[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

یادداشت : چراغ سرخ، روزنامه شیراز نوین

سعید رضا امیرآبادی:

پشت چراغ قرمز چهارراه، برشی کوتاه از اوضاع زندگی طبقاتی در جریان است. تعداد اتومبیل‌های شاسی بلند که همیشه تمیز و براق هستند، زیاد نیست. اما چشم انداز چند صد میلیونی آنها همواره جلب توجه می‌کند. با این که شیشه‌ها در تابستان و زمستان بالاست، اما می‌توان صدای موزیک جاز و پاپ را از داخل آن شنید. راستی چرا هیچوقت نوای آواز دل انگیز سنتی از آنها متبادر نمی‌شود؟ کودکان کار هم همواره دور تا دور چنین اتومبیل‌هایی با نگاهی مظلومانه به دنبال جذب دلسوزی سرنشینان می‌گردند. کمی آنطرف‌تر مرد میانسالی در پیکان مدل 57 خود به دنبال پول خرد می‌گردد تا بقیه پول مسافر را جور کند. در نگاهش خستگی ایام لانه کرده و بهار و تابستان و عید و عزا تغییری در میمیک چهره اش ایجاد نمی‌کند. مرد معتاد هم همیشه هست. او برای خرید چند عدد کپسول هرویین پول زیادی لازم ندارد، اما از آنجایی که نشئه است، به فکر پس انداز افتاده تا در روزگار خماری از درد به خود نپیچد. البته خماری باعث نمی‌شود تا اتومبیل‌های جمع آوری معتادان را از فاصله دور تشخیص نداده و گریز را بر ماندن رجحان ندهد. یک بنز کلاس c هم در ردیف اول چراغ قرمز اتراق کرده است. بوی پیپ و تنباکوی فاخر پیرمرد در چهارراه طنین انداز شده و مشام دوستداران را می‌نوازد. هیچ کس در اتومبیل او سرگرم صحبت نیست و سکوت سنگینی حکم‌فرماست. همسر پیرمرد که قرابت سنی نزدیکی با او ندارد، آیینه آفتاب گیر را پایین داده تا ابعاد چهره خود را بررسی کند. دخترک نوجوان هم در حالی که لبخند معناداری بر لب دارد، درگوشه‌ای از صندلی عقب خزیده است تا صفحه نمایش آیفون گلدش برای خانواده عیان نباشد. پسران دوقلوی خانواده نیز با مانیتور صندلی عقب در حال بازی‌های اتومبیل رانی می‌باشند و گهگاه دشنامی نثار یکدیگر می‌کنند. چه زندگی‌های متفاوتی در یک اتومبیل حکم‌فرماست. زیر چراغ قرمز چهارراه جوانی نشسته است. او دستمال کاغذی به مردم می‌فروشد. اما در نگاهش خستگی و ناامیدی موج می‌زند و تمایلی برای فروش محصولاتش ندارد. از آنجایی که پراید مشتری ثابت تمامی چراغ قرمزهاست، نمی‌توان از آنها چشم پوشی کرد. خانواده‌ای سه نفره در آن حضور دارند. پدر و مادری جوان به همراه فرزند خردسالشان که در صندلی کودک نشسته است. ظاهر قضایا نشان می‌دهد که آنها از انتظار پشت چراغ قرمز سه زمانه شکایتی ندارند. چرا که وقفه کوتاه مدت سبب می‌شود تا به بازی وگفت‌وگو با نوباوه‌شان پرداخته و از خنده‌های او سرشار از لذت شوند. شاید از آنجایی که پدر چند شغله است و نمی‌تواند ساعات زیادی را در منزل بماند، از قرمزی چراغ راهنمایی شاکی نیست و از این فرصت کوتاه برای تماشای فرزند یک ساله اش استفاده می‌کند. چراغ‌ها برشی کوتاه از اوضاع زندگی طبقاتی در جامعه ماست. 

amirabadi_shznvn@yahoo.com
 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی