[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۸۸
  • دوره جدید

صیانت از امنیت، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com

چگونه باید از امنیت در پوشش اقتصاد و افزایش سطح معیشتی مردم صیانت نمود؟ کاری مشکل که در تلاطمات سیاسی گاه بعید به نظر می‌رسد.
 اقتصاد و سیاست، روزهای متفاوتی را پیش رو خواهند داشت. متأسفانه فروش نفت گرفتار مسائل سیاسی بسیاری شده. شاید منافع این صنعت بزرگ و ملی به درستی و شاید هیچ‌گاه علی‌رغم درخواست‌های جهانی و فروش آن در سال‌های تحریم و استفاده از شگردهای قاچاق در پوشش دورزدن تحریم‌ها اما دلارهای نفتی برای ساماندهی اقتصادی درهم ریخته کشور هزینه نشده. به قولی، دلارها یا در بانک‌های خارجی بلوکه شد یا توسط اختلاسگران دوباره از ایران به بانک‌های خارجی منتقل گردید...

 بحث در مورد اختلاس و اینکه چه کسانی با بهره‌گیری از ابزار قدرت سیاسی این کارها را هدایت کرده و به سرانجام رسانده و می‌رسانند، بیهوده است؛ چراکه نظارت و ممانعتی در کار نیست و برخورد با فساد درون‌دستگاهی، از حد شعار و ابزار سیاسی برای بعضی فصول تجاوز نمی‌کند و عبرتی برای سایرین نیست و از قدرت بازدارندگی لازم در سیر روبه‌رشد خود برخوردار نیست و مدام در حال تکرار است.
 از مقوله اختلاس‌ها که بگذریم، بر آنچه از دارایی‌ها باقی مانده نیز مدیریت درست و حسابی وجود ندارد. باید بر این نکته تأکید نمود که سیر تحولات مدیریتی با آغاز به کار مجلس یازدهم در راه است؛ چراکه مسیر باید برای اعمال سیاست‌ها هموار باشد.
ما دچار چالش مدیریتی در نظام تصمیم‌سازی و اجرایی هستیم. مدیران حوزه‌های اقتصاد سیاسی ما معتقدند اختیار آنان محدود یا محدود کننده روند اجراست. در واقع، یا قانون سد راه توسعه امور می‌شود، یا همراه شدن با مسیر اجرا مشکلات قانونی درست می‌کند. حال این سؤال مطرح می‌شود که آیا مدیران اقتصاد سیاسی ما اهل ریسک بوده و هستند؟ چرا که برای بسیاری کارها باید یا قانون را نادیده گرفت، یا آن را دور زد که در هر دو صورت، مدیران ما وسط معرکه  تحولات سیاسی به دام خواهند افتاد و خواسته و ناخواسته به جمع متخلفان خواهند پیوست.
 پس مدیران امر صلاح می‌داند سکاندار کشتی‌ای باشند که در آب‌های آرام به سمت ساحل امن در راه است و از این جهت نباید در انتظار تحول و جهشی باشیم.
سال‌هاست کارم شده گفتن و شنیدن درمورد تسهیلات دولتی و ناهماهنگی بانک‌ها و سرمایه‌گذارانی که دعوت می‌شوند و به دلیل نبود امنیت، از ورود به صحنه تحولات اقتصادی پرهیز می‌کنند.
بیکاری موجود و رنج اجتماعی از این بابت مؤید این گرفتاری بزرگ است و باید به این نکته اذعان نمود که نمی‌توانیم یا نمی‌گذارند اقتصاد را مدیریت کنیم. هرچند این خصوصیت عام و فراگستر در انحصار این دولت و آن دولت نبوده و نیست؛ بلکه به صورت سیستماتیک در طول سال‌های گذشته در حال اجراست. تکرارها در خصوص مقوله توسعه، به فرسایش بزرگ ذهنی تبدیل شده. وقتی ما از  دیپلماسی اقتصادی قوی و دارای خط و ربط معیشتی برخوردار نیستیم، قادر نخواهیم بود به توفیق برسیم. 
نقطه سر خط - روزهای متفاوتی پیش رو خواهیم داشت. پروژه بزرگ فقیرسازی با طرح و برنامه و اجرای اغنیا در حال اجراست. برده‌سازی، موفق‌ترین سیستم اداره امور مناطق مختلف جهان تحت پوشش علایق و سلایق خاص در جعرافیای جهان است. یا کار در شرایط کووید ۱۹ یا مرگ، یا ماندن در قرنطینه خانگی و قطع رزق یا حضور روزمزدها در سایه بی‌تدبیری دولت در عدم پرداخت یارانه از محل منابع و ذخایر استراتژیک زیر سایه سنگین ابتلا و مرگ.
 حال باید فکری نو برای حوزه معیشتی داشته باشیم. معیشتی که به طور مستقیم امنیت را نشانه خواهد گرفت و برای صیانت از امنیت، باید اقتصاد را ساماندهی کرد.
 عدم تأمین رفاه برای اقشار به شدت آسیب‌پذیر، به معنای ادامه روند موجود و پیش‌بینی برخوردی سخت است. بحران‌های امنیتی در جوامع بشری شرایط خاصی را برای اداره کنندگان آن جوامع ایجاد می‌کند. بهره‌مندی از مقبولیت اجتماعی یکی از مؤلفه‌های مهم امنیت اجتماعی در ابعاد سیاسی است. بدون مقبولیت اجتماعی و از دست دادن پایگاه‌های مردم، دیگر نمی‌توان ادعا کرد حاکمیت مردم بر مردم در جامعه دارای دموکراسی را شاهدیم؛ چراکه در چنین شرایطی ناچار به برخوردهای سلبی با مسائل اجتماعی و تضاد‌های موجود هستیم. این برخورد به ایجاد فاصله بین سرمایه‌های اجتماعی و اداره‌کنندگان کشور خواهد انجامید؛ فاصله‌ای که در مشرق‌زمین چندان مقبولیت نداشته و نخواهد داشت.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی