[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۸۸
  • دوره جدید

قدم اول را بردار، ثابت‌قدم باش، روزنامه شیراز نوین

اغلب مردم نمی‌دانند واقعاً از زندگی چه می‌خواهند؛ اما بدتر از آن‌ها کسانی هستند که می‌دانند چه می‌خواهند هیچ کاری در جهت به دست آوردن آن نمی‌کنند. آن‌ها فقط می‌نشینند و امید دارند روزی همه چیز را به دست آورند. آن روزی که همیشه منتظرش هستیم همین امروز است. 
اگر کارهایمان را برای بعد بگذاریم پس از گذشت دقایق یا ساعاتی اگر آن را فراموش نکنیم حس و حال انجام دادن آن را از دست می‌دهیم.
انسان ساختار پیچیده‌ای ‌دارد و می‌توان گفت بسیار پیشرفته است. انسان ( ذهن و جسم) میل به تنبلی دارد، برای همین انجام کارها برایمان سخت است به خصوص ابتدای کار و زمانی که می‌خواهیم تصمیمی‌ را اجرایی کنیم.
انسان همیشه دوست دارد در حال استراحت، خوردن غذاهای لذت بخش، فعالیت‌های مفرح و ...  باشد برای همین وقتی تصمیم به عملی کردن کاری می‌گیریم ابتدا انگیزه انجام آن را داریم و پس از گذشت مدت زمانی انگیزه تحلیل رفته و جای آن تنبلی و بی‌حوصلگی می‌گیرد بنابراین کارها برایمان سخت می‌شود.
گاهی برای خودم پیش می‌آید که صبح زود بیدار می‌شوم و ساعت را روی ده دقیقه بعد می‌گذارم و به خود می‌گویم ده دقیقه دیگه بیدار می‌شوم و جالب اینجا است که بیشتر اوقات این ده دقیقه مداوم‌تر می‌شود و همین ده دقیقه تبدیل به یک یا دو ساعت می‌شود و از انجام تعدادی از فعالیت‌های برنامه روزانه ام عقب می‌مانم بنابراین می‌توان گفت اگر منتظر - روزی - باشیم که کارهایمان را انجام دهیم - جاده روزی به ناکجا‌آباد ختم می‌شود. -
زمانی که کار بزرگی را می‌خواهیم انجام بدهیم مغز می‌گوید این کار را نمی‌توانی انجام بدهی و این گونه ذهن ، جسممان را از ادامه راه خسته می‌کند و موفق کسی است که علی‌رغم میل باطنی‌اش در همان زمان کارهایش را انجام بدهد.
بزرگترین دام بر سر راه موفقیت، آنچه موجب می‌شود مردم نتوانند برای رسیدن به هدفشان تلاش کنند ترس است ؛ ترس از شکست، ترس از تمسخر دیگران، ترس از عدم موفقیت، ترس از طرد شدن و در نهایت ترس از تمام ناشناخته‌ها.
گاهی برای انجام کاری تصمیمی‌می‌گیریم، برای مثال می‌خواهیم به تناسب اندام برسیم اما همیشه مشکل ما این است که زمانی به به کوه می‌رویم ابتدا به قله کوه می‌نگریم و هدف را قله می‌گذاریم اما در نظر نمی‌گیریم از پایین کوه تا قله ۹۹ درصد مسیر را دامنه تشکیل داده است و می‌خواهیم بدون سختی و در کمترین زمان ممکن به قله برسیم.
گاهی برای رسیدن به قله ترس از پرت شدن داریم، ترس از خسته شدن داریم، ترس از  ...  داریم اما اگر قدم اول را بر نداریم و به دامنه کوه پا نگذاریم هیچ گاه به قله ( هدف) نخواهیم رسید.
برای رسیدن به قله باید سختی‌های دامنه را با جان و دل بپذیریم و قدم به قدم جلو برویم و اگر در این مسیر ثابت قدم نباشیم هیچ گاه به قله نخواهیم رسید.
برای رسیدن به قله کوه ابتدا باید تصمیم فتح قله را بگیریم، سپس تجهیزات لازم را فراهم کنیم و در نهایت به کوه مورد نظر برویم. اولین اصل مهم در انجام کارها تصمیم‌گیری است و بعد از آن مقابله با ترس‌هایی که برایمان به وجود می‌آید و در نهایت انتخاب مسیر درست، قدم برداشتن و ثابت‌قدم بودن است.
ریشه لاتین کلمه تصمیم (Decision ) برگرفته از قطع ( Cut ) است ، بنابراین هنگام تصمیم‌گیری هر چه احتمال منفی است را باید قطع کنیم و کنار بگذاریم.
قطع کردن احتمالات منفی به معنی فکر نکردن در مورد آن کار نیست بلکه باید به نتیجه فکر و پس از سبک و سنگین کردن سریعاً اقدام کنیم.
- گاهی زیاد از حد فکر کردن در مورد انجام کارها باعث تأخیر در اجرا می‌شود، بنابراین احتمال انجام ندادن زیاد می‌شود . -
برای مثال افرادی را می‌شناسم چند سال می‌خواهند یک رشته رزمی‌انتخاب کنند و هنوز در انتخاب رشته و یا انتخاب مربی به نتیجه نرسیده‌اند در صورتی که اگر یک رشته رزمی‌انتخاب کرده بودند در این مدت یک یا دو کمربند رنگی به دست آورده بودند.
بدون شک همه ما مسابقات پرورش اندام را دیده‌ایم. در این مسابقات افرادی درشت اندام با کوهی از عضلات کنار هم قرار می‌گیرند و عضله‌های باورنکردنی خود را در معرض نمایش قرار می‌دهند.
گاهی اوقات زمانی که آنها را می‌بینیم به آن‌ها غبطه می‌خوریم و می‌گوییم این اندام حاصل تأثیرات مکمل و دارو است و می‌خواهیم بدن خود را در برابر آن‌ها این گونه توجیه کنیم اما اولین اصلی که این کوه‌های عضله پیروی کرده‌اند تصمیم به شروع ورزش بوده است و پس از انتخاب این رشته ورزشی با سختی‌های زیادی کنار آمده‌اند، رژیم‌های سختی گرفته‌اند و تمرینات طافت‌فرسایی داشته‌اند ( اراده و پشتکار ) و از همه مهم‌تر با ترس خود روبرو شده‌اند و این جمله را در ذهن خود نقش بسته‌اند:
- سختی تمرین موقتی است اما حسرت داشتن بدن زیبا و سالم تا آخر عمر همراهمان باقی می‌ماند . -
نکته حائز اهمیت این است،  آن‌هایی که کوهی از عضله دارند از بدو تولد به این شکل نبوده اند .
بدن آن‌ها حاصل سال‌ها تلاش است، زمانی که می‌خواهیم اندامی ‌ورزیده و چابک داشته‌باشیم شاید به خود بگوییم: با عضله‌هایی که من دارم، این کار غیر ممکن است!
اما اگر تصمیم به تغییر بگیریم و اولین قدم را برداریم باید با نرمش‌های ملایم شروع کنیم و در ابتدا مدت زمان کوتاهی به ورزش کردن بپردازیم و بعد از گذشت یک ماه می‌بینیم عضله‌هایمان قوی‌تر از قبل شده‌اند و می‌توانیم وزنه‌های سنگین‌تری را جا به جا کنیم و تمرینات سخت‌تری انجام دهیم و به این ترتیب آنچه به نظرمان غیر ممکن می‌رسید، به حقیقت تبدیل شده است و اگر این سبک زندگی را ادامه دهیم پس از گذشت یک سال مطمئناً تغییرات را نه تنها خودمان بلکه اطرافیانمان هم متوجه می‌شوند.
همیشه در ذهن خود باید تکرار کنیم: قدم اول را بردار و همیشه ثابت‌قدم باش ...

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی