[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۵۰
  • دوره جدید

بانک جامع فقر ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com

 بانک جامعی از تعداد فقرا  در کشور و متغیرات آماری آنان وجود ندارد تا در زمان بحران، آسیب‌پذیر‌ها با فوریت زیر چتر حمایتی قرار بگیرند. متأسفانه دولت به واسطه شرایط ایجاد شده اقتصادی که نشأت گرفته از بحران‌های سیاسی بین‌المللی است، به شدت مقروض است و قادر به پرداخت بدهی‌های خود به نظام بانکی کشور یا  نظام تأمین اجتماعی نیست. میزان بدهی‌های دولت به شبکه بانکی، پروژه‌های بزرگ عمرانی یا سازمان تأمین اجتماعی و سایر نظام‌های درمانی و حمایتی در کشور به گونه‌ای است که درمان بیماری فقر را به تأخیر انداخته است. هرچه ما شاهد تأخیر درمان بیماری فقر در کشور باشیم، شاهد آسیب‌های جدی و جدیدی خواهیم بود...

به طور مثال، به تأخیر انداختن درمان فقر و بیکاری در کشور و برخورد با بحران ورود کرونا ویروس به کشور شاهد تشدید بحران بیکاری در شرایط قرنطینه هستیم که این امر باعث شده مشاغل خرد  از بین بروند و حالا فعالان بخش‌های اقتصاد خرد به دردسرهای بزرگی در زمان لزوم اجرای طرح‌های قرنطینه افتاده‌اند. حالا ما با انبوهی از بیکاران بدهکار مواجه هستیم که بعضاً به شکل‌های دستفروشی و مشاغل کاذب امرار معاش می‌کنند، بدون آنکه نظام حمایتی پشتیبان آنان باشد.
 سازمان بزرگ تأمین اجتماعی کشور قادر به حمایت از این اقشار نیست؛ چرا که این اقشار بعضاً بیمه نیستند، پس پرونده‌ای هم در سازمان بزرگ تأمین اجتماعی کشور ندارند. از طرفی، سازمان تأمین اجتماعی کشور یکی از بزرگ‌ترین طلبکاران دولت با رقم بالغ بر ۶ هزار میلیارد تومان است که دولت قادر به پرداخت این ۶ هزار میلیارد تومان به سازمان تأمین اجتماعی در شرایط بحران اقتصادی فعلی نیست تا حداقل بتواند برنامه‌های جاری خودش را بهبود بخشد و به مرحله اجرا درآورد.
 در مجموع، افراد دستفروش و فعال در مشاغل کاذب، همچنین خیابان‌گردها پرونده و کد شناسایی در سازمان بهزیستی و بنیاد بزرگ مستضعفان که از ابتدای انقلاب برای همین منظور تأسیس شد تا به امور همین مستضعفین  رسیدگی کند، ندارند. شاید و البته به طور حتم این اقشار آسیب‌پذیر در کمیته امداد هم دارای پرونده و کدهای شناسایی نیستند تا در مواقع بحرانی بتوان به پرونده‌های آنان استناد کرد.
 به طور قطع می‌توان گفت یارانه‌های پرداختی به دلیل عدم شناسایی دقیق و تخصصی فقرا در جامعه که به شغل‌های آسیب‌پذیر و کاذب اشتغال دارند نیز به درستی تعلق نمی‌گیرد و اعلام‌های دولتی مبنی بر تخصیص انواع یارانه‌ها و کمک‌های معیشتی، به دلیل فقدان بانک جامع اطلاعاتی به شوخی  و عملیلت دوانی شبیه است. از این جهت که بانک اطلاعاتی جامعی از فقرا نداریم یا سالانه چه تعداد افراد جدید بیکار و به جمع افراد واجد شرایط می‌پیوندند، یک درد بزرگ است.
درواقع، ارائه هر برنامه با هر میزان اعتبار بدون برخورداری از بانک اطلاعاتی جمعیت هدف، هدر دادن منابع ملی است که گویا برای آقایان فاقد ارزش است.
ما نظام جامعی از تعداد افراد فقیر در جامعه و یک بانک اطلاعاتی دقیق از افراد نیازمند نداریم، به همین دلیل در این شرایط که ویروس کرونا در جامعه انتشار پیدا کرده و نیازمند قرنطینه شهرها و مراکز تجمع هستیم، باید از بانک اطلاعاتی از پیش تعیین شده برخوردار باشیم که البته به طور معلوم چنین بانکی وجود ندارد و کارها با آزمون و خطا انجام می‌شود.
در نگاهی دیگر، باید به این موضوع توجه داشت که دولت در حوزه اجتماعی و اقتصادی به دور از نگاه‌های سیاسی که به نوعی فقر را تشدید کرده است، باید زمینه‌های ایجاد اشتغال را فراهم نماید. ایجاد اشتغال بسته به فرآیند صحیح استفاده از سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی است. بدون بهره‌گیری از سرمایه‌های داخلی و خارجی امکان ایجاد اشتغال و برطرف نمودن فقر در جامعه وجود ندارد.
 دولت باید با دیپلماسی اقتصادی بسیار قوی و ایجاد ارتباط با ملل جهان، یک بار برای همیشه پروسه اقتصادی کشور را از پروسه سیاسی آن جدا نموده و شرایط مساوی برای دستیابی به امکانات، منافع و منابع را برای همه ایرانیان فراهم نماید. در این رابطه می‌توان به اصول قانون اساسی کشور  نیز توجه ویژه داشت. تأکید می‌کنیم از بین رفتن فقر در کشور یک نیاز فوری و فوتی است تا در هنگام بروز بحران‌های غیرمترقبه و اضطراری، بتوانیم مدیریت جامع و متشکلی دربرابر آن داشته باشیم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی