[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۹۰
  • دوره جدید

کرونا در ورزش قدر داشته‌هایمان را بدانیم، روزنامه شیراز نوین

اگر بگویند ۵۰۰ میلیون تومان به شما می‌دهیم اما در عوض شما را به ویروس کرونا مبتلا می‌کنیم و احتمال فوت هم وجود دارد، آیا قبول می‌کنید؟
اگر بگویند یک میلیارد تومان به شما می‌دهند اما در عوض هر دو پایتان را قطع می‌کنند و باید از این به بعد بدون پا زندگی کنید، آیا حاضرید قبول کنید؟
هدف از این دو سوال، مطرح کردن سرمایه داری و قدرانی از داشته‌هایمان است.
همه ما در زندگی مان سرمایه داریم. سرمایه همیشه پول نیست.
نعمت سلامتی بالاترین دارایی است که حاضر نیستیم با هیچ پولی عوض کنیم، پس باید قدر دارایی‌هایمان را بدانیم.
زمانی که قدر داشته‌هایمان را ندانستیم، وقتی آن را از دست دادیم، تازه به ارزش‌های آن پی می‌بریم.
زمانی برای رفتن به باشگاه دنبال بهانه می‌گشتیم که نرویم و این چند ساعت را در خانه یا به خوش گذرانی سپری کنیم یا اینکه اگر باشگاه رفتیم، از تمرین فرار کنیم؛ تا اینکه به خاطر شیوع بیماری کرونا باشگاه‌های ورزشی تعطیل شد. سپس مجبور شدیم یا ورزش نکنیم یا در خانه با مبل و بالشت و جارو و... به تمرین بپردازیم.
بنابراین، زمانی که باشگاه‌ها باز بود قدر ورزش را ندانستیم و بعد از اینکه آن را از دست دادیم و در خانه قرنطینه شدیم، قدر آن  را دانستیم و برای باز شدن باشگاه‌ها لحظه شماری کردیم.
قرنطینه به ما یادآور شد که می‌توان سبک و روش بسیاری از رفتارها را تغییر داد و زندگی بدون دیگران زیبایی خودش را از دست می‌دهد. لذا داشتن امکانات شخصی و نیاز‌های اولیه همچون خوراک و پوشاک، به تنهایی نمی‌تواند احساس خوشبختی ما را به وجود بیاورد.
باید علاوه بر رعایت موارد بهداشتی و ایمنی، سعی کنیم هر چه زودتر کرونا اتمام یابد؛  اما مجبوریم با این وضعیت کنار بیاییم و باید تا زمانی که کرونا در جامعه وجود دارد به آن احترام بگذاریم.
درست است که ویروس کرونا کشنده است؛ اما همین ویروس کشنده به ما ویروس‌های خطرناک‌تر و کشنده تری را معرفی کرد، مانند ویروس طمع برای گران فروشان، ویروس دل سنگ بودن برای احتکار کنندگان و... .
کرونا ویروس نیست، بلکه هشداری برای ماست.
فکر می‌کردیم وقت کافی برای انجام کارهایمان را نداریم و در زمان قرنطینه دانستیم وقت به میزان کافی داریم؛ اما ویروسی که درون ما وجود دارد و مانع پیشرفتمان می‌شود تنبلی، تنبلی و تنبلی است.
کرونا هشداری بود که به ما تلنگر زد و گفت همیشه وضعیت به یک شکل نیست. کرونا به ما آموخت ما آفریده شده ایم که انسان باشیم ‌و تلاش کنیم برای ساختن، جلو رفتن و تبدیل کردن دنیا به جایی بهتر برای زندگی کردن.
امیدواریم هرچه زودتر ریشه کرونا خشک شود و بتوانیم به وضعیت عادی برگردیم. همچنین، با تجربیاتی که به دست آوردیم با دیدی بازتر و هدفی بهتر، مصمم تر ورزش را شروع کنیم و قدرتمند ادامه دهیم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی