[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۱۶
  • دوره جدید

فساد سیستماتیک، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com


بدون شک وجود این حجم از فساد درون دستگاهی برای ملت ایران قابل پذیرش نیست. درسال 1357 ملت ایران با توسل به یک پیشینه اعتراضی قوی از 15 خرداد 1342 به خیابان‌ها آمدند و با خلق ایام الله نظام سیاسی کشور را دگرگون کردند. فساد دستگاه حاکمه مرکز ثقل توجه ملت مسلمان ایران برای اعتراض بود و می‌توان علت اصلی خلق ایام الله را همین عامل فساد وتبعیض دانست و نسل امروز نباید فراموش کند که پدرانشان با چه انگیزه‌ای ‌وارد میدان این مبارزه شدند.
از اینکه قدرت سیاسی فساد اقتصادی می‌آورد حرفی نیست. بسیاری افراد که در معرض قدرت سیاسی قرار گرفتند به فساد اقتصادی مبتلا شدند..

گاهی قدرت‌های‌اقتصادی مسیر حرکت سیاسی ملت‌ها را انتخاب می‌کنند و به مهره چینی در هرم قدرت می‌پردازند و این تداخل باعث بروز نارضایتی در بین عموم می‌شود و از این روست که صاحبان قدرت اقتصادی می‌توانند بر جوامع حکومت سیاسی داشته‌باشند چرا که با فشار اقتصادی ویا هدایت برنامه‌های‌اقتصادی همچون پروژه فقر تراشی می‌توان برجوامع حکومت کرد.
این موضوع خاص ملت ایران نیست چرا که داستان تحریم دارای یک سبقه تاریخی است وکما کان با تغییر روش‌ها در عصر حاضر درحال اعمال است. اینکه ملت مورد تحریم اقتصادی قرار می‌گیرند یک نکته ظریف وقابل تأمل است وما نیز در این مقاله به تحریم شدن ملت اشاره وتأکید داریم و باید دید چه قدرتی توانسته است طاغوت‌ها را به زیر آورد ویا چه قدرتی می‌تواند هیئت حاکمه سیاسی را حفظ وحراست کرد. جواب کاملاً مشخص ومعلوم است چراکه ملت و موج خروشان ایشان می‌تواند برقدرت‌های‌سیاسی غلبه کند ویا آنان را حراست نماید.
پس تحریم خاص ملت است نه اعضای هیئت حاکمه که در حال انجام تبادلات اقتصادی فرهنگی با دول جهانی هستند. امروز که مفسدین اقتصادی به پیشگاه ملت معرفی می‌شوند همه از اعضای هیئت حاکمه وصاحبان قدرت هستند وما به اشتباه فلان فروشنده بیگناه کوچه بازار را در تله تعزیرات می‌اندازیم و بالافاصله ایستگاه کسب وکارش را پلمپ می‌کنیم اما پرونده‌ای ‌مانند شهرام‌خان و بابک‌خان ویا ایضا فلانی وفلانی دچار اطاله می‌شود.    
از کودکی تا امروز که بیش از نیم قرن در جهان سکونت کردم به یاد سخنان بزرگان دین می‌افتم ودایم درمغزیادآوری می‌شود که حضرت مولا علی (ع) چگونه زیستند وچگونه رفتند. واعظی می‌گفت: حضرت را با التماس، وادار به پذیرش حکومت کردند هر چند حضرت تمایلی به حکومت نداشتند. فساد وتبعیض درآن روزگار به حدی بود که ملت به دنبال حضرت آمدند تا حکومت را بپذیرند. درخطبه سوم نهج البلاغه دوعلت اصلی پذیرش حکومت مورد تأکید قرار گرفته است، اول استقبال مردم و دوم تعهد دربرابر نابرابری گسترده ودوقطبی شدن جامعه چراکه عالمان الهی دربرابر دوقطبی شدن جامعه مسئولیت دارند.
به شهادت تاریخ، آن زمان که حضرت علی (ع) حکومت را بدست گرفتند فقر ونابرابری بسیاری درجامعه حاکم بود.
حضرت به شروطی حکومت را پذیرفت اما وآیا جامعه آن روز و امروز تحمل پذیرش حاکمیت عدل را دارد. فساد بطور پیوسته در حال حرکت در پوشش است گاهی وشاید  این پوشش دینی ، اعتقادی ویا سیاسی فرهنگی است بماند اما فساد برای ادامه بقای خود به هزار چهره تغییر ماهیت می‌دهد. خصوصا اینکه در بین جوامع مشرق زمین می‌توان ظاهر سازی هم کرد.
یکی از پرسش‌های ‌رایج از علمای دین ومراجع تقلید همین مسئله برخورد آنان با موضوع فساد درون حاکمیتی است و اینکه چرا دراین خصوصاً سکوت کرده‌اند. علمای دین که درمورد بسیاری امور از جمله حضور بانوان درورزشگاه‌ها، موضوع برگزاری کنسرت‌های‌ موسیقی اظهار‌نظر می‌کنند چگونه است که درموضوع فساد درون دستگاهی ، شکاف طبقانی وفقر ونابرابری سکوت اختیار کرده اند.
یکی از راه‌های جلوگیری از فساد ونابرابری توسط افراد صاحب قدرت، اعتراض همین علماوبزرگان است که درتعاریف امروزی به حضور احزاب ودرتعاریف گذشته به صحابی منحصر می‌گردد تا صدای مردم به گوش مسئولان امر برسد. باید توجه داشت که درراه مبارزه با فساد باید به انتخاب اولیه نیز توجه نمود چرا که که هرگاه انتخاب افراد با کاستی وظاهرسازی همراه بوده است ملت خسارت دیده‌اند چراکه عوامل نفوذی با همین داستان ظاهرسازی به قدرت سیاسی اقتصادی ورود می‌کنند. در واقع نوک پیکان مبارزه با فساد باید انتخاب درست باشد که البته بسیار دشوار است چرا که دشمنان ملت هزارچهره هستند.
نحوه برخورد حضرت علی (ع) با فساد حاکمه به گونه‌ای‌بود که علاوه بر بروز سه جنگ بزرگ جمل، صفین ونهروان به ماجرای شهادت ایشان در محراب منتهی شد. درواقع تحمل اجرای عدالت بسیار سخت وشاید غیرممکن است. تساوی غنایم برای تمامی‌مجاهدان راه خدا، بازگرداندن اموال به بیت‌المال حتی اگر مهریه زنان شده‌باشد، شایسته سالاری، نظارت برکارگزاران ومهم‌تر از آن نظارت مردم برکارگزاران ودریافت گزارشات مردمی‌ از نوع رفتار کارگزاران وپیگیری منافع عموم مردم کاری بس دشوار شاید غیرممکن است. در واقع اگر کسی دراین زمان لباس خدمت به تن کرد باید آمادگی شهادت درراه خدمت را نیز داشته‌باشد چراکه برخورد با فساد به این آسانی وسهولت سردادن چند شعار نیست بلکه باید بازوان اختاپوس فساد را قطع کرد که باز هم کاری بعید وشاید غیر ممکن است چراکه فساد اهل تتمیع کردن افراد است و از این جهت فساد را سیستماتیک می‌دانیم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی