرم را آورده و این خود نشان میدهد که این شهر از دیرباز پایگاه قصه و روایت بوده است. اگر سپاهی داشتم و شکست میخوردم، به هیچکجا پناه نمیبردم جز جهرم.
در داستان کوتاه، نشاندادن مهمتر از گفتن است
فرماندار جهرم با نگاهی نقادانه گفت: داستان کوتاه، اقتصاد کلمه است؛ نویسنده باید مقتصد باشد و هر واژه را مهندسی کند. در داستان کوتاه، نشاندادن مهمتر از گفتن است؛ آینده ادبیات ما نیازمند نویسندگانی است که با دقت و وسواس، کلمات را در قاب خود جای دهند.
داستان کوتاه نارج، خوانشی دو دههای
رضایی، نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی؛ این جشنواره را «خوانشی دو دههای» تشیبیه کرد و افزود: این جشنواره هنرمندان سراسر کشور را به رقابت کشانده و حتی از مرزهای ایران فراتر رفته است. ما درصددیم تا در حوزههای مختلف، از پزشکی تا کشاورزی و ورزش، برندسازی کنیم و جشنواره نارنج، نمونهای موفق از این مسیر برای شهرمان است.
قصهای که پایان ندارد
این جشنواره شاید به پایان رسید، اما قصه آن همچنان ادامه دارد. هر داستان کوتاه، همچون دانهای نارنج، در خاک جهرم کاشته شد و به بار نشست؛ قصههایی که نهتنها آرامش میبخشند، بلکه هویت ایرانیاسلامی را بازآفرینی میکنند. جهرم، شهری که فردوسی بارها نامش را در شاهنامه تکرار کرده، امروز با نارنجهایش نهتنها در باغها، که در ادبیات ایران نیز میدرخشد. این جشنواره نشان داد که داستان کوتاه، با همهی ایجاز و اختصارش، میتواند جهانی از معنا بیافریند؛ جهانی که در آن انسانها با هم میخندند، میگریند و هرگز یکدیگر را فراموش نمیکنند.
آغاز افسانهای تازه
قصهی نارنج، قصهی شهری است که از دل تاریخ برمیخیزد و در جان ادبیات امروز مینشیند. هر نویسندهای که در این جشنواره قلم زد، نه تنها داستانی نوشت، بلکه بخشی از هویت جمعی ما را بازآفرینی کرد. این جشنواره پایان یک قصه نبود؛ آغاز افسانهای تازه بود که در هر کتاب، هر قصه و هر قلم، دوباره زاده خواهد شد.