زهرا زارع نفس‌زنان از خط ۴۰۰ متر گذشت و کرنومتر عدد ۵۱.۹۷ را ثبت کرد؛ رکوردی که نه یک رکورد ساده، بلکه پایان انتظاری ۱۴ساله در دوومیدانی ایران بود. حالا این دونده اهل منوجان کرمان، با انگیزه‌ای آتشین، هم به مدال طلای بازی‌های آسیایی ناگویا فکر می‌کند و هم به ورودی المپیک؛ جایی که کعبه آمال هر ورزشکاری است.
این دونده خوش‌آتیه کرمانی، با ثبت زمان ۵۱.۹۷ ثانیه در ماده ۴۰۰ متر، رکورد ۱۴ساله مریم طوسی (۵۲.۹۵) را جابه‌جا کرد تا نام خود را برای همیشه در تاریخ این ورزش ثبت کند.
داستان زهرا فقط یک رکوردشکنی ساده نیست
اما این دختر ۲۹ساله که از شهرستان محروم منوجان استان کرمان برخاسته، مسیری پرپیچ‌وخم را پشت سر گذاشته است؛ او چهار سال است که دوومیدانی را حرفه‌ای دنبال می‌کند؛ آن هم پس از آنکه در مسابقات دانشجویی دو مدال طلای المپیاد کشوری را به دست آورد، ۲ سال کنار کشید و دوباره با اصرار مربی دانشگاه به میدان بازگشت.
انتخاب شیراز برای تمرین تیم ملی 
برخلاف بسیاری از ورزشکاران که تهران را برای تمرین انتخاب می‌کنند، زهرا شیراز را به‌عنوان پایگاه تمرینی خود برگزید و دلیلش ساده است؛ چراکه مربی‌اش، بهنام زارع اهل شیراز است و فدراسیون هماهنگی‌های لازم را انجام داد.
حالا او در ورزشگاه تاریخی حافظیه شیراز، همان جایی که احسان حدادی رئیس فدراسیون، روزگاری رکورد المپیک گرفت، تمرین می‌کند؛ زهرا با لبخند می‌گوید: امکانات خوبی در اختیارم گذاشتند و جا دارد از اداره ورزش و جوانان فارس و هیئت دوومیدانی این استان تشکر کنم.
هدف، ناگویا و فراتر از آن، المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس
با ثبت رکورد ۵۱.۹۷، زهرا خود را به سهمیه المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس (ورودی حدود ۵۱.۵ ثانیه) نزدیک کرده است؛ اما پیش از آن، بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ در افق می‌درخشد.
او صریح می‌گوید: در آسیا، مدال طلای ماده ۴۰۰ متر متعلق به دونده آفریقایی‌تباری از کشور بحرین است که ۴۹ ثانیه دویده است؛ اما نفر دوم ۵۱.۶۰ می‌دود. من الان به او نزدیکم و ان‌شاءالله که در ناگویا رکوردم را کاهش دهم و طلا بگیرم.
خانواده؛ از نگرانی تا افتخار
رکورددار دو ۴۰۰ متر ایران از مخالفت پدر و مادرش که نگران آینده تحصیلی دخترشان بودند، سخن به میان آورد و خاطرنشان کرد: در ابتدا، پدر و مادرم چندان موافق نبودند؛ چراکه آن‌ها نگران آینده تحصیلی دخترشان بودند.
اما زهرا نشان داد که می‌توان هم دانشجو بود هم قهرمان؛ او کاردانی اقتصاد گرفته و حالا انصراف داده تا در رشته تربیت‌بدنی ادامه تحصیل دهد. خانواده‌اش نیز امروز مشتاق‌ترین تماشاگران مسابقاتش هستند.
زهرا در مصاحبه‌اش صمیمانه از همه کسانی که او را در این مسیر همراهی کردند، نام برد و از فدراسیون دوومیدانی و احسان حدادی که فضای حرفه‌ای ایجاد کرده، تا مربی مهربانش بهنام زارع و نیز اسپانسرش معادن فاریاب که دغدغه مالی را از او گرفت، تشکر کرد.
او حتی از استاندار، فرماندار و شهردار منوجان هم تشکر کرد و گفت: آن‌ها واقعاً من را در این مسیر تنها نگذاشتند.
رقص آرزوها بر باد گرم منوجان
زهرا زارع حالا با چشمانی پر از عزم و اراده از دل کویر کرمان، به بازی‌های آسیایی ناگویا و سپس المپیک چشم دوخته است؛ او می‌گوید که می‌خواهم دل مردم ایران را شاد کنم.
با این روحیه و این پشتکار، جای هیچ شکی نیست که نام این دختر کرمانی بار دیگر بر بلندای ورزش ایران و آسیا خواهد درخشید.