[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۸۷
  • دوره جدید

مردی که همه‌چیز می‌دانست، روزنامه شیراز نوین

صحبت از مردی است که با تفکرات و اختراعات خود دنیای علم را زیر و رو کرد. آلبرت انیشتین یکی از بزرگ‌ترین دانشمندانی بوده که در طول تاریخ، زیسته ‌است. البته مانند بسیاری از افراد معروف دیگر، وقایع زندگی او نیز دستخوش تحریف شده یا فراموش گردیده ‌است. حرف‌های بسیاری از وضعیت بغرنج او در کودکی عنوان شده که در واقع بایستی آنها را غیرواقعی دانست. انیشتین در دبیرستان مردود نشد. در حقیقت او آن‌قدر در ریاضیات هوشمند بود که درس حساب دیفرانسیل را در ۱۲ سالگی خواند، یعنی سه سال زودتر از زمان معمول. او در ۱۵ سالگی مقاله‌ای نوشت که بعدها اساس و پایه‌ی کارش در نظریه‌ی نسبیت گردید. این افسانه که او در زمان دبیرستان مردود شده‌است، به خاطر تفاوت در سیستم نمره‌دهی بین دبیرستان‌های آلمان و سوییس، بر سر زبان‌ها افتاد. انیشتین از مدرسه‌ای آلمانی به مدرسه‌ی انتون در آرگائوی سوییس رفت. سیستم نمره‌ی ۱ تا ۶ (A تاF) که در مدرسه‌های آلمان معمول بود، مفهومی برعکس در مدرسه‌ی سوییسی یافت. به این صورت که ۱ کمترین نمره و ۶ بالاترین نمره بود. به هرحال انیشتین در امتحان ورودیِ کالج مردود شد. قبل از ورود او به دبیرستان کانتون که داستان مردود شدنش از آن‌جا آغاز شد، او در امتحان ورودیِ مدرسه فدرال پلی‌تکنیک سوییس شرکت کرد. انیشتین در امتحان درس‌های فیزیک و ریاضی عملکردی درخشان داشت، اما در چند درس غیرعلمی نمرات بسیار ضعیفی کسب کرد، بالاخص در درس زبان فرانسه! یک سال پس از اینکه آلبرت به دنیا آمد، پدر، مادر و عمویش با هدف تأسیس یک شرکت مهندسی، به مونیخ نقل مکان کردند؛ یعنی جایی که اینشتین جوان بخش عمده تحصیلات ابتدایی خود را در آن گذراند. دبیرستان محل تحصیل وی بعد‌ها پیش از آنکه در سال 2010 با مدرسه دیگری ادغام شود به نام او نامگذاری شد. قرار بود او هم به کسب و کار خانوادگی‌شان بپردازد اما با ورشکستگی آن، خانواده اینشتین به شمال ایتالیا نقل مکان کردند. در آنجا بود که اینشتین نوجوان مقاله‌ای نوشت که امروزه به عنوان اولین مقاله علمی او شناخته می‌شود. این مقاله به بررسی ماهیت اثر می‌پرداخت؛ فرضیه‌ای که هدفش توصیف چگونگی حرکت نور در فضا بود و اینشتین بعدها آن را رد کرد. آلبرت اینشتین تا پایان عمر خود بیش از 300 مقاله علمی منتشر کرد. او علی رغم رابطه سرد خود با همسرش و شروع جنگ جهانی اول، موفق شد در سال 1915 یکی از بزرگترین پیشرفت‌های علمی قرن بیستم را رقم بزند: نظریه نسبیت عام. این نظریه جدید که به نظریه نسبیت خاص وی اجازه کاربرد بیشتری می‌داد، مدعی شد فضا و زمان دو موجودیت جدا از هم نیستند، بلکه عنصر واحدی هستند که او نامش را فضازمان گذاشت. نکته جالب در این میان این بود که خانواده اینشتین با اینکه به خوبی متوجه شهرت وی می‌شدند، علت آن را درک نمی کردند. ادوارد، پسر دوم اینشتین مدتی بعد، علت شهرت پدرش را از وی می‌پرسد و اینشتین در پاسخ او می‌گوید: «وقتی سوسک نابینای کوچکی روی سطح خمیده شاخه یک درخت می‌خزد، متوجه خمیدگی سطح زیر پای خود نمی شود. من آنقدر خوش شانس بودم که توانستم متوجه چیزی بشوم که آن سوسک بدان توجهی نکرده بود.» یکی از مهمترین کارهای انیشتین شکافت هسته اتم بود. در سال 1939 به تحقیق در زمینه‌ی شکافت هسته اتم پرداخت و نتیجه‌ی این تحقیقات، استفاده‌ی عملی از انرژی هسته‌ای در بمب‌های اتمی بود که در جریان جنگ جهانی دوم جان هزاران انسان بی‌گناه را گرفت. در پی این اتفاق، انیشتین بسیار اندوهگین شد چرا که نتیجه‌ی تلاش او جز مرگ و ویرانی نبود، حال آنکه او در پی پیشرفت جامعه‌ی بشریت می‌کوشید. انیشتین، یک سال قبل از مرگش به دوست قدیمی‌اش لینوس پاولینگ گفت:من یک اشتباه بزرگ در زندگی مرتکب شدم؛ وقتی نامه‌ای را که ساخت بمب اتمی را به روزولت توصیه می‌کرد امضا کردم. اما یک دلیل برای این کار وجود داشت؛ خطر ساخت این بمب توسط آلمانی‌ها …  واپسین روزهای عمر انیشتین در حسرت این آرزو که انرژی هسته‌ای زندگی مردم را بهتر کند گذشت و وی با اندوه از این حوادث تلخ در 18 آوریل سال 1955 در 76 سالگی در ایالات متحده جهان را بدرود گفت. از نکات جالب توجه زندگی انیشتین می‌توان به این موارد اشاره کرد که در زندگی خود هرگز خودرویی نداشت و رانندگی هم نیاموخت.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی