جنوب؛ 
خاک‌ریز استقامت و سربلندی ایران

این روزها که جنوب عزیز ما، پیشانی مقاومت در برابر طوفان تهاجم ناجوانمردانه دشمن شده، نگاه تمام ایران به نخلستان‌های سرافراز و سواحل نیلگون خلیج‌فارس است. وقتی هواپیماهای متجاوز، بیمارستان کودکان را هدف می‌گیرند و زیرساخت‌های حیاتی را به آتش می‌کشند، تنها یک هدف را دنبال می‌کنند: شکستن اراده‌ی ملتی که «استقلال» را با خون خود امضا کرده است. اما دشمن، تاریخ این سرزمین را درست نخوانده است.
جنوب برای ایران، فراتر از یک جغرافیاست؛ جنوب، نبض تپنده‌ی امنیت، اقتصاد و هویت ملی ماست. هر آجری که از ساختمان‌های مسکونی یا مراکز خدماتی جنوب در حملات هوایی آمریکا فرو می‌ریزد، نه‌تنها از قدرت ایستادگی این مردم نمی‌کاهد، بلکه پیوند قلبی هشتاد‌و‌پنج‌میلیون ایرانی را با فرزندان دلاور خوزستان، هرمزگان و بوشهر مستحکم‌تر می‌کند.
همدلی با مردم جنوب در این شرایط خطیر، یک وظیفه نیست؛ یک نیاز ملی است. این همدلی باید در دو سطح «میدانی» و «روانی» خود را نشان دهد. از سویی، دولت و دستگاه‌های اجرایی باید با بسیج حداکثری امکانات، ترمیم زیرساخت‌ها را به اولویت یک کشور تبدیل کنند. در این جنگ ترکیبی، بازسازی سریع یک پل، یک شبکه برق یا یک مرکز درمانی، پاسخی دندان‌شکن به استراتژی هراس‌افکنی دشمن است. هرچقدر سرعت ما در ترمیم خرابی‌ها بیشتر باشد، پیام ما به دشمن شفاف‌تر خواهد بود، شما می‌توانید دیواره‌ها را تخریب کنید، اما اراده‌ی ما را هرگز.
از سوی دیگر، در سطح روانی و اجتماعی، باید آغوش کشور برای مردم جنوب باز باشد. باید صدای استقامت آنان در رسانه‌های ملی و فضای مجازی به گوش جهانیان برسد تا مظلومیت آنان در کنار اقتدارشان تصویر شود. ما باید نشان دهیم که تنهایی، واژه‌ای است که در دایره‌المعارف جنوب ایران وجود ندارد.
ایران عزیز، امروز با قلب خود در جنوب می‌تپد. این روزهای سخت، همان‌گونه که در تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی بارها تجربه کرده‌ایم، با وحدت ملی و نگاه امیدوار به آینده، به سکویی برای پرتاب قدرت بازدارنده‌ی ما تبدیل خواهد شد. مردم ما می‌دانند که هر زخمی که بر پیکر جنوب می‌نشیند، زخمی است که بر پیکر کل ایران وارد شده و درمان آن، جز با ایستادگی جمعی ممکن نیست.
جنوب، همچنان سرافراز می‌ماند؛ چرا‌که تکیه‌گاه آن، نه در سازه‌های بتنی که در اراده‌ی پولادین مردمی است که استقلال را با تمام وجود لمس کرده‌اند. ما در کنار شما هستیم؛ نه فقط برای همدردی، که برای ساختن دوباره، محکم‌تر و مقتدرتر از همیشه. این خاک، از آن کسانی است که حتی زیر باران بمب، دست از پاسداری از مرزهای شرف این ملت برنمی‌دارند.