[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۳۶
  • دوره جدید

مردان میلیارد تومانی، روزنامه شیراز نوین

عمار سالارکیا
تلویزیون قبل از هر چیز باید تکلیف قراردادهای خودش را با شرکتی مثل «عالیس» مشخص کند و نشان دهد بابت مدت زمانی که به «عالیس» واگذار کرده چه سهمی ‌دریافت می‏‌کند و آیا درآمد بالای شش هزار میلیارد تومانش از این شرکت صحت دارد یا نه. به گزارش سازندگی، دستمزدهای میلیاردی برای مجریان برنامه‏‌های شب یلدا واپسین خبری بود که در روزنامه‌‏ها و سایت‏ها منتشر و پخش شد. برخی از روزنامه‏‌های اصول‏گرا  با انتشار گزارشی اعلام کردند تهیه‌کننده برنامه‏ «دورهمی» بابت اجرای سری جدید آن رقمی ‌معادل یک میلیارد و دویست میلیون تومان از تلویزیون طلب کرده است؛ رقمی ‌که از طرف مرتضی میرباقری، معاون سیما تأیید شده اما مدیران بالادستی به آن اعتراض کرده‌‏اند و در نهایت توافق شده هر برنامه سیصد و پنجاه میلیون تومان به تهیه‌کننده پرداخت شود و سی درصد از مبلغ تبلیغات میان‏ برنامه هم به سازندگان «دورهمی» برسد. این خبر کنار انتشار رقم نجومی ‌پرداختی به رضا رشیدپور قرار گرفت؛ خبری که البته تکذیب شد اما اعلام رقم یک میلیارد تومان برای هر شب برنامه «شب آرام» بیشتر از تکذیبیه‏ شبکه‏ سوم توجه مردم را جلب کرد. ما در دوره‌ای زندگی می‏کنیم که افسانه‌‏ها بیشتر از واقعیت‏‌ها توجه‌ها را جلب می‏کنند و طبیعی است عدم شفافیت به شایعات دامن می‏زند. اما چرا این ارقام حساسیت‌‏برانگیز شد؟ تلویزیون مدام و در برنامه‌‏های مختلف به دولت، سینماگران، خواننده‏‌ها و هنرمندان و سلبریتی‏ها می‏تازد که چرا دستمزدهای میلیاردی می‏گیرند؛ در‏حالی‏که آنها نه کارآیی معقولی دارند، نه مالیات می‏دهند و نه هم‏درد مردم‏‌اند. تلویزیون نمایندگان مجلس را بابت رأی ندادن به طرح شفافیت آرا زیر سؤال می‏برد، دولت را بابت عدم شفافیت در مسئله‏ بنزین شماتت می‏کند و از همه می‏خواهد مطالبه‌‏گری کنند و از حقوقشان کوتاه نیایند. اما وقتی نوبت به خودش می‏شود، از هر نوع شفافیت دوری می‏کند. تلویزیون قبل هر چیز باید تکلیف قراردادهای خودش را با شرکتی مثل «عالیس» مشخص کند و نشان دهد بابت مدت زمانی که به «عالیس» واگذار کرده چه سهمی ‌دریافت می‏کند و آیا درآمد بالای شش هزار میلیارد تومانش از این شرکت صحت دارد یا نه. بعد بهتر است شفافیت را گسترش دهد و توضیح دهد شبکه افق با چه هزینه‌‏ای می‏چرخد، کدام سازمان‏ها هزینه تولید برنامه‌‏های تلویزیون را پرداخت می‏کنند و چه خواسته‌‏ای از تلویزیون دارند و تلویزیون از آنها چه می‏خواهد. چطور «رسانه ملی» زمانش را به یک ارگان خاص واگذار می‏کند اما بخش‏های دیگر، مثلاً دولت، از این واگذاری بی‏نصیب می‏مانند. راستش ما بابت حضور هیچ ستاره‌‏ای در تلویزیون به مدیران صداوسیما بدهکار نیستیم؛ چون می‏دانیم که مخارج صداوسیما از جیب همه‏ ما پرداخت می‏شود. اما حق داریم جزئیات این قراردادها را بدانیم. رسانه‏ ملی، با وجود همه‏ شک و شبهه‏‌ها به این عنوان، لازم است برای بخش «ملی‏»اش شرح دهد که با چه مختصاتی این برنامه‏‌ها را به مجریان مشهور، هنرپیشه‌‏ها و ستاره‌‏ها سفارش داده است، معیار انتخابشان چه بوده، چقدر بابت این کار هزینه کرده و چقدر سود نصیبش شده است. بعضی از این برنامه‏‌ها، مثل شب آرام، بابت حضور مهمان‏ها هدایای مالی هم در نظر گرفته‌‏اند. این هدایا چقدر بوده است؟ تلویزیون باید شفافیت درباره‏ خودش را با همان قدرتی پی بگیرد که برای سلبریتی‌‏ها و نمایندگان مجلس و دولتمردان دنبال می‏کند. نمی‏شود از یک طرف بابت دستمزدهای میلیاردی به هنرپیشه‌‏ها و فوتبالیست‏‌ها متلک بگوید و از طرف دیگر خودش با قراردادهای نجومی ‌دست به همان کار بزند. می‏گویید هیچ پرداخت نجومی ‌در کار نیست؟ بسم الله، قراردادها را شفاف اعلام کنید. بگذارید یک سوءتفاهم را هم برطرف کنیم؛ ما موافق افزایش تصاعدی مالیات از همه‏ اقشاریم، هم هنرمندان هم ورزشکاران و هم دولتمردان. هیچ‏کس تافته‏ جدابافته نیست و هیچ عذری هم پذیرفته نیست. کارگری که سر صحنه‏ یک فیلم کار می‏کند با توجه به دستمزدش حتماً شایسته‏ معافیت مالیاتی است؛ اما هنرپیشه‏‌ای که بابت حضور یک هفته‌‏ای در یک فیلم مبلغی نزدیک نیم میلیارد تومان دریافت می‏کند، حتماً باید مالیات بدهد. این مالیات، هم می‏تواند نرخ دستمزد را کنترل و متعادل کند، هم به بخش‏های عمومی‌ جامعه کمک کند. بهانه‏‌هایی مثل ورشکستگی سینما و فوتبال هم قابل قبول نیست. نمی‏شود هزینه‏‌های تولید به شکل صنعتی و معادل با شرایط روز محاسبه شود؛ اما موقع پرداخت مالیات به وجه هنری‏ توجه شود. فوتبال، سینما و هر رشته‏ دیگری که ماهیت دوگانه‏ فرهنگی- صنعتی دارند باید تکلیف خودشان را روشن کنند و حقوق عامه‏ مردم را پرداخت کنند. همه‏ اینها را گفتیم تا بگوییم با پرداخت دستمزد بالا، به شکل کلی، مخالف نیستیم؛ اما یک شرط هم داریم و آن دریافت مالیات بدون هیچ اغماضی و به شکل تصاعدی است. بگذارید مهران مدیری به جای ۳۵۰ میلیون تومان یک میلیارد تومان بگیرد. بگذارید رضا رشیدپور دومیلیارد تومان دریافت کند؛ اما هر دو مالیات این مبلغ را تمام و کمال را پرداخت کنند و همه‏ چیز شفاف اتفاق بیفتد. این کاری است که همه‏ جای دنیا مرسوم است و مشهورترین و گران‏ترین مجری‏ها هم از زیر آن شانه خالی نمی‏کنند. آنها به شکل تصاعدی بالای ۵۰درصد از درآمدشان را مالیات می‏دهند. اما ما خوب می‏دانیم که تمام این رقم‏ها و درخواست‏ها متعلق به شرایط عادی مملکت است. وقتی ما در دوران تحریم به سر می‏بریم و قرار است همگی مقاومت کنیم و با دریافت‏های اندک، تورم بالا و اوضاع ناپایدار اقتصادی بسازیم، شرایط هیچ‏کدام ما طبیعی نیست. قرار است همه‏ ما سختی‏ها را تحمل کنیم تا به گشایشی برسیم؛ اصلاً وقتی همه‏ دستگاه‏ها به صرفه‏‌جویی دعوت می‏شوند و هر نوع ریخت ‏و ‏پاشی طرد و رد می‏شود، چرا تلویزیون بدون قاعده مشخص، این مبالغ کلان را هزینه می‏کند؟ ما معتقد نیستیم که اجرای مدیری بد است، مهران مدیری فعلاً و در سال ۱۳۹۸ یک استندآپ ‏کمدین، شومن و البته مجری فوق‏‌العاده است که کیفیت کارش در این سه رشته از بازیگری و کارگردانی‌‏اش بهتر شده. معتقد نیستیم که رشیدپور مجری کارنابلدی است و بی‏خودی ریخت‏ و‏پاش می‏کند؛ اما رعایت عرف، ربطی به این قواعد ندارد. نمی‏شود برای ساخت برنامه‌های کوچک (از نظر آیتم‏سازی، دکور، شیوه‏ اجرا) هزینه‏‌های کلان پرداخت، نمی‏شود برای ساخت سریال‏های معقول بهانه آورد که بودجه‏ای در کار نیست؛ ولی انواع برنامه‏‌های پرزرق‏ و برق گرته‏‌برداری‏ شده از آن‏ور آب را به قیمت گزاف تولید کرد. نمی‏شود تلویزیون سریال‏هایی را با سانسور سفت ‏و‏ سخت تولید کند؛ اما وعده بدهد که در شبکه‏ نمایش خانگی سریال‏هایی با ممیزی کمتر تولید خواهد کرد. این دوگانگی‏هاست که آزاردهنده است. ما هم مثل بیشتر مردم ایران «دورهمی»، «خندوانه»، «نود» و ده‏ها برنامه را دیده‏ ایم و می‏بینیم. اما قرار نیست که هیچ سوالی هم نپرسیم؛ تلویزیون فعلاً شبیه مردان قلچماق محلات است که به هیچ کس پاسخ نمی‏دهد و مدام هم شاخ‏ و ‏شانه می‏کشد. هر انتقادی را به مسائل سیاسی ربط می‏دهد تا خودش را توجیه کند. اما از این وضع هیچ‏کس جز خودش ضرر نمی‏کند. این روزها خیلی‏ها شبکه‏‌های داخلی را نمی‏بینند و افسانه‌‏ها و خیالات را به واقعیات ترجیح می‏دهند، این فقط به‏ خاطر تبلیغات و زرق‏ و ‏برق آن‏ور آبی‏ها نیست، این طرف در خاک خودمان هم مقصر کم نیست. ما دشمن هم نیستیم، می‏خواهیم عدالت درباره همه‏‌مان یک‏جور برقرار شود. مصطفی احمدی، مدیر بخش اول مارکت شرکت همراه اول مدت‏هاست که تهیه ‏کننده‏ برنامه‏ «دورهمی» است. قبل‏تر شایعه‌‏ای پیچیده بود که دستمزد همه‏ عوامل برنامه‏ «دورهمی» را همین اسپانسر پرداخت می‏کند و تلویزیون هم بابت پخش برنامه مبلغی را دریافت می‏کند. این شایعات نه تأیید شد نه تکذیب. اما احمدی حامی ‌مالی فیلم‏های «ساعت ۵ عصر» و البته سریال «هیولا» بوده است. جز اینها آثاری مثل «نهنگ عنبر» را هم تولید کرده و امسال هم سرمایه‌گذار فیلم «درخت گردو»ی محمدحسین مهدویان بوده است. اما اول مارکت از برنامه‏‏‌های تلویزیونی مثل «حالا خورشید» رضا رشیدپور، «خندوانه» رامبد جوان، برنامه‏ شب یلدای سال قبل با اجرای فرزاد حسنی و «امروزی‏ها» با مجری‏گری پدرام کرمی‌ حمایت مالی کرده است. از چندوچون این سرمایه‌گذاری‏ها اطلاعی در دست نیست؛ ولی نام اول مارکت و مدیرعاملش، آقای احمدی، در تولید برنامه‏‌های هنری مدام به چشم می‏خورد، برنامه‏‌هایی که فارغ از حواشی مالی و سروصداها، کیفیت معقولی داشته‌‏اند و سرهم‏بندی‏ شده به نظر نمی‏رسیدند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی