[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۸۱
  • دوره جدید

انتظاری عبث، پوچ و محال، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: ده بازی، شش شکست، چهار تساوی و تنها سه گل زده! آمار فاجعه بار تیم فجر شهید سپاسی در نیم فصل دوم که هیچکس تصورش را هم نمی‌کرد. فجرِ بعد از کرونا همان فجر قبل از کرونا بود و نتوانست کاری کند که کورسوی امیدی برای هوادارانش باقی بماند.
تیم تحت هدایت داوود مهابادی می‌توانست با شکست دادن یکی از رقبای مستقیم، فاصله خود با منطقه صعود را کم کرده و امیدها را زنده نگه دارد، اما نه تنها پیروز نشد، بلکه یک امتیاز را هم نتوانست حفظ کند و باز هم بدون به ثمر رساندن گل به شیراز بازگشت. عملکرد فجر شهید سپاسی در فاز تهاجمی باور نکردنی است. آنها در 10 بازی نیم فصل دوم فقط یک بار در جریان بازی موفق به گلزنی شده اند و دو بار هم از روی نقطه پنالتی. از این حیث، عملکرد تیم مهابادی در تاریخ تیم فجر شهید سپاسی بی نظیر است. 
این در حالی است که همین فجر با همین مربی، یک تیم درخشان در نیم فصل اول بود که تحسین همگان را برمی انگیخت و هوادارانش کاملاً به بازگشت امیدوار شده بودند. نمایش‌های منسجم، حرکات ترکیبی حساب شده و نتیجه گیری اصولی در خانه و خارج از خانه نشان می‌داد که همه چیز دارد درست و مرتب کار می‌کند و شیراز فاصله ای با بازگشت به لیگ برتر ندارد. اما چه شد که بدون کوچک‌ترین تغییری در کادر فنی و بازیکنان، عملکرد فنی و نتیجه گیری فجری‌ها کن‌فیکون شد؟ مدیریت و برخی بازیکنان فجر، علت این افت فاحش را مسائل مالی و حمایت نشدن از سوی مسئولان عنوان می‌کنند اما چنین افولی را نمی‌توان با چنین بهانه هایی توجیه کرد. مسائل مالی مهم است اما مگر در نیم فصل اول همین وضعیت بر فجری‌ها حاکم نبود؟ 
حالا فاصله فجر شهید سپاسی با منطقه صعود به 11 امتیاز افزایش یافته است. ضمن اینکه استقلال خوزستان هم توانست جای این تیم را در رتبه هشتم اشغال کند و حالا فجر در رتبه نهم قرار دارد. اگر رفسنجانی‌های صدرنشین را لیگ برتری بدانیم، باید گفت فجر برای صعود به لیگ برتر باید با هفت تیم بجنگد. با توجه به هفت بازی و 21 امتیاز باقی‌مانده، به نظر می‌رسد باید از صعود این فجر ناتوان قطع امید کرد. یعنی حسرت صعود این تیم بزرگ شیرازی به سطح اول فوتبال ایران هفت ساله شد. هوادارانی که همه ساله با رؤیای بازگشت به لیگ برتر فصل را آغاز می‌کنند اما هر سال ناامیدتر از سال گذشته فصل را به پایان می‌رسانند. حتی در همان آخرین روزهای نیم فصل نخست که فجر در اوج قرار داشت و همه از صعود حرف می‌زدند، برخی هواداران قدیمی این تیم به ادامه فصل بدبین بودند. آنها اعتقاد داشتند که تیمشان مانند چند فصل مشابه، در نیم فصل دوم نمی‌تواند فرم ایدئال خود را حفظ کند و پایین کشیده خواهد شد.
به هر حال پیش بینی آنهایی که بدبین بودند خیلی بهتر از آب درآمد. هر چند همان‌ها هم تصور نمی‌کردند که افت تیمشان به این شدت و حدت باشد. فجر در فصل 94-93 نیز در پایان نیم فصل اول شانس نخست صعود بود اما در نیم فصل دوم عملکرد ضعیفی از خود نشان داد. با این حال، تیم آن زمانِ علی اصغر کلانتری تا روز آخر شانس صعود داشت و برای رسیدن به لیگ برتر فقط نیازمند یک تساوی در آبادان بود. اما امسال عملکرد فجرِ مهابادی در نیم فصل دوم به حدی ضعیف بود که پیش از رسیدن میانه راه، اکثریت قریب به اتفاق هواداران، از صعود قطع امید کردند. انتظار آنها هفت ساله شده و به نظر می‌رسد رفته رفته دارد به انتظاری محال تبدیل می‌شود. هر سالی که می‌گذرد، فجر بیشتر و بیشتر از آن نام بزرگ لیگ برتری اش فاصله می‌گیرد.
در نیم فصل دوم و پس از ناکامی‌های پیاپی فجر در مقابل رقبای کوچک و بزرگ، این انتظار وجود داشت که مدیریت باشگاه با ایجاد تغییر و تحول در کادر فنی، دست کم با ایجاد یک شوک به موقع، شرایط را تغییر دهد و تیم را به ریل پیروزی بازگرداند اما رسول فلاح از چنین کاری خودداری کرد. او البته در گفت و گویی که در بهمن ماه 98 با شیرازنوین داشت، علت این خودداری را نیز «مسائل مالی» عنوان کرد و گفت در چنین شرایط مالی نمی‌توانیم دنبال مربی جدید باشیم. حالا خود فلاح است که باید پاسخگوی هواداران فجر باشد. رسول فلاح در آخرین روزهای سال 95 سکان هدایت این باشگاه بزرگ را برعهده گرفت و در ابتدای فصل 97-96 قول داد که در یک پروسه سه ساله، تیمش را راهی لیگ برتر کند. او در همان فصل نخست تا آستانه تحقق وعده اش پیش رفت اما در آخرین لحظات ناکام ماند. این انتظار وجود داشت که رسول فلاح، عملکرد خوب فصل اولش را ادامه دهد اما چنین اتفاقی نیفتاد و فجر در سال دوم بسیار ضعیف عمل کرد و در سال سوم هم نتوانست عملکرد خوب ابتدای کارش را تا پایان حفظ کند. 
فلاح در سال‌های اخیر همواره این نکته را بیان کرده که برای رسیدن شیراز به لیگ برتر، باید تفکرات این شهر عوض شود. او همیشه به این مسئله اشاره کرده که در این شهر اراده ای برای تیم داری وجود ندارد و تا زمانی که چنین تفکری وجود دارد، نباید به آینده فوتبال شیراز امیدوار بود. حرف هایی که درست هم به نظر می‌رسد اما خود او چه نمره ای به عملکرد سه ساله خود می‌دهد؟ 
هواداران فجر شهید سپاسی و به طور کلی هواداران فوتبال شیراز، امسال را نیز سرخورده تر و نا امید تر از سال‌های گذشته به پایان می‌برند و دیگر تا لیگ برتر را به چشم خود نبینند، هیچ وعده و وعیدی را باور نخواهند کرد. بازگشت شیراز به سطح اول فوتبال کشور نیازمند تغییرات اساسی در همه زمینه هاست و با وعده محقق نخواهد شد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی