[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۶
  • دوره جدید

مقاله- نگاهی به تاریخچه آموزش ازراه دوردرایران وجهان، روزنامه شیراز نوین

آموزش غیر حضوری، یا آموزش مکاتبه‌ای در دهه اول سال 1700 میلادی آغاز شده است. هنوز هم در نقاط مختلف دنیا از جمله در ایران از این شیوه آموزش برای تحصیل و یادگیری، استفاده می‌شود.
 آموزش مکاتبه‌ای که با نامه نگاری مدرسه یا مؤسسه‌های واجد شرایط اداره می‌شد و بین دانشجویان و استادان از طریق نامه‌نگاری ارتباط برقرار می‌گردید، مورد توجه دانشجویان و دانش آموزان بود. هم‌زمان با ایالت متحده امریکا که در زمینه آموزش از راه دور فعالیت داشت، کشورهای اروپایی دوره‌های آموزش را قبل از سال 1840 به صورت جزوه‌های خلاصه شده آغاز کرده بودند. اولین دوره آموزش از راه دور دانشگاهی که در سال 1892 تأسیس شد، با اتکا بر اداره پست اداره می‌شد. روش‌های بهره گیری از آموزش غیرحضوری مبتنی بر فناوری به اوایل دهه 1900 میلادی باز می‌گردد. در اواسط قرن بیستم برنامه‌های آموزشی متنوعی نیز وجود داشت و مجوز اولین رادیوی آموزشی دانشگاهی در سال 1921 صادر شد که اولین پایه شکل گیری آموزش الکترونیکی محسوب می‌شود. 
در سال 1960 با تکامل و پیشرفت رسانه ها، فناوری آموزش از راه دور نیز دچار تغییر شد و به جای تکیه بر نظام پستی، دانشگاه‌ها با استفاده ترکیبی از ابزار چندرسانه‌ای، جهت پشتیبانی آموزشی از دانشجویان ثبت می‌کردند، به نحوی که علاوه بر انگلستان و امریکا در سایر کشورهای اروپایی و آسیایی مؤسسات آموزش الکترونیکی توسعه یافت.
 امروزه آموزش و یادگیری الکترونیکی مبتنی است  بر استفاده از فناوری‌های جدید، ابزاری برای انتقال دانش روز که می‌تواند انواع تخصص و مهارت در رشته‌های متفاوت را در اختیار دانش پژوهان قرار دهد. در واقع آموزش الکترونیکی ثابت کرده است که 20 تا 25 درصد یادگیری را نسبت به کلاس‌های درس سنتی افزایش می‌دهد (حسن‌زاده، 1381، ص 124).
تاریخچه آموزش از راه دور در ایران
تاریخچه آموزش الکترونیکی در ایران به زمان بهره‌گیری از ابزارهای کمک آموزشی سمعی‌بصری شامل نمایش اسلاید و فیلم‌های آموزشی در کلاس درس باز 
می‌گردد. 
پس از آن تلویزیون آموزشی ملی ایران رسماً به عنوان امر آموزش همگانی از طریق این رسانه در سراسر کشور پرداخت. در ایران دانشگاه ابوریحان بیرونی درسال 1350 شمسی برای نخستین بار نسبت به ارائه آموزش‌های از راه دور، به صورت مکاتبه‌ای در هشت رشته تحصیلی اقدام کرد. از سال 1359 تا 1366 آموزش از راه دور در ایران وجود نداشت. اما در خلال این سال‌ها انجام دادن مطالعات و بررسی اولیه منجر به تأسیس دانشگاه پیام نور (1366) و آغاز به کار آن شد (عظیمی، 1383).
در پایان دهه هفتاد آموزش مجازی در دستور کار دانشگاه تهران قرار گرفت و طرح هایی تحت این عنوان آغاز شد. در سال 1380 سایت دانشگاه مجازی دانشگاه تهران با ارائه نه درس برای دانشجویان روزانه دانشگاه راه اندازی شد و از نیم سال اول تحصیلی همان سال بهره برداری شد. 
در همان سال وزرات علوم، تحقیقات و فناوری از تاسیس دانشگاه اینترنتی خبر داد که تحت نظر آن وزارت، ولی به صورت مؤسسه غیر انتفاعی نوع اول در سراسر کشور، خدمات آموزش ارائه خواهد داد. به دنبال آن تعدادی از دانشگاه‌ها اعلام کردند که راه اندازی آموزش الکترونیکی را جزء برنامه‌های خود قرار داده اند و در حال حاضر تعدادی از آنها دروس را به صورت تک درس برای دانشجویان حضوری خود ارائه کرده‌اند. 
اندکی بعد از اقدام دانشگاه‌ها در استفاده از روش یادگیری الکترونیکی، آموزش و پرورش که بزرگترین بخش آموزشی کشور است، فعالیت‌هایی را در این زمینه شروع کرد و در حال حاضر تعدادی مؤسسه خصوصی نیز از روش آموزش الکترونیکی بهره‌مندند (عاصمی، 1385، ص 166).


• مژگان حبیب زاده؛ مدیرمرکزآموزش از راه دور دخترانه هدی،آموزش وپرورش ناحیه یک شیراز
 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی