[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۸۴
  • دوره جدید

فرار مالیاتی، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com

چرا دولت‌ها دردهه‌های گذشته در مسیر مبارزه با فساد توفیقی نداشتند و این عدم توفیق باعث شد قبح فساد در داستان  اداره امور کشور از بین برود؟ هرچند نمی‌توان انتظارداشت اقتصاد دولتی، انحصاری و متکی به نفت بیش از این محصولی داشته باشد.
دولت‌ها حتی قادر به تأمین درآمد از محل اخذ مالیات‌ها نبوده و نیستد چرا که نمی‌توانند فشار لازم وحداکثری را به بعضی شبکه‌های اقتصادی برای دریافت  مالیات وارد نمایند.
 رقم فرار مالیاتی درکشورآنقدر سنگین و نجومی‌است که می‌توان در قبال دریافت آن عمران و آبادانی درکشور را تقدیم ملت ایران کرد.
دولت در غیاب درآمدهای نفتی در بودجه ۱۳۹۹ درآمدی بالغ بر ۱۹۰ هزار میلیارد تومان را پیش‌بینی کرده و البته به تصویب مجلس رسانده است...

آیا این بودجه قابل تحقق است و قدرت‌های‌اقتصادی حاضر به پرداخت آن می‌شوند، مالیاتی که در جبهه نخست توسط پزشکان با مقاومت گسترده دربخش درآمدهای نجومی‌حوزه بهداشت ودرمان برای عدم پرداخت با عدم نصب دستگاه‌های کارت‌خوان همراه بوده است .
اگر دولت‌ها در دهه‌های‌گذشته دست بخش خصوصی را باز گذاشته بود و البته به تعاونی‌ها فرصت ابراز وجود به معنای واقعی داده بودند و بخش خصولتی بر سر راه این دو بخش مانع تراشی نکرده بود می‌توانستیم امیدوار باشیم که تحقق درآمدهای مالیاتی از قبل یک فعالیت و روند سالم و رقابتی قابل تحقق است، اما دو بخش خصوصی و تعاونی هنوز در ابتدای راه قرار دارند و شاید مهیای ابراز وجود  به معنای واقعی نیستند.
هنوز تولیدکنندگان واقعی در سیر فعالیتی خود با موانع بسیاری روبرو هستند که درصد عمده آن مربوط به عدم اصلاح قوانین است، قوانینی که باید توسط قوه مقننه اصلاح شود. دراین رابطه  مجلس یازدهم بدون فوت وقت باید برای اصلاح قوانین اقتصادی متمرکز شود تا شاید بتوانیم از اقتصاد نفتی پرتنش و پرفساد فاصله بگیریم.
با اصلاح قوانین دست وپا گیر توسط مجلس شورای اسلامی، تولیدکننده و صادرکننده خواهد توانست در بازارهای ملی و فراملی ابراز وجود کنند. به طور وضوح ما تا در بازارهای ملی وفراملی تأثیرگذار نباشیم نمی‌توانیم ادعا کنیم اقتصادمان خودگردان، درآمدزا وهمراه با اشتغال است چرا که این روزها تولید به معنای عرضه محصولات متکی به علم، دانش و فناوری‌های ‌روز است و باید در کنار محصولات خوراکی وپوشاکی، دانش‌بنیان باشیم وحرفی برای گفتن در عرصه‌های ‌تجاری داشته‌باشیم.
در خاتمه ذکر این نکته لازم است که تا به یک دیپلماسی اقتصادی قوی وپایدار در پس دیپلماسی سیاسی بین‌المللی  نرسیم حفظ وضعیت موجود و دستیابی به افق‌های ‌آینده غیرممکن است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی