[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۰۲
  • دوره جدید

فقر در برابر ثروت، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com


مهم‌ترین صنعتی که هم فعال است وهم درآمدزا صنعت قاچاق است. چندروز پیش معاون وزیر کاراز غیرمولد بودن بسیاری کسب و کارهای جدید در کشور خبر داده بود که مانع اصلی این نوع فعالیت‌های‌نوین، قوانین و مقررات جاری کشور است که هم قدیمی است و هم همراهی لازم را با کارآفرینان ندارد.
به طور کلی ‌می‌توان گفت در ده دوره گذشته مجلس شورای اسلامی حتی یک قانون در حوزه کسب و کار بازنگری و اصلاح نشده است و نمایندگان در این ادوار فقط شعار دادند. انگار ورود به مجلس ورود به باتلاقی بزرگ است که خواسته وناخواسته درآن به مؤیدان برنامه‌های‌ دولتی تبدیل‌ می‌شویم. غفلت دراین حوزه غفلت از نیازهای اجتماعی اقتصادی است که متأسفانه هیچگاه راهبردی برای خروج از آن ارایه نشده است و از این جهت است که مشکلات حوزه کارآفرینی کماکان به قوت خود باقی است...

اینک برنامه‌ها به نفع جامعه صنعتی کشور و اشتغال آفرینان پیشبردی نداشته و اوج بیکاری وعدم توان در حفظ اشتغال موجود برابر اخبار و مستندات موجود حکایت از بحرانی جدی در پیش رو دارد. باید دید چرا نمایندگان مجلس به جای بررسی و رفع فوری مشکلات تا این حد و اندازه گرفتار امور دولتی ‌می‌شوند و انگار این چهار سال فرصتی است برای استخدام دردوایر دولتی.
نمایندگان در ادوار گذشته نیز باید پاسخگوی این بحران بزرگ اقتصادی باشند درحالی که سمت وسوی برنامه‌ها ‌تأکید مضاعفی بر حوزه اقتصاد وبهبود شرایط تا سال 1400 را داشته ودارد اما در عمل نافرمانی بسیاری را دراین حوزه شاهدیم. کارها به گونه‌ای‌ درحال انجام است که دستیابی به قدرت به نوعی برای تأمین منافع شخصی ویا حداکثر جناحی است و به این ترتیب فقط ‌می‌توان تأسف خورد و این پرسش را مطرح نمود که مردم با مشارکت خود در انتخابات درکدام بخش از این قدرت‌طلبی وکسب‌منافع قرار دارند.
حالا در پایان مجلس دهم و آغاز شمارش معکوس برای برگزاری رقابت‌های‌ انتخاباتی مجلس یازدهم دوباره شاهد عنوان نمودن همان مشکلات نخ نما وتاریخ گذشته هستیم. ما با فقدان قانون و مقررات ویژه برای توسعه اقتصادی واستقبال از سرمایه‌گذاران مواجه‌ایم واین درد کهنه بعید است با توجه به سیاست‌های‌خارجی و نیز مافیای قدرت اقتصادی، در مجلس یازدهم نیز درمان شود ویا نمایندگان با هر توان وتخصص امکان ترمیم آن‌را داشته‌باشند چرا که نگاه جاری درمجلس نگاهی طلسم‌گونه است وامکان شکست این طلسم بزرگ وجود ندارد. 
به گفته معاون وزیرکار گرفتاری‌های ‌امروز ما در حوزه کسب وکار مربوط به قوانین با قدمت۶۰ سال گذشته است اما با توجه به حضور بعضاً افراد متخصص ودارای تعهد در مجلس و برخورداری از فرصت زمانی مناسب باید در یکی از ادوار گذشته شاهد ترمیم و اصلاح قوانین حوزه اقتصاد‌ می‌بودیم اما  به نظر‌ می‌رسد این گرفتاری نشأت گرفته از تنگ‌نظری‌ها ‌است تا موانع قانونی.
باید به این نکته اندیشید که چرا در سال‌های پیش از انقلاب ( چهل سال گذشته )، صنایع بزرگ و متنوعی در فارس در بخش‌های‌مختلف ایجاد و اشتغال‌زایی انبوهی نیز بوجود آورد، صنایعی  که در ادامه وسال‌های پس از انقلاب یکی‌یکی مصادره، دولتی، خصولتی و ورشکسته شدند.
توجه به این نکته ضروری است که تعبیر از قانون واحکام سلیقه‌ای ‌بزرگترین مانع برسر راه توسعه اقتصادی است چرا که ما در دهه پنجاه با همین قوانین، خالق صنایع بزرگ و برندهای جهانی بوده‌ایم. ذکر این پرسش مهم است که چرا این قوانین کهنه را با خود یدک ‌می‌کشیم وچرا برای به روز کردن آن اقدامی نمی‌کنیم. این پرسش را باید با نمایندگان ادوار گذشته مطرح نمود وآنان باید دریک نشست اقتصادی آسیب‌ها ‌و موانع به روز رسانی قوانین را مطرح وشفاف‌سازی کنند. چرا که بعضاً سابقه حضور دو دوره‌ای‌ در مجلس را داشته و به اندازه کافی فرصت برای بهبود بخشی امور دراختیارشان بوده ودرغیر این صورت فرصت‌سوزی کرده‌اند. 
 نقطه سرخط-  اگر ما این روزها درباره اتاق شیشه‌ای ‌سخن‌می‌گوییم، اگر در مورد مبارزه با فساد، با آمار بالای مفسدین اقتصادی با افزایش روز افزون قاچاق که حرف اول و آخر را در اقتصاد ایران می‌زند و خیلی از دانه درشت‌ها ثروت ملی را اختلاس و به بانک‌های خارجی منتقل نمودند سخن‌ می‌گوییم باید سراغ فرهنگ آسیب‌دیده‌ای ‌را گرفت که آماج صدمات و لطمه‌ها از پیش تعیین گردیده است و مدافعی نداشته و ندارد.
اخبار دراین مورد حکایت از بی‌دفاع بودن مواضع فرهنگی دارد. بدخواهان نظام پاشنه آشیل را نشانه رفته‌اند وبدون ترید باید گفت موفق هم شده‌اند. کثرت پرونده‌های‌فساد درکشور حکایت از آسیب‌دیدگی جدی  دارد. ما حوزه فرهنگ را بدون اعتبار و اعتنا به حال خود رها کردیم وآن شبیخون تاریخی که رهبر معظم انقلاب هشدارهای پی‌درپی پیرامون آن دادند کارساز شد و ما را به خون نشاند. 
اعتراض در قاب اغتشاش و برخوردهای سخت با آن حکایت ازآن دارد که آسیب دیدگی فرهنگی بینه اقتصادی سیاسی را هدف قرار داده وحالا اجتماع با سناریوهای فقر درمقابل ثروت پذیرای تشنج است. این سکانس از تاریخ قابل‌پیش‌بینی وپیشگیری است اگر اراده‌ای ‌برای پیشگیری وجود داشته‌‌باشد. به‌نظر‌ می‌رسد باید ساز وکاری برای تعاملات بین‌المللی و به نفع مردم طرح وارایه نمود تا طی آن شاخصه‌های‌اقتصادی را بهبود بخشید. با روند فعلی ومحروم ماندن از گردش مالی بین‌المللی وقرار دادن دولت مقابل آسیب‌های‌خشن اجتماعی باید درانتظار روزهای سختی بود که بطور قطع به نفع امنیت داخلی وآینده کشور نخواهد بود ونتیجه آن در بُعد اعتقادی وحفظ هویت ملی، هویتی که در غبار مهاجرت‌های ‌فراگیر در حال بی‌رنگی است، باخت باخت است. 
سناریوی خشن فقر در برابر ثروت برای روزگاری طراحی شده است که حکومت‌ها‌ را با آن تحت فشار‌های‌سیاسی اجتماعی قرار داد. در واقع دیپلماسی امروز ما از دوسو تحت‌فشارهای سنگین است، فشارهای بیرونی و فشارهای درونی که هر دو سناریو از یک منبع تغذیه و فرمان ‌می‌گیرند و باید با ذکاوت خاصی ازاین دوره زمانی عبور نمود. به‌نظر می‌رسد با تعدیل بخشی از معادلات وکاستن از برخوردهای سیاسی‌ می‌توان آینده ونتایج این نبرد را به نفع مواضع خودی تغییر داد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی