[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۵۳
  • دوره جدید

دولت - ملت، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی - روزنامه نگار

amirabadi_shznvn@yahoo.com

محبوبیت دولت‌های یازدهم و دوازدهم قابل‌قیاس نیست. دکتر روحانی با شعار ساختن پل میان ایران و جهان به کارزار انتخاباتی وارد شد و با پشتوانه محکم مردمی بر مسند کار نشست. به ثمر رسیدن برجام آنچنان بذر امیدی در دل ایرانیان کاشت که در خیابان‌ها هلهله و شادی به راه انداخته و آرزوهای خود را دست یافتنی می‌دیدند. در دولت یازدهم نشان چندانی از تورم و طوفان‌های مهیب ارزی و نجومی‌شدن خودروها و دست‌نیافتنی‌شدن مسکن و گسترش فقر مهلک مایحتاج روزمره نبود. بلکه کار با امید و آرامش پیش می‌رفت و علی‌رغم کارشکنی‌های همیشگی ایالات متحده و پابرجایی شماری از تحریم ها، مردم با امید به روزهای پیش رو نگریسته و مقدمات یک زندگی عادی را برای خود متصور می‌شدند...

در دولت یازدهم شرایط به‌سان امروز نبود و درآمدها اندکی سر سازگاری با هزینه‌ها داشت. شماری از خودروسازان جهانی به بازار خسته و دل‌مرده ایران امدند و امید می‌رفت از خانواده بی‌کیفیت و ناامن پرایدها و پژوهای تاریخ مصرف گذشته آخر خلاص شویم و در مسیر جهانی سازی قرار گیریم. قراردادهایی با شرکت‌های هواپیمایی امضا شد تا ناوگان فرسوده هوایی ایران در مسیر ترمیم قرار گیرد. نرخ گردشگری و تولید ناخالص ملی و سرانه امید به زندگی رشد چشمگیری داشت و شاخص فلاکت و پرتاب شدن به زیر خط فقر تا حدودی متوقف شده بود. دولت‌مردان تلاش داشتند تا حق هسته ای ایران را برای همه جهانیان به رسمیت بشناسند و درهای مراودات و تعامل را به سوی ملت ایران بگشایند. اما همه گمانه‌زنی‌ها یک شبه نقش بر آب شد. 
در حالی که در اردوی دموکرات‌ها جشن پیروزی برپا شده بود، به‌یکباره مردی از ناکجا آباد سیاست از راه رسید و همه معادلات جهان را بر هم زد. دونالد ترامپ به خوبی دریافته بود که مردمان سرزمین نو تا چه اندازه از تبلیغات و شعارهای پوپولیستی چپی‌ها به تنگ آمده و دیگر از خشونت مداری و جنگ طلبی راستی‌ها را برنمی‌تابند. بنابراین با اقدامات چکشی از دموکرات‌ها و جمهوری خواهان اعلام برائت کرد و خود را سمت مردم نشان داد. این راهکار به استقبال افکار عمومی منجر شد و دیکتاتور قرن بر مسند کاخ سفید نشست.
او جنجال‌های بی‌شماری در دنیا برپا کرد که خروج از معاده جهانی برجام -به‌عنوان یک سند بین‌المللی- از مهم‌ترین آنهاست. به روی کار آمدن ترامپ و اعمال تحریم‌های حداکثری سبب شده وضعیت اقتصادی ایران در وضعیت نامطلوب و شکننده ای قرار گیرد و مخالفان دولت فرصت گران‌بهایی برای تسویه حساب بیابند. گروهی از تحلیل‌گران مسائل اقتصادی نرخ ارز را در دوران رؤسای جمهور مختلف در ایران مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند تا به این نتیجه برسند که دولت دوازدهم ضعیف ترین کارنامه اقتصادی را در تاریخ جمهوری اسلامی داشته است. 
در کشاکش این مقایسه‌ها باید در نظر داشت که عملکرد دولت‌های ایران ارتباط مستقیمی با شدت تحریم‌ها دارد و نمی‌توان با معیارهای ثابت و حذف متغیرها، کارآمدی یا بی‌کفایتی دولتی را ارزیابی کرد. در کنار عملکرد اقتصادی دولت‌ها باید به یاد آورد که رؤسای جمهور ایران در چه دوره ای و مقارن با کدام رهبران جهان بر مسند قدرت نشسته بودند. 
اگر چه همه رؤسای جمهور ایالات متحده هیچ ابایی از تحریم‌های ناجوانمردانه ملت ایران نداشتند، اما بسامد تحریم‌ها و فشارهای بین‌المللی همیشه دارای نوساناتی بوده است. به عبارتی دیگر نرخ ارز و دیگر شاخصه‌های اقتصادی در زمان جنگ و صلح قابل قیاس با یکدیگر نیست.
بنابراین برای نقد منصفانه دولت‌ها باید به شاخه‌های دیگری نظیر وقوع فساد، اختلاس، فرایند راستین خصوصی سازی، افزایش ضریب تحمل پذیری در برابر نقد کارشناسان و روزنامه نگاران، مردم مداری، گسترش تعاملات بین المللی و شاخصه‌های کلانی نظیر این‌ها را در کنار مؤلفه‌های اقتصادی مدنظر قرار داد. از آنجایی که مردم ایران همیشه با بسامدهای متفاوتی در معرض محنت فقر و آشوب تورم و بیداد بیکاری و درد نداری بوده اند، همیشه به شاخصه‌های اقتصادی بیش از هر چیز دیگر اهمیت می‌دهند و معیار سنجش عملکرد دولتمردان به نرخ ارز و تمام بهار و تورم و وضعیت مسکن و اشتغال و اتومبیل منحصر می‌شود. این مسئله سبب شده تا مفاهیم عمیقی نظیر حقوق شهروندی در اذهان ما محل چندانی از اعراب نداشته باشد و به شکل عباراتی فانتزی و شعاری و پوپولیستی و غیرضروری به آن بنگریم.
اگرچه محبوبیت دولت یازدهم و دوازدهم قابل قیاس نیست، ولی به طور حتم رئیس‌جمهور می‌تواند با پیش گرفتن مردم مداری مضاعف، سرمایه گذاری در عرصه فرهنگ و هنر، خصوصی سازی حقیقی دو غول بزرگ و فرتوت خودروسازی، سپردن ورزش به اهلش، رونق مسکن ملی و راهکاریی از این دست که تا اندازه ای بی نیاز از تعاملات بین المللی است به روزهای محبوبیتش نزدیک شده و قسمتی از فشارهای ناشی از مشکلات اقتصادی را برطرف سازد.
از یاد نبرده ایم که رئیس‌جمهور با چه کلیدواژه‌هایی توانست گوی سبقت را از رقبای قدرتمند خود در رقابت‌های انتخاباتی برباید و چهارساله دوم خود را تمدید کند. یک سال باقی مانده از عمر دولت دوازدهم آنقدر طولانی هست که قسمتی از محبوبیت از دست رفته اش را با شجاعت و روشنگری بازستاند و مردانش امیدی برای مقبولیت عمومی در آوردگاه‌های بعدی داشته باشند. برای این کار دولت نیاز به اتخاذ تصمیمات شجاعانه، اجرای صحیح مبانی اقتصاد مقاومتی و در نهایت حرف زدن بی‌پیرایه با مردم دارد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی