ویسنده کتاب «زمانی برای حمید» با بیان اینکه نویسندگان، راویان و مورخان وقایع روزگار هستند، گفت: آن‌ها باید شانه‌به‌شانه و همپای جامعه حرکت کنند و رشادت‌ها، مجاهدت‌ها و خطابه‌ها را در قالب داستان، زندگی‌نامه و دل‌نوشته برای هم عصرها و آیندگان ثبت و ضبط کنند. فاطمه نودهی در گفت‌وگو با ایرنا، درباره نقش نویسندگان در سومین جنگ تحمیلی اظهار کرد: معتقدم نویسندگان، راویان و مورخان وقایع روزگار هستند. آن‌ها باید شانه‌به‌شانه و همپای جامعه حرکت کنند و رشادت‌ها، مجاهدت‌ها و خطابه‌ها را در قالب داستان، زندگی‌نامه و دل‌نوشته برای هم عصرها و آیندگان ثبت و ضبط کنند. باید توجه داشت نقش اصلی را مردم در میادین ایفا می‌کنند. نویسنده کتاب «زمانی برای حمید» با اشاره به حضور مردم در میدان‌ها در میانه جنگ، توضیح داد: این حضور باعث می‌شود جهانیان اتحاد و هم‌بستگی ملت غیور ایران را به «چشمِ سر» ببینند و امیدوارم بتوانند این حضور را به «چشمِ دل» درک کنند. به گفته او، حمله دشمن به مدارس و مراکز علمی و تحقیقاتی نشان از ضعف آن‌ها دارد؛ زیرا نادان‌ها خیال می‌کنند با این کارها می‌توانند مانع پیشرفت علم شوند. در صورتی که چنین اعمال خبیثانه‌ای برای ملت شریف و متمدنی مانند ایران، نتیجه عکس دارد و موجب جهش و پیشرفت علم و هم‌بستگی و برادری بیشتر می‌شود. نودهی درباره گفته ترامپ مبنی بر اینکه ایران را به عصر حجر بازمی‌گرداند، گفت: پاسخ را با یک بیت از شعر حکیم ابوالقاسم فردوسی می‌دهم: «دریغ است ایران که ویران شود/ کنام پلنگان و شیران شود» تمدن ایران سرو بلندی را می‌ماند و با وزش شدیدترین طوفان‌ها هم از جایش تکان نمی‌خورد. این نویسنده با تأکید بر اینکه تاریخ نشان داده مردم ایران از گذشته دارای اتحاد و غیرت ملی بودند، افزود: از قدیم، روزگاران و شرایطی مانند جنگ تحمیلی سوم، جنگ ۱۲روزه و جنگ هشت‌ساله دفاع مقدس، اتحاد ایرانیان را به رخ جهانیان کشید و می‌کشد. نودهی با اشاره به یکی از شعرهای ایرج میرزا گفت: شاعر در آن شعر می‌گوید 
«ما که اطفال این دبستانیم/ همه از خاک پاک ایرانیم
همه با هم برادر وطنیم/ مهربان همچو جسم با جانیم
اشرف و اَنجَبِ تمام ملل/ یادگار قدیم دورانیم»
او در پایان بار دیگر یاد فردوسی را زنده‌ نگه داشت و گفت: چو ایران نباشد تن من مباد!