محمدرضا جوکار-گروه ورزش
تیم ملی ایران یکی از عجیبترین و تلخترین حذفهای تاریخ جام جهانی را تجربه کرد. شاگردان امیر قلعهنویی در مرحله گروهی سه تساوی مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر به دست آوردند، سه گل به ثمر رساندند و سه گل هم دریافت کردند؛ اما همین آمار برای صعود کافی نبود!
بهترین فرصت برای تاریخسازی
با توجه به فرمت جدید ۴۸تیمی، ۸ تیم از ۱۲ تیم سوم برتر به دور بعد صعود میکنند. ایران با ۳ امتیاز و تفاضل گل صفر، در میان تیمهای سوم رتبه نهم شد و فقط یک قدم تا تاریخسازی فاصله داشت. در همین شرایط، کیپورد در گروه H با عملکردی مشابه (۳ تساوی و تفاضل صفر) توانست بهعنوان تیم دوم بعد از اسپانیا، مستقیم راهی دور بعد شود.
لحظه حسرت؛ از پنالتی سوخته طارمی تا گل مردود خلیلزاده در ۹۰+۴
در بازی حساس مقابل مصر، در حالی که ایران با حملات آخر خود بهدنبال گل برتری بود، شجاع خلیلزاده در دقیقه ۴ وقتهای تلفشده توپ را به گل رساند، اما داور با بررسی VAR این گل را به دلیل آفساید میلیمتری مردود اعلام کرد. اگر این گل پذیرفته میشد، ایران با ۵ امتیاز مستقیماً صعود میکرد و حالا همهچیز فرق داشت. یا حتی پنالتی مهدی طارمی که در دقایق ابتدایی مسابقه از دست رفت، میتوانست سرنوشت ایران را تغییر دهد.
سرنوشت ایران در دست دیگر تیمها
سرنوشت ایران در پایان با دیگر گروهها، بهخصوص گروه J رقم خورد؛ جایی که اتریش در دقیقه ۹۰+۶ بازی با الجزایر را به ۳-۳ رساند و با این تساوی، هر دو تیم اتریش و الجزایر با ۴ امتیاز بهعنوان تیمهای دوم و سوم گروه به دور بعد صعود کردند. این نتیجه باعث شد سهمیه تیمهای سومی پر شود و ایران با ۳ امتیاز در رتبه نهم باقی بماند. یک گل در هریک از سه بازی روز آخر میتوانست این سرنوشت را عوض کند.
بحران لجستیکی؛ اردو در تیخوانا، بازی در آمریکا!
تیم ایران با مشکلات عجیب لجستیکی هم روبهرو بود. کاروان تیم ملی در تیخوانای مکزیک اردو زده بود و برای هر بازی باید سفرهای طولانی به شهرهای مختلف آمریکا انجام میداد. این رفتوآمدهای مداوم، خستگی مضاعفی به بازیکنان تحمیل کرد و برنامههای تمرینی را مختل ساخت. در شرایطی که اکثر تیمها در هتلهای نزدیک به ورزشگاهها اسکان داشتند، ایران مجبور بود برای هر مسابقه مرز مکزیک و آمریکا را رد کند.
واکنشها؛ از فاجعه و ناعدالتی تا شکنجه
مهدی طارمی، ستاره تیم ملی، این جام را «فاجعهبار» توصیف کرد و گفت: «با اینهمه زحمت و با وجود نباختن، حذف شدن خیلی تلخ است.»
همچنین امیر قلعهنویی بارها در طول مسابقات نسبت به ناعدالتی در حق تیم ایران اعتراض کرد.
خبرگزاریهای داخلی پایان کار ایران را «شکنجهآمیز» خواندند و بسیاری از کارشناسان معتقد بودند تیمی که در گروهی با بلژیک و مصر نمیبازد، شایسته صعود بوده است.
مشکلات و ضعف فنی
ایران در این جام نمایشی دفاعی و محتاطانه ارائه داد و با وجود نباختن، طعم تلخ حذف را چشید. جامی که میتوانست با یک گل، یک حرکت هجومی، یا یک تصمیم متفاوت، به شیرینترین خاطره تبدیل شود، حالا به تلخترین حسرت بدل شده است. شاید این پیام روشنی برای آینده باشد که در فوتبال مدرن، دفاع کردن کافی نیست؛ باید گل زد تا ماند. بازی ابتدایی مقابل نیوزیلند بهترین فرصت برای یک پیروزی در این گروه بود؛ کاری که دو رقیب ایران با انجام آن، راه صعود را برای خود هموار
کردند.
بازیکن برتر ایران در جام
در پایان هر سه مسابقه ایران در جام جهانی، بهترین بازیکنان مسابقه از تیم ایران انتخاب شد.
علیرضا بیرانوند با درخشش در بازی مقابل بلژیک بهترین بازیکن مسابقه شد؛ اما رامین رضاییان با دو انتخاب بهترین بازیکن زمین، در مسابقه مقابل نیوزیلند و مصر با دو گل زده و یک پاس گل، روی هر سه گل ایران تأثیر مستقیم داشت و بیشک بهترین و درخشانترین بازیکن ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ بود.