شورای ششم سیاسی نبود؛ درگیر درونیها شد، روزنامه شیراز نوین
زهرا جعفری- شیرازنوین
مدیریت شهری، بیش از آنکه عرصه تحقق آرمانهای عمرانی باشد، میدان تلاقی منافع، سلیقهها، محدودیتهای اجرایی و تصمیمهایی است که هریک میتواند سرنوشت یک شهر را دگرگون کند. شورای شهر نیز بهعنوان پارلمان محلی، همواره در نقطه توازن میان سیاست، تخصص، نظارت و مسئولیت عمومی ایستاده است؛ جایی که هر رأی، هر مخالفت و هر توافق، فراتر از یک تصمیم اداری، بازتابی از نوع نگاه به حکمرانی شهری است.
محمدتقی تذروی، نایبرئیس شورای اسلامی شهر شیراز، در گفتوگویی که پیش رو دارید، روایت خود را از مهمترین فراز و فرودهای شورای ششم، حواشی و مناقشات سالهای اخیر، پروژههای کلان شهری، شیوه تصمیمگیری در شورا و نسبت سیاست با مدیریت شهری بیان میکند. او در این گفتوگو، ضمن دفاع از برخی رویکردهای شورای ششم، از فرصتهای ازدسترفته، آسیبهای ناشی از اختلافات داخلی و ضرورت بازگشت شورا به مأموریت اصلی خود، یعنی حل مسائل شهر نیز سخن میگوید.
آنچه در ادامه میخوانید، نه روایت بیچونوچرای یک کارنامه و نه داوری نهایی درباره عملکرد یک دوره از مدیریت شهری است؛ بلکه بازخوانی دیدگاههای یکی از باسابقهترین اعضای شورای شهر شیراز درباره سازوکار تصمیمسازی، نسبت سیاست و مدیریت، و چالشهایی است که امروز بیش از هر زمان دیگری، آینده حکمرانی شهری را تحتتأثیر قرار داده است.
زدوبند در شورا شایعه است
محمدتقی تذروی، نایبرئیس شورای اسلامی شهر شیراز، با رد گمانهزنیها پیرامون تصمیمگیریهای پشتپرده و لابیگری در شورای شیراز، بر اصل «صداقت با مردم و همکاران» بهعنوان رویکرد اصلی خود تأکید کرد.
نایبرئیس شورای اسلامی شهر شیراز با اشاره به حواشی این شورا اظهار داشت: طرح مسائلی مانند قدرت سایه یا مدیریت پشتپرده، صرفاً شایعاتی بیاساس است.
وی افزود: از ابتدای ورودم به عرصه شورا، بر مبنای صداقت عمل کرده و معتقدم موفقیت در مسیر خدمت، جز با شفافیت و صداقت با مردم و همکاران به دست نمیآید.
نایبرئیس شورای شهر شیراز با تأکید بر اینکه بههیچوجه اهل بازیهای پشتصحنه نیست، گفت: جایی که احساس تکلیف کنم، رأی میدهم و جایی که تشخیص دهم برخلاف منافع شهر است، رأی نمیدهم. این رویکرد شاید برای برخی خوشایند نباشد و حاشیههایی ایجاد کند.
وی با یادآوری یکی از جلسات اخیر شورا که در آن به دلیل مخالفت کارشناسی با نظر یکی از اعضا، مورد تهمت قرار گرفته، خاطرنشان کرد: اینکه برای یک رأی کارشناسی، به من تهمت «ضد امام حسین(ع)» زدند، برایم بسیار سنگین و ناگوار بود. با این حال، معتقدم سکوت در برابر چنین رفتارهای احساسی، بهترین حربه است. من نه بهدنبال حاشیه هستم و نه اجازه میدهم هیاهو، منطق رأی مرا تحتالشعاع قرار دهد.
وی با اشاره به تفاوت میان «توانایی سخنوری» و «توانایی مدیریت»، اذعان کرد: من شاید سخنور قهاری نباشم و نطقم زیاد گیرا نباشد، اما معتقدم در حوزه فکری و برنامهریزی، عملکرد مؤثری دارم؛ چون با مدیریت برنامهمحور پیش میروم، عجله نمیکنم و برای اهدافم برنامهریزی مینمایم و با همین روند به نتایج مطلوب هم میرسم.
تذروی با اشاره به سیر صعودی میزان آرای مردمی در دورههای انتخابات شورا، آن را بهترین شاخص برای ارزیابی عملکرد خود دانست و افزود: بیستوهفت سال از عمر نظام شورایی در ایران میگذرد و بیش از نصف این دوران را در شورا حضور داشتهام.
وی تصریح کرد: رشد آرای من از ۲۴هزار به ۴۲هزار و در نهایت ۴۷هزار رأی، پیام روشنی از سوی شهروندان شیراز دارد. اول اینکه مردم بهترین قاضی هستند و دیگر آنکه اگر مسیرم اشتباه بود یا به سمت زدوبند میرفتم، اعتماد مردم سلب میشد؛ اما رشد آرا یعنی مردم روند فعلی حرکت مرا تأیید کردهاند.
نایبرئیس شورای شهر شیراز با اشاره به اینکه «اختلافسلیقه» لازمه بقای نظام شورایی است، افزود: اگر در شورا بحث و جدل منطقی نباشد، آن نهاد به یک «صورتجلسهنویس» تشریفاتی تبدیل میشود که فقط مصوبات از پیش تعیینشده را امضا میکند. شورا جایگاه چانهزنی و دفاع از حق است؛ به شرط آنکه این چانهزنیها نه برای منافع شخصی، که برای اثبات منطق درست جهت اداره شهر باشد.
تذروی با اشاره به نشستهای مستمر خود با مردم، افزود: بیش از بسیاری از اعضای شورا در نشستهای مردمی حاضر میشوم. در این جلسات، حریم شورا را رعایت میکنم؛ اما نسبت به آنچه از من پرسیده شود، با صداقت کامل و بدون لکنت پاسخگو هستم.
تذروی با بیان اینکه اهل بازیهای پشتصحنه و زدوبندهای سیاسی نیست، تصریح کرد: در جلسات شورا، هرکجا که احساس تکلیف کنم، رأی موافق میدهم و در صورت مخالفت با استدلال و منطق، بدون توجه به حواشی یا فشارهای جانبی، رأی منفی خود را اعلام میکنم. اگرچه ممکن است این رویکرد برای برخی خوشایند نباشد، اما معتقدم شورا باید جایگاه بحث، چانهزنی و جدال منطقی برای اثبات حقانیت و درستی برنامهها باشد.
شورا زبان مردم است
تذروی در ادامه سخنان خود اظهار داشت: پشتپردهای با کسی ندارم. امروز اگر از من بپرسید فلانی چرا با یاوران مشکل دارد، صراحتاً میگویم؛ اما نمیآیم بنشینم و علیه فلانی و بهمانی حرافی کنم. اگر کسی از من بپرسد، با صداقت پاسخ میدهم و پای حرفم هم میایستم. نه نیم ساعت بعد زنگ میزنم حرفم را عوض میکنم و نه با قدرت و فشار، موضعم را تغییر میدهم.
وی با بیان اینکه شورا را «زبان مردم» میداند، افزود: هرآنچه ما میخواهیم بگوییم، باید ببینیم مردم از آن سود میبرند یا نه. خروجی هر مصوبه باید به نفع مردم باشد. ما نماینده مردم هستیم و باید صدای مردم باشیم.
نمایندگی مردم یعنی دردسترسبودن
نایبرئیس شورای شهر شیراز با اشاره به انتظارات ساده و در عین حال مهم شهروندان از اعضای شورا، گفت: مردم چند چیز از ما میخواهند؛ یکی اینکه صدای آنها باشیم، دوم اینکه در دسترس باشیم، سوم اینکه جواب تلفنشان را بدهیم. اینها خواستههای سادهای است، اما بسیار مهم است. ما باید همان چیزی را بخواهیم که مردم میخواهند. وی با بیان اینکه ارتباط مستمر با مردم را بخش جداییناپذیر از وظیفه خود میداند، افزود: وقتی مردم چیزی را مطرح کنند، باید دقت کنیم و ببینیم چه میخواهند و بر همان اساس عمل نماییم.
تغییر نگاه به پیادهراه سلامت
تذروی در بخش دیگری از سخنانش به موضوع «پیادهراه سلامت» اشاره کرد و توضیح داد: در ابتدا رویکردم نسبت به این پروژه مثبت نبود، اما با مشاهده نیاز شهر و استقبال مردم، نظرم تغییر کرد.
وی گفت: یک زمانی با پیادهراه سلامت مخالف بودم، اما امروز جزو موافقانش هستم و چرا چنین تغییر عقیدهای ایجاد شد، چون دیدم مردم به آن نیاز دارند. الان جمعیت در این مسیر حرکت میکند، خانوادهها، دوستان و جوانان از آن استفاده میکنند و در واقع این فضا یک نیاز شهری است.
وی تصریح کرد: تصورم این بود که چنین فضاهایی ممکن است به سمت مسائل حاشیهای و بینظمی برود؛ اما بعد به این نتیجه رسیدم که این حواشی در هر فضایی ممکن است وجود داشته باشد؛ پس بهتر است اصل نیاز مردم را ببینیم. مردم نیاز دارند با خانواده یا دوستانشان قدم بزنند، رفتوآمد داشته باشند و از یک مسیر امن و مناسب استفاده کنند.
تذروی با اشاره به نقش مدیریت شهری در ارتقای کیفیت چنین فضاهایی گفت: اگر قرار است این فضاها را داشته باشیم، باید آنقدر زیبا و درست طراحی و مدیریت شوند که هم مردم به پیادهروی ترغیب شوند و هم حواشی آن به حداقل برسد.
پرونده بیدود؛ از مخالفت با قرارداد بد تا پیشنهاد اصلاح
نایبرئیس شورای شهر شیراز سپس به موضوع جمعآوری دوچرخههای «بیدود» اشاره کرد و در پاسخ به این پرسش که آیا نگرانی از آسیب دیدن ارزشها سبب جمع شدن این دوچرخهها شد، گفت: دوچرخههای اشتراکی یا بیدود فقط بهخاطر شفاف نبودن قرارداد تمام شد.
وی تأکید کرد: اصل ایده و طرح خوب بود، اما ایراد اصلی نحوه تنظیم قرارداد بود. بهدنبال حذف هم نبودیم؛ فقط گفتیم قرارداد اصلاح شود، اما آنها پیشنهاد اصلاح را نپذیرفتند.
تذروی افزود: در سال اول شورای ششم، کمیسیون حملونقل از کمیسیون عمران جدا بود. سال اول رئیس کمیسیون عمران من بودم و پرونده بیدود را من در صحن شورا مطرح کردم.
وی ادامه داد: این فقط یک مسئله ورزشی نبود. میشد به آن بهعنوان یک مدل ترافیکی و یک مدل حملونقل هم نگاه کرد. ما میگفتیم این دو موضوع را جدا ببینید؛ ورزش جای خودش را دارد، اما از نظر حملونقل هم میتواند یک الگو باشد. حرف ما این بود که قرارداد را درست و خوب بنویسیم.
نایبرئیس شورای شهر شیراز خاطرنشان کرد: ابهام در قرارداد «بیدود»، مسئلهای مدیریتی بود، نه سیاسی.
محمدتقی تذروی، نایبرئیس شورای اسلامی شهر شیراز، با نقد ادغام کمیسیونهای «عمران» و «حملونقل» در قالب یک کمیسیون، این اقدام را یکی از چالشهای نظارتی دانست که موجب افت کیفیت تصمیمگیریها و کاهش نظارت بر پروژههای شهری میشود.
تذروی با اشاره به سابقه حضور خود بهعنوان رئیس کمیسیون عمران در سال اول شورای ششم و دغدغههای نظارتیاش، اظهار داشت: تجربه نشان داده است که تفکیک وظایف، عامل پویایی شوراست. کمیسیون حملونقل باید بهعنوان نهاد سیاستگذار، نیازهای شهری را شناسایی و تدوین کند و کمیسیون عمران بهعنوان بازوی اجرایی، موظف به اجرای بیکموکاست آن باشد. ادغام این دو کمیسیون باعث شده که از کیفیت طرحها کاسته شود؛ چراکه مسئول اجرا، خودش تصمیمگیرنده است و با حذف برخی جزئیات حیاتی تقاطعها و پروژهها، بهراحتی میتواند صورتمسئله را پاک کند.
ابهام در قرارداد،نه مخالفت با ورزش
تذروی بار دیگر به حواشی پیرامون حذف دوچرخههای اشتراکی (بیدود) و انتساب مواضع ضدورزشی به او اشاره کرد و گفت: اینکه گفته میشود ما مخالف ورزش بودیم، دور از واقعیت است. بحث من از همان ابتدا در صحن شورا، شفافیت در قرارداد بود. ما با مجموعهای مواجه بودیم که اطلاعات سرورها را در اختیار شهرداری نمیگذاشت، پول پیش قرارداد شفاف نبود و خروجی عملکرد آنها نیز با میزان بودجه پرداختی تناسب نداشت.
وی افزود: پیشنهاد ما اصلاح قرارداد بود؛ اما وقتی شرکت مربوطه حاضر به پذیرش استانداردهای شفافیت و اصلاح روند نشد، پروژه به اتمام رسید.
ماجرای واگذاری زمین
نایبرئیس شورا در ادامه پیرامون واگذاری زمین به یک هیئت مذهبی و مخالفتش با آن، اظهار داشت: علت مخالفت من، موضوع واگذاری زمین به هیئت مذهبی نبود؛ بلکه مسئله اصلی رعایت اصل عدم تعارض منافع بود.
وی افزود: من صراحتاً در جلسه اعلام کردم که اگر فرد یا مجموعه طرف واگذاری، پیمانکار و طرف قرارداد شهرداری است، نباید این واگذاری صورت گیرد. در غیر این صورت، نظر دیگری دارم.
تذروی یادآور شد: از اعضای شورا خواستم تا زمان انجام تحقیقات کافی و روشن شدن نسبت حقوقی فرد مذکور با شهرداری، مصوبه به تعویق بیفتد تا تصمیمگیری بر پایه اطلاعات دقیق انجام شود.
سکوت در برابر لابیها؛ فرار از حاشیه یا همراهی؟
وی همچنین در خصوص انفعال یا سکوت اعضا در برابر برخی تصمیمات یا مصوبات، گفت: من کاری به مسائل حاشیهای ندارم.
وی با بیان اینکه از این دست جریانات بیاطلاع است، تأکید کرد که مدیران بسیاری از پیمانکاران بزرگ را نمیشناسد و وارد بازیهای حاشیهای نمیشود؛ اما اعتقاد دارد حمایت از پیمانکاران، در راستای پیشبرد پروژههای عمرانی شهر، از وظایف مدیریت شهری است.
وی پیرامون حذف تدریجی پیمانکاران خرد، بومی و محلی به سود شرکتهای بزرگ و کلان، گفت: شرکتهای دارای تخصص، ماشینآلات و امکانات و بنیه مالی قوی که توان اجرای پروژهها را در سریعترین زمان ممکن دارند، در اولویت هستند.
تذروی در پاسخ به این پرسش که چرا بستر رشد برای پیمانکاران خرد فراهم نمیشود تا با دریافت پیشپرداخت و تجهیز کارگاهها توسعه پیدا کنند، گفت: هیچگونه ممنوعیتی برای فعالیت پیمانکاران خرد اعلام نکردهایم.
وی با استناد به ضوابط قانونی افزود: آییننامه معاملات شهرداری مشخص است؛ شرایط شرکت در مناقصات، قیمتهای پیشنهادی و توانمندیهای لازم در قانون آمده و هر پیمانکاری که واجد شرایط باشد، میتواند در مناقصات شرکت کند.
پرونده اعضای تعلیقی؛ تمکین کامل به ابلاغیههای رسمی
تذروی از موضوع دو عضو تعلیقی شورای شهر شیراز و نحوه مواجهه مدیریت شهری با مصوبات فرمانداری و احکام دیوان سخن گفت و اظهار داشت که در قبال اعضای تعلیقی، همواره تابع قانون بوده است؛ بهطوری که هر زمان از سوی فرمانداری نامهای رسمی و در چارچوب قانون ارسال شده، شورا به آن تمکین کرده و در مقاطعی نیز که احکام یا دستورات جدیدی از سوی دیوان عدالت اداری صادر شده، شورا بلافاصله نسبت به اجرای مفاد آن اقدام کرده است. تذروی به تجربه شخصی خود در دوره پنجم شورا، زمانی که بهعنوان عضو علیالبدل در انتظار ورود به صحن شورا بود، اشاره کرد و گفت: در آن دوره، یکی از اعضای اصلی شورا در زندان عادلآباد بود، اما برای او مرخصی رد میکردند تا غیبتهایش موجه جلوه داده شود و مانع از ورود من بهعنوان عضو علیالبدل شوند. تذروی افزود: بروز چنین چالشهایی در نهادهای شورایی بیسابقه نیست؛ اما در دوره فعلی، ملاک اصلی شورا در مواجهه با این مسئله، رعایت دقیق مرّ قانون بوده است.
محمدتقی تذروی، نایبرئیس شورای ششم، در توضیح ماجرای مطرحشده درباره جابهجایی دستور جلسه شورا و نیز در پاسخ به پرسشهایی درباره نسبت تصمیمات شورا با ملاحظات سیاسی، تأکید کرد که هیچگاه به نقل از آقای حسینی نگفته است که دستور کار نباید تغییر کند و آنچه از سوی او بیان شده، صرفاً پیش رفتن جلسه بر اساس همان دستور جلسه بوده است.
وی در واکنش به برخی اظهارات مبنی بر اینکه پس از خروج آقای حسینی از جلسه شورا، از او خواسته شده دستور تعیینتکلیف حضور دو عضو تعلیقی بازگشته به شورا در اولویت قرار گیرد، اما وی به نقل از حسینی با این درخواست مخالفت کرده است، گفت: من چنین حرفی نزدم.
وی افزود: اشتباه میکنند. پس از اینکه آقای حسینی صحن شورا را ترک کرد، آقای نصیری، آقای سلطانی و آقای علیرضا اسکندری از من خواستند دستور کار مربوط به حضور دو عضو تعلیقی بازگشته به شورا در کمیسیونها را جابهجا کنم. من گفتم بر اساس همین ترتیبی که هست، جلو میروم و موردی را جابهجا نمیکنم.
نایبرئیس شورای ششم ادامه داد: به آنها گفتم شما اول جلسه هم این درخواست را به آقای حسینی گفتید. اما رئیس شورا هم گفت جابهجا نمیکنم.
وی تصریح کرد: این آقایان گفتند ممکن است تعدادی از اعضا از صحن شورا بروند؛ گفتم این به من مربوط نمیشود. البته دو سه بار هم تذکر دادم صحن شورا را ترک نکنید، صحن از حدنصاب میافتد؛ ولی خانم حسینی جلسه را با یک نطق کوتاه ترک کرد.
وی بار دیگر تأکید کرد: نقلقولی از حسینی رئیس شورا نکردم.
تأکید بر فاصلهگرفتن از سیاسیکاری در شورا
تذروی در ادامه، در پاسخ به این پرسش که خروجی مصوبات شورا بیشتر به خروجی یک باشگاه سیاسی شباهت دارد تا یک پارلمان شهری و اینکه آیا رأیها بیشتر در جهت منافع گروه سیاسی داده میشود، گفت: کاربرد سیاست در زمان انتخابات شوراست؛ بعد از اینکه وارد شورا میشوید، همه را باید پشت در شورا بگذارید و وارد شوید.
وی به تجربه شورای ششم در انتخاب شهردار اشاره کرد و گفت: ما نمونهاش را داریم. چرا به این موضوع توجه نمیکنید؟ شورای ششمی که از جنس خودش اصنافی را بهعنوان شهردار انتخاب کرد، بعد از یک سال از او تشکر کرد و فرد دیگری را که از لیست خودش نبود، بهعنوان شهردار انتخاب نمود.
او افزود: در واقع یکی دیگر که از جنس لیست ما نبود، آوردیم بالا. این کار در کل کشور کمنظیر است و نشان میدهد سیاسیکاری نکردیم.
بازی نخوردیم
نایبرئیس شورای ششم در پاسخ به این پرسش که بهتر نیست بگویید بازی خوردید، گفت: ما بازی نخوردیم.
تذروی همچنین در پاسخ به این سؤال که مگر گزینه شما مصفا نبود، اما وقتی اردکانی بالا آمد به اسدی رأی دادید، گفت: هیچ بازی در کار نبود؛ به توانمندی رأی دادیم.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا پس از کنار گذاشتن اصنافی، نگاه شورا به آقای اسدی بوده یا وقتی گزینه مصفا بالا نیامد به اسدی فکر شده است، اظهار داشت: من اصلاً آقای مصفا را نمیتوانستم بهعنوان یک شهردار قبول کنم.
وی ادامه داد: به من گفتند به اردکانی رأی بده، گفتم من نظرم آقای اردکانی نیست.
تذروی افزود: سؤالی هم در صحن شورا از آقای اردکانی کردم. صراحتاً پرسیدم شما مدیرعاملی بودید که با بودجه تخصیصی کار میکردید؛ بلد هستید پول دربیاورید و کار کنید؟ همان موقع جواب خودم را میدانستم؛ این کارها را اسدی بلد بود. او میتوانست پول دربیاورد.
او تصریح کرد: همان زمان هم آقای اردکانی جواب این سؤال من را نتوانست بدهد.
نایبرئیس شورای ششم گفت: بعدها آقای اردکانی در جلسهای به سؤال من در صحن شورا از خودش اشاره کرد و گفت که اگر میخواستم شهردار بشوم، بنا بر اصرار دوستان بود.
«قوزک پایت را میزنیم»؛ تهدید از بیرون شورا
محمدتقی تذروی با اشاره به فشارهای سیاسی برای انتخاب شهردار، گفت: بعد از آن مرا تهدید کردند؛ گفتند اگر به اردکانی رأی ندهی، قوزک پایت را میزنیم. گفتم هرکاری دلتان میخواهد بکنید. وی در ادامه افزود: گفتم من به خودم اطمینان دارم؛ سه چهار بار باغچه من را زیر و رو کردید و نتوانستید یک کرم از داخل آن پیدا کنید. من پاک پاکم، ولی نظرم آقای اسدی است.
تذروی در پاسخ به این پرسش که تهدید از کجا بوده است، گفت: از بیرون شورا. تذروی درباره چگونگی انتخاب اسدی اظهار داشت: پس از این که دیدند تهدیداتشان نتیجه نداد، گفتند راه عبور از اسدی چیست؟ گفتم آقای اسدی کاندید نشود، من به اردکانی رأی میدهم. این هم به احترام شما. وی در ادامه گفت: خب اسدی کاندید شد و جالب است که رأی من وسط شش و هفت بود و با رأی من اسدی آمد و در مسئولیت فعلی قرار گرفت. تذروی تصریح کرد: پس ببینید سیاسیکاری در کار نبود.
تذروی ادامه داد: تنها عضو شورای ششم هستم که سه شورا و چهار شهردار را تجربه کرده و اگر امروز از شهردار فعلی دفاع میکنم، برای این است که سه شهردار قبل از این هم
دیدهام.
وی با مقایسه شهرداران گذشته و فعلی، افزود: پاکفطرت شهردار اسبق شیراز، هنرش پول درآوردن نبود؛ هنرش عمران بود. اسدی این هنر را داشت. پول را درمیآورد و میگفت تو برو هزینه کن. در سال پنجم، شهردار ما کار اداری میکرد؛ هفت تا دو بعدازظهر. ساعت دو و نیم میرفت و ناهار را منزلشان میخورد.
نایبرئیس شورا درباره شهردار فعلی گفت: الان دکتر اسدی شهردار کنونی، امکان ندارد صبحانه یا شامش را در خانهاش بخورد. بارها و بارها من خسته میشوم و به او گفتهام برو استراحت کن، انسان به استراحت هم نیاز دارد؛ اما او خودش را وقف کرده و میگوید تا خدا قدرتی به او داده، میخواهد بهترین کارها را بکند.»
تذروی در ادامه با مروری بر عملکرد شوراهای گذشته اظهار داشت: عملکرد شورای ششم خوب است، اما لازم است اشارهای به عملکرد شوراهای قبلی هم داشته باشم.
وی گفت: در دوره اول اعضا آمدند و «الفبای شورا» را نوشتند و اقداماتی چون توزیع قطعات زمین بین خودشان را هم انجام دادند. در دوره دوم، تدوین قوانین آغاز شد و مصوب شد که هیچ مصوبهای نباید به نفع اعضای شورا باشد و در دوره سوم معاونت فرهنگی راهاندازی شد. در واقع تا آن زمان کسی اعتقادی به کار فرهنگی شهرداری نداشت. این عضو شورا افزود: در دوره چهارم افزایش اعضا به ۲۱ نفر باعث افزایش سلیقهها و پیگیری بیشتر کارها شد.
تذروی با تأکید بر موفقیت شورای ششم، گفت: امروز میتوانم بگویم نسبت به پنجم، چهارم و قبلش که من نبودم، این شورا شورای موفقتری بوده و مصوبات ما عملکرد بهتری داشته است و مطمئناً شورای هفتم بهتر از این شورا خواهد شد...
تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
خبرهای تصادفی روزنامه شیراز نوین