[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۵۱
  • دوره جدید

ارگری می‌کردم درآمد بیشتری داشتم!، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین:‌ تیم فوتبال قشقایی امشب در هفته بیست و نهم لیگ یک میزبان تیم ته جدولی شهرداری تبریز است. شهرداری هفته‌هاست از بقا قطع امید کرده اما امروز احتمالاً آخرین شانس این تیم روی کاغذ هم از بین می‌رود. قشقایی هم که با ۳۲ امتیاز در رتبه دوازدهم قرار دارد، تنها ۵ امتیاز با منطقه سقوط فاصله دارد و برای راحت کردن خیال هوادارانش باید حریف خود را مغلوب کند.
در آستانه بازی بیست و نهم قشقایی در این فصل،‌ به سراغ مهاجم ریزنقش این تیم رفتیم و دقایقی با او گفت و گو کردیم. مرتضی سنجانکی که در میانه‌های فصل یکی از بهترین بازیکنان تیمش بود،‌ از شرایط ناخوشایندی که کرونا و وضعیت اقتصادی برایش به وجود آورده گلایه دارد اما همچنان به آینده امیدوار است.
اوضاع و شرایط خوب است؟
نه اصلاً خوب نیست. در این وضعیت کرونا و اقتصاد، اوضاع هیچکس خوب نیست
دو بازی قبلی مقابل سپیدرود و آلومینیوم چطور گذشت؟
بازی با سپیدرود که بعد از مدت‌ها دوری از میادین بود و نه تمرین درستی داشتیم، ‌نه بازی دوستانه مناسبی. البته در مجموع بازی بدی نشد. یک مقدار سخت هم بود با توجه به اینکه حریف برای نیفتادن می‌جنگید و آمده بود برای امتیاز گرفتن. ما هم در مجموع خوب بودیم و به هر شکلی که بود با کمک بچه‌ها توانستیم سه امتیاز را بگیریم. اما بازی با آلومینیوم شرایط رفتنمان به اراک خیلی سخت شد. یکشنبه ساعت ۱۲ ظهر با اتوبوس حرکت کردیم و بین راه اتوبوسمان خراب شد و تا رسیدیم و خوابیدم،‌ حدود یک و نیم نیمه شب بود. آلومینیوم هم تیمی است که برای صعود بازی می‌کند و سه امتیاز خیلی برایش اهمیت داشت. ما هم رفته بودیم آبروداری کنیم اما به‌خاطر همین مشکلاتی که داشتیم و خستگی راه،‌ در اوایل بازی غافلگیر شدیم و دو گل خوردیم. پس از آن هم هر کاری کردیم نتوانستیم جبران کنیم.
از خودت در این دو بازی راضی بودی؟
نه خیلی از خودم راضی نبودم. هنوز به فرم ایدئال که قبل از کرونا داشتم نرسیده ام اما سعی می‌کنم از بازی بعدی به شرایط خوب خودم برگردم.
در این فصل تا اینجا با ۴ سرمربی کار کرده‌اید. این تغییرات چه تأثیری در نحوه بازی تو داشتند؟
ابتدای فصل که آقای عنایتی بودند،‌ خب من با ایشان کار نکرده بودم. نه من با ایشان راحت بودم و نه ایشان اعتقادی به من داشتند. ولی خب بعد که آقای فروردین و طهماسبی آمدند خیلی بهتر شدم و الان هم زیر نظر آقای طالبی روند فوتبالی‌مان خوب است. 
متولد چه سالی هستی و در کجا؟
 متولد سال ۱۳۷۰ هستم در شیراز.
از کجا فوتبال را شروع کردی؟
از سال ۸۲ از مدرسه فوتبال برق شیراز شروع کردم زیر نظر آقای علیرضا قربانی. بعد هم با خود ایشان رفتیم به تیم نونهالان پویش شیراز. بعد هم در رده سنی جوانان تا امید عضو تیم پیام مخابرات بودم و پس از آن به خاطر خدمت مقدس سربازی، در فوتبالم یک سال وقفه افتاد. پس از خدمت به یک تیم نوپا به اسم حافظ شیراز رفتم و زیر نظر آقای مرتضی جعفری و احمد رضایی یکی دو سال کار کردم. پس از آن هم به تیم کارا پیوستم. با این تیم با هدایت آقای جلیل دوران قهرمان لیگ سه شدیم و به لیگ ۲ آمدیم. در لیگ ۲ هم با آقای جمشید غدیری بودیم و نتوانستیم به لیگ یک صعود کنیم. پس از آن یک نیم فصل به شاهین بوشهر رفتم و با آقای محمد احمدزاده در لیگ ۲ بازی کردم که در پلی آف مقابل برق جدید فارس شکست خوردیم و نتوانستیم به لیگ یک برسیم. فصل بعد هم به تیم برق جدید پیوستم و با آقایان مهابادی، ‌اسماعیلی و رحمان رضایی کار کردم اما زیاد به من بازی نرسید. از دو فصل پیش هم عضو تیم قشقایی هستم.
بهترین فصل فوتبالی‌ات کدام فصل بود؟
سالی که کارا بودم، ‌چندین گل زدم، ‌پاس گل دادم و پنالتی گرفتم. فکر می‌کنم بهترین بازی هایم را آنجا انجام دادم. تیم هم به دور دوم صعود کرد اما باز هم مشکل همیشگی فوتبال شیراز یعنی نبود بودجه و کمک نکردن به تیم و بازیکنان باعث شد تیم به حاشیه برود و از هم بپاشد. موقعیت خیلی خوبی بود که بتوانیم صعود کنیم اما این مسائل پیش آمد و نشد.
پولی هم طلب دارید از آن فصل؟
بله من هفتاد میلیون از کارا طلب داشتم و رفت که رفت. من در تمام دوران فوتبالی که بازی کردم فقط همان نیم فصلی که به بوشهر رفتم پول گرفتم. هرچه در شیراز بازی کردم فقط در حد یک پول تو جیبی گیرمان آمد. 
یعنی این دو سال قشقایی هم هیچ پولی نگرفتید؟
هیچ! این پولی که به ما می‌دهند را اگر برویم کارگری بیشتر گیرمان می‌آید. کلاً بازی کردن در شیراز فایده ای ندارد. فوتبال فارس را نابود کرده اند. من اشتباه کردم از بوشهر به شیراز برگشتم. اگر مانده بودم سرنوشت بهتری در انتظارم بود. نمی‌دانم کی فوتبال فارس درست خواهد شد. خیلی فوتبالیست‌های بااستعدادی داشتیم که به‌خاطر همین وضعیت فوتبال را کنار گذاشتند. 
پس به حقت در فوتبال نرسیدی...
نه از نظر مالی که هیچ و از نظر فنی هم به آن اندازه که باید پیشرفت می‌کردم نکردم. علاوه بر مسائلی که گفتم،‌ یک مسئله دیگر هم وجود دارد که باعث می‌شود در شیراز پیشرفت نکنی. در شیراز اگر خوشرو و خوش اخلاق باشی به حقت نمی‌رسی. باید مثل خودشان رفتار کنی تا از تو سوءاستفاده نکنند اما متأسفانه من چنین آدمی نبودم و حقم خورده شد.
حالا که در آستانه ۳۰ سالگی هستی، آرزو و هدف فوتبالی‌ات چیست؟
من به آرزوهای بزرگی که داشتم نرسیدم اما همچنان امیدوارم که روزی بتوانم در لیگ برتر بازی کنم. بالاتر از آن دیگر سخت شده است. فقط خدا کند بتوانیم به لیگ برتر برسیم.
تیم شما پتانسیل بالایی دارد. چقدر امیدواری که فصل آینده به لیگ برتر برسید؟
ببینید همه چیز پتانسیل و بار فنی نیست. تیم برای صعود پشتوانه می‌خواهد. مدیریت تیم مهم است،‌ امکانات ما در حد تیم‌های مدعی نیست. 
روزی که در اراک بازی کردیم،‌ واقعاً تیمشان از نظر فنی در حد ما نبود اما به‌خاطر امکانات و پشتوانه ای که دارند، ‌افتاده اند روی ریل صعود. زمین چمنی که آنها داشتند را هرگز در دوران فوتبالم در شیراز ندیدم. الان که فکرش را می‌کنم می‌بینم حق همان هاست که به لیگ برتر بروند. اگر قشقایی و فجر با این حال و روزشان به لیگ برتر بروند می‌شوند زنگ تفریح و همان بهتر که نروند. 
در این هفته‌های پایانی ترس از سقوط هم دارید؟
نه ما هرگز به سقوط فکر نکرده و نمی‌کنیم. حتی ابتدای نیم فصل دوم صحبتمان با باشگاه و مربیان این بود که اگر خودمان را جمع و جور کنیم می‌توانیم برویم برای مدعی شدن. فوتبالی که ما بازی می‌کردیم را حتی تیم‌های صدر جدولی بازی نمی‌کردند. تیم‌هایی مثل نود ارومیه و خوشه طلایی حقشان است صدرنشین باشند؟ از لحاظ فنی هر چه فکرش را می‌کنم می‌بینم در حد و اندازه ما نیستند. ما از نظر فنی خیلی خوبیم اما همان‌طور که گفتم در فوتبال همه چیز به بار فنی بازیکنان و مربیان برنمی‌گردد و خیلی چیزها را در باشگاه‌های فوتبال شیراز باید درست شود تا بتوانیم پیشرفت کنیم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی