[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۱۰
  • دوره جدید

پروژه یغما، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی - روزنامه نگار

amirabadi_shznvn@yahoo.com


اندوخته مادی و معنوی ایرانیان همیشه کشورهای دور و نزدیک را وسوسه کرده است. از غارت غم‌انگیز سرمایه‌های‌تمدنی و یغمای ظرفیت‌های‌تاریخی که بگذریم، در دوران معاصر با دام‌های‌خوش رنگ و لعابی روبرو هستیم که در مسیر ثروت اقتصادی ایرانیان گسترانده شده و آنها را برای مهاجرت و سرمایه‌گذاری کورکورانه در خارج از مرزهای وطن وسوسه می‌کنند. در دهه‌های‌هفتاد و هشتاد بود که شبکه‌های‌زیرزمینی پروپاگاندای وسیعی را برای سرمایه گذاری در کشورهای حاشیه‌خلیج کلید زدند و در پی آن اقتصاد صحرانشینان زیر و‌زبر شد. متأسفانه گروهی از چهره‌های‌وطنی هم ما به بلندگوی تبلیغاتی آنها بدل شدند و در قبال مبلغی ناچیز، ایرانیان را به سرمایه‌گذاری امن و ایمن (!) در آن سوی مرزها دعوت کردند...

در این برهه بود که نهیب‌های‌هوشمندانه اقتصاددانان به واقعیت بدل شد و حباب اقتصاد پوشالی آنها برای مهاجران ترکید. بسیاری از املاک در سرزمین‌های‌عربی به صورت مشروط به مهاجران واگذار شده بود و تبصره‌های‌زیادی در سیاهه قوانین شیخ نشین‌ها‌ وجود داشت که با توسل به آنها‌ می‌شد ثروت ایرانیان را به صورت قانونی مصادره کرد.  از همین رو بسیاری از مهاجران ایرانی که اندوخته مالی خود را به امید کسب و کار  در محیط بین‌المللی در کشورهای عربی سرمایه‌گذاری کرده بودند، با متحمل شدن ضررهای هنگفت و دست‌های‌خالی به میهن بازگشته و کار را از نقطه صفر آغاز کردند.
پس از آن شبکه‌های‌تبلیغاتی مزدور و کانال‌های‌جیره‌خوار به سوی کشورهای سواحل مدیترانه کوچ کرده و وسوسه‌های‌فریبنده‌ای ‌را بارگزاری نمودند. متأسفانه گروهی از هم ‌وطنان همچنان از تجربه‌های‌پیشین درس عبرت نگرفتند و با هدف اقامت، سرمایه‌گذاری و تحصیل در یک کشور شبه اروپایی، چمدان‌ها‌ را دوباره برای مهاجرت کورکورانه بستند. این بار شبکه‌های‌فرومایه با دستاویز قرار دادن شماری از چهره‌های‌درجه چندوم رسانه‌ای ‌نیات شوم خود را عملی ساخته و روند خروج سرمایه‌های‌مادی و انسانی از ایران با شیب مضاعفی پیگیری شد. همانند خلف وعده شیخ نشین‌های‌عربی، این بار هم وعده‌های‌سرمایه گذاری در سواحل زیبای مدیترانه واقعی نبود و بسیاری از مهاجران با متحمل شدن شکست‌های‌مالی پی در پی چاره‌ای‌ جز بازگشت به کشور و آغاز فعالیت از مدار صفر درجه نداشتند. 
در سکانس سوم کوچ سرمایه ایرانیان به کشورهای کوچکی که در همسایگی شمالی ایران قرار دارند رسیدیم. متأسفانه هنوز از مهاجرت‌های‌کورکورانه درس عبرت نگرفته‌ایم و پس از قربانی شدن سرمایه‌ها‌ در کشورهای حاشیه خلیج فارس و همسایگان شمال غربی و حوزه دریای مدیترانه، برای مدتی نوبت به کشورهای کوچک و فقیری در خطه شمالی ایران قرار دارند رسید که تئوری رشد اقتصادی با بهره گیری از ثروت ایرانیان را دنبال کنند. کشورهایی که پس از فروپاشی شوروی اعلام استقلال کردند و به دلیل زیرساخت‌های‌ضعیف و فقر جانفرسا از پیشرفت بازماندند. با رهایی از مکتب ویرانگر کمونیستی، آن‌ها ‌به اهمیت جذب سرمایه‌گذاری خارجی و سیاست درهای باز پی برده و درصد داند تا با اشکال مختلف، سرمایه‌های‌کشورهای همسایه را جذب کنند.
البته در این کارزار گناه اصلی هم بر گردن مردم ایران نیست. بی‌ثباتی اقتصادی و تصمیمات هیجانی شماری از مسئولان وضعیت معیشتی مردم را سخت و دشوار کرده و وسوسه کوچ‌کورانه را به صورت پیوسته در گوش ما نجوا‌ می‌کند. به علاوه رسانه‌های‌ارتباط جمعی کشور هم نباید در این زمینه منفعل و خاموش بمانند. بلکه آنها وظیفه دارند با توسل به شیوه‌های‌اطلاع‌رسانی، در پی مقابله با کوچ ثروت و مهاجرت‌های‌کورکورانه برآمده و از آسیب‌هایی که در پی آن نهفته است پرده‌برداری کنند. چنانچه با آغاز روند مهاجرت ایرانیان به کشورهای عربی، جریان‌های‌خبری از ماهیت قوانین آنها اطلاع‌رسانی دقیق‌تری به عمل آورده بودند، اقشار کمتری از هموطنان در مسیر تباهی اقتصادی و فروپاشی خانوادگی قرار ‌می‌گرفتند و حجم ثروت کمتری از کشور به یغما‌ می‌رفت. اگر مردم تصویر شفاف‌تری از کیفیت زندگی و رشد ناخالص ملی در کشورهای مهاجرپذیر داشته‌باشند، با کوچ‌های‌کورکورانه کمتری در این زمینه روبرو خواهیم بود. بنابر آمار غیررسمی در دو دهه اخیر، میلیون‌ها‌ دلار از سرمایه‌ ایرانیان از کشور خارج شده و ایرانیان با از دست دادن همه سرمایه‌های‌مادی و معنوی‌شان، متحمل ضررهای فراوانی شده‌اند.
اهمیت ثبات اقتصادی و گردش سرمایه در کشور تا جایی اهمیت دارد که اقتصاددانان به دولت و مردم توصیه ‌می‌کنند مایحتاج خود را از تولیدکنندگان بومی و تهیه کنندگان استانی تهیه کنند و در حد امکان، از مهاجرت سرمایه از شهر و استان جلوگیری شود. در نظر داشته‌باشیم که پیروی از اسلوب اقتصاد مدرن و سیاست نوین جابجایی سرمایه، به معنای انکار دستاوردهای پیشین آن‌ها ‌نیست. در گذشته، بزرگان کشور و ریش‌سفیدان قبیله توجه زیادی به پیوندهای درون فامیلی داشتند تا بدین‌وسیله از ورود افراد بی‌ریشه و ناشناخته به قوم خودداری کرده و مانع خروج ثروت و قدرت از ایل و قوم و سرزمین شوند. 
امروزه سرفصل‌های‌اقتصاد مدرن هم تا حدودی این مسئله را در ابعاد کلان‌تری مطرح ‌می‌کند. اگرچه محققان دیگر اصراری بر پیوندهای خانوادگی و بن‌بست‌های‌اجتماعی ندارند؛ اما اقتصاددانان همچنان بر این نکته تأکید ‌می‌کنند که کوچ ثروت، اثرات شوم و ویران کننده‌ای ‌بر اقتصاد کشور خواهد داشت. البته میزان خسارات به یغما رفتن سرمایه‌های‌تاریخی این ملک دیرینه قابل قیاس با اندوخته‌های ‌دلاری و ریالی نیست و از این منظر با آسیب‌های‌به مراتب کلان‌تری روبرو هستیم. اندوخته‌های‌ مادی و معنوی ایرانیان همیشه کشورهای دور و نزدیک را وسوسه کرده است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی