عبدالرضا حیدری‌اردکانی- گروه ورزش
در حالی که عقربه‌های ساعت برای شروع لیگ به ضرر فوتبال شیراز می‌چرخد، نیمکت فجر همچنان در برزخ تصمیم‌گیری باقی مانده است. فوتبال شیراز دوباره به ایستگاه اضطراب رسیده است. پس از جدایی ناگهانی پیروز قربانی از هدایت زردپوشان فجر شهید سپاسی، این تیم ریشه‌دار در وضعیتی مبهم و بلاتکلیف گرفتار شده است. در حالی که رقبا در حال بستن تیم‌های خود و آغاز دوره‌های آماده‌سازی هستند، فجر همچنان در جست‌وجوی سکان‌داری برای عبور از طوفان پیش‌ روست؛ وضعیتی که هواداران پرشور شیرازی را نگران کرده و تیم را در روزهای طلایی نقل‌وانتقالات، فلج نموده است.
در سوی دیگر این معادله، مجتبی حسینی قرار دارد که این روزها در دوراهی دشواری برای انتخاب آینده حرفه‌ای خود دست‌وپا می‌زند. با وجود اینکه شرکت آلومینیوم ایران (ایرالکو) با صدور بیانیه‌ای رسمی، خبر واگذاری این تیم را تکذیب و بر حمایت از هویت ورزشی اراک تأکید کرده، اما کماکان گره کور کادر فنی این تیم باز نشده است. سید مجتبی حسینی که در فصل گذشته به‌عنوان سرمربی آلومینیوم فعالیت کرده و همچنان با این باشگاه قرارداد دارد، در حال مذاکره با مدیریت باشگاه فجر شهید سپاسی است. این تعلل، عملاً تمرینات پیش‌فصل هر دو تیم را به تعطیلی کشانده و زمان که ارزشمندترین دارایی یک تیم برای هماهنگی است، به‌سرعت در حال از دست رفتن است. انتخاب نهایی حسینی، دومینووار تکلیف هر دو باشگاه را مشخص خواهد کرد؛ چراکه تیم بازنده در این ماراتن مذاکره، بلافاصله باید به سراغ گزینه‌های جایگزین برود. آنچه در این میان بیش از هرچیز نگران‌کننده است، ضربه مهلکی است که بدنه ورزش فارس و باشگاه فجر شهید سپاسی از این سردرگمی می‌خورد. زمان، کالایی نیست که بتوان آن را بازگرداند. فوتبال شیراز نباید برای تصمیمات شخصی یا اداری خارج از استان، معطل بماند و فرصت‌ها را بسوزاند. صبوری بیش از حد، برای تیمی که سودای بازگشت به سطح اول فوتبال کشور را دارد، حکم عقب‌گرد را دارد. 
مدیریت باشگاه فجر شهید سپاسی باید قاطعانه عمل کند؛ یا حسینی را سریعاً به شیراز بیاورد یا پرونده این مذاکرات را بسته و به سراغ گزینه‌هایی برود که شیراز را اولویت اول خود می‌دانند. فوتبال این شهر نباید قربانی شاید‌ها و اما‌ها شود.